Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2009

Το πρότυπο του ιδεώδους ηγέτη (από τα Εις εαυτόν του Μάρκου Αυρήλιου -ευχές για καλή χρονιά)

Το κείμενο που επέλεξα για να στείλω τις ευχές μου τη φετινή Πρωτοχρονιά, σε αντίθεση με το περσινό, δείχνει μια θετική στάση ζωής. Αφορά το πρότυπο του ιδεώδους ηγέτη όπως αυτό εκφράστηκε ιστορικά στο πρόσωπο του Αντωνίνου του Ευσεβούς, του Ρωμαίου Αυτοκράτορα (138-161 μ.Χ). Το προτρέτο του μας δίνει ο θετός του γιος και επόμενος Αυτοκράτορας, Μάρκος Αυρήλιος (Τα εις εαυτόν, 1.16). Η μαρτυρία του είναι ιδιαίτερα πολύτιμη, μια και τα βιβλία από την Ιστορία του Δίωνα Κάσσιου, που αφορούν την περίοδο βασιλείας του έχουν καταστραφεί. Όπως έχουν καταστραφεί ή είναι ελάχιστες οι πληροφορίες που έχουν σωθεί για τους αυτοκράτορες που πραγμάτωσαν το θαύμα της Ρώμης και καθόρισαν τον χρυσό αιώνα της ανθρωπότητας, σε αντίθεση με την πληθώρα των λεπτομερειών που αφορούν στους άθλιους διαδόχους του Αυγούστου –και των πιο διεστραμμένων, Νέρωνα και Καλλιγούλα, συμπεριλαμβανομένων.
Το μοντέλο διακυβέρνησης άλλαξε όταν τον τελευταίο από τους τυράννους Δομιτιανό διαδέχτηκε, με απόφαση της Συγκλήτου, ο φιλελεύθερος Νέρβας (96-98 μ.Χ) που θέσπισε ένα νέο μοντέλο διαδοχής: τον προηγούμενο Αυτοκράτορα δε θα διαδεχόταν κάποιος εξ αίματος συγγενής αλλά ένας θετός γιος που θα επιλεγόταν με βάση την αξιοσύνη του και τις ικανότητες διακυβέρνησης που είχε επιδείξει σε διάφορα αξιώματα της ρωμαϊκής πολιτείας. Έτσι, ο Νέρβας υιοθέτησε τον Τραϊανό (98-117 μ.Χ), ο Τραϊανός υιοθέτησε τον Αδριανό (117-138), ενώ ο Αδριανός προχώρησε ακόμη περισσότερο και ονομάτισε τους δύο επόμενους Αυτοκράτορες υιοθετώντας τον άριστο όλων, Αντωνίνο τον Ευσεβή (138-161 μ.Χ) με την προϋπόθεση ότι αυτός θα υιοθετούσε τον Μάρκο Αυρήλιο (161-180 μ.Χ). Και μετά έρχεται το χάος καθώς επαναφέρεται η εξ αίματος διαδοχή.
Ένα παρόμοιο μ’ αυτό των Αντωνίνων σύστημα διαδοχής θα εισαγάγει έναν αιώνα αργότερα ο Διοκλητιανός (285-305 μ.Χ) με ευεργετικά για την Αυτοκρατορία αποτελέσματα, αλλά θα ανατραπεί από τον άθλιο Κωνσταντίνο και τους εξίσου άθλιους –με εξαίρεση τον Ιουλιανό- διαδόχους του.
Το κείμενο του Μάρκου το πήρα από την έκδοση των Εις εαυτόν, μτφ Γιώργος Αβραμίδης, εκδ. Θύραθεν, 2008. Εδώ ο Μάρκος σκιαγραφεί τον άμεμπτο χαρακτήρα του θετού του πατέρα, Αντωνίνου του Ευσεβούς, και τον συσχετίζει με τη χρηστή διακυβέρνηση.

«Από τον πατέρα μου διδάχτηκα την ήμερη διάθεση και την απαρασάλευτη επιμονή σε απόψεις δοκιμασμένες∙ τ’ ότι δεν ήταν κενόδοξος και δεν επιζητούσε τις λεγόμενες «τιμές». Τη φιλοπονία του και την επίμονη μελέτη. Την προθυμία του να ακούει πάντα εκείνους που είχαν να πουν κάτι ωφέλιμο για την κοινωνία. Το ότι πρόσφερε στον καθένα ανάλογα με την αξία του, χωρίς να παρεκτρέπεται. Την πείρα του, που τού ‘λεγε πού χρειαζόταν να σφίξει τα σχοινιά και πού να τα χαλαρώσει. Την κατάργηση της παιδεραστίας. Τ ότι μοιραζόταν τα αισθήματα των άλλων, και το ότι δεν υποχρέωνε τους φίλους να δειπνούν μαζί του ή να τον συνοδεύουν στα ταξίδια του. Το ότι δεν άλλαζε στάση απέναντι σε κείνους που για κάποιο λόγο τον ακολούθησαν. Την τάση να είναι ακριβολόγος και επίμονος στα συμβούλια, και να μην παραιτείται πρόωρα από την έρευνα, αρκούμενος σε εύκολες εντυπώσεις. Το ότι διατηρούσε τις φιλίες του: χωρίς να τις βαριέται εύκολα αλλά και χωρίς υπερβολικούς ενθουσιασμούς∙ πάντα αυτάρκης και πάντα ευδιάθετος. Το ότι προνοούσε από καιρό πριν, ακόμα και για το παραμικρό, χωρίς να διεκτραγωδεί καταστάσεις. Τ’ ότι απαγόρεψε τις ζητωκραυγές και κάθε κολακεία προς το πρόσωπό του. Την φροντίδα για όλα τα αναγκαία μέτρα για τη διακυβέρνηση της χώρας, και την υπομονή του όταν κάποιοι τον κατηγορούσαν για φειδωλή διαχείρηση των δημοσίων δαπανών. Το ότι δεν ήταν δεισιδαίμων ούτε δημαγωγός, κόλακας του όχλου και λαϊκιστής, αλλά νηφάλιος και σταθερός στο καθετί, ποτέ ακαλαίσθητος ούτε σώνει και καλά καινοτόμος∙ τα άφθονα υλικά αγαθά που του πρόσφερε η τύχη, τα απολάμβανε χωρίς επίδειξη και χωρίς προφάσεις, με τρόπο ώστε εκείνα που είχε στη διάθεσή του να τα χαίρεται ανυπόκριτα, και για εκείνα που δεν είχε να μη νιώθει στέρηση. Το ότι κανείς δεν μπορούσε να πει γι’ αυτόν ότι ήταν είτε σοφιστής είτε γελωτοποιός είτε σχολαστικός, παρά μόνο ότι ήταν άνδρας ώριμος, τέλειος, ότι δε έπαιρνε από κολακείες και ήξερε να χειριστεί και τις προσωπικές του υποθέσεις και των άλλων∙ και επιπλέον ότι εκτιμούσε τους αληθινούς φιλοσόφους – όσο για τους άλλους ούτε τους πρόσβαλλε ούτε άφηνε να τον επηρεάσουν. Ευχάριστος στις συντροφιές και διασκεδαστικός αλλά όχι υπερβολικά. Φρόντιζε το σώμα του με μέτρο: όχι σαν κάποιος που λατρεύει υπερβολικά τη ζωή ούτε για να δείχνει ωραίος, αλλά τόσο ώστε να ‘χει όσο το δυνατό λιγότερη ανάγκη από γιατρούς και γιατρικά και καταπλάσματα. Πάνω απ’ όλα, το ότι υποχωρούσε, χωρίς ίχνος φθόνου, μπροστά σε ανθρώπους που είχαν κάποια προσωπική ικανότητα, όπως η ευγλωττία ή επιστημονική γνώση των νόμων ή των εθίμων ή άλλων θεμάτων, και τους στήριζε, έτσι που ο καθένας τους να ευδοκιμήσει κατά τα προτερήματά του. Και το ότι όλες οι ενέργειες του ήσαν σύμφωνες με τα πατροπαράδοτα, χωρίς όμως να δίνει την εντύπωση ότι προσπαθεί τεχνηέντως να διαφυλάξει την παράδοση. Κι ακόμη, τ’ ότι δεν ήταν ευμετάβλητος ούτε πήγαινε πέρα-δώθε, παρά έμενε στα ίδια μέρη και στα ίδια πράγματα. Και μετά τους παροξυσμούς της κεφαλαλγίας του, επέστρεφε παρευθύς ανανεωμένος και ακμαίος στις συνηθισμένες του δουλειές. Το ότι δεν είχε παρά ελάχιστα απόρρητα μυστικά, και αυτά μόνο για το δημόσιο συμφέρον. Γνωστικός και μετρημένος στα δημόσια θεάματα, όπως και στις κατασκευές έργων, στις διανομές στο λαό και τα παρόμοια, αποσκοπώντας σ’ εκείνο που έπρεπε να γίνει και όχι στην καλή φήμη που θα του χάριζε το έργο του. Δεν σύχναζε στα λουτρά σε ώρες άσχετες, δεν είχε μανία να χτίζει οικοδομές, δεν επινοούσε καινούρια φαγητά, δεν καταγινόταν με υφάσματα και χρώματα ρούχων, ούτε με την ωραία εμφάνιση των δούλων του. Η στολή του ήταν η ίδια που φορούσε και στο Λώριο, στην έπαυλή του στα πεδινά, και τα υπόλοιπα ρούχα του τα προμηθευόταν από τους υφαντές του Λανούβιου. Θυμάμαι πως φέρθηκε στον τελώνη των Τούσκλων που τον παρακαλούσε για κάτι∙ την όλη συμπεριφορά του: ούτε σκληρός ούτε αδυσώπητος ούτε βιαστικός, ώστε να πει κανείς γι’ αυτόν πως «ιδρωκοπούσε». Συλλογιζόταν το καθετί χωριστά, σαν να είχε όλο το χρόνο στη διάθεσή του, ήρεμα, με τάξη, αποφασιστικά, εναρμονισμένος με τη φύση των πραγμάτων∙ θα του ταίριαζε αυτό που λέγεται για το Σωκράτη, ότι μπορούσε και να απέχει και να απολαμβάνει εκείνα τα πράγματα που οι περισσότεροι δυσκολεύονται να απαρνηθούν αλλά και ενδίδουν στην απόλαυσή τους∙ ενώ το να δείχνεις δύναμη και καρτερικότητα, ακόμη και εγκράτεια –τόσο στην αποχή όσο και στην απόλαυση-, είναι γνώρισμα ανθρώπου με ατόφια και ακατάβλητη ψυχή, όπως φάνηκε και στην περίπτωση της αρρώστιας του Μάξιμου».

Στο επόμενο απόσπασμα (6.30) ο Μάρκος απευθύνεται στο εαυτό του φέρνοντας ως παράδειγμα τον Αντωνίνο:

«Κοίταξε μην παραγίνεις καίσαρας, μην εμποτιστείς μ’αυτό το πνεύμα• γιατί μπορείς να το πάθεις. Κράτησε λοιπόν τον εαυτό σου απλό, καλόψυχο, ακέραιο, σεμνό, απροσποίητο, φιλοδίκαιο, θεοσεβή, καλοπροαίρετο, στοργικό, ακλόνητο στα καθήκοντά του. Προσπάθα να μείνεις ο ίδιος: τέτοιος όπως σε διαμόρφωσε η φιλοσοφία. Σέβου τους θεούς, σώζε τους ανθρώπους. Η ζωή είναι μικρή –και να ποιος είναι ο μοναδικός καρπός της επίγειας ζωής: καθαρότητα της ψυχής και πράξεις για το καλό της κοινωνίας.
Σε όλα να είσαι μαθητής του Αντωνίνου• να ‘χεις τη σταθερότητά του στις πράξεις που υπαγορεύονται από τον ορθό λόγο, και την ισορροπία του σε όλες τις περιστάσεις, την ευλάβεια, τη γλυκύτητα του προσώπου του, το μειλίχιο χαρακτήρα, την έλλειψη ματαιοδοξίας, την προθυμία του να καταλαβαίνει τα πράγματα. Σκέψου πως εκείνος δεν προσπερνούσε τίποτα αν πρώτα δεν το μελετούσε και δεν το καταλάβαινε καλά• πως ανεχόταν όλους εκείνους που άδικα τον κατηγορούσαν, χωρίς ν’ ανταποδίδει τις κατηγόριες. Πως δεν έπαιρνε βιαστικές αποφάσεις για τίποτα και δεν έδινε πίστη σε διαβολές. Με πόση προσοχή ζύγιαζε τους χαρακτήρες των ανθρώπων και τις πράξεις: δίχως να περιπαίζει, δίχως να φοβάται, δίχως καχυποψίες, δίχως σοφιστείες. Σκέψου σε πόσο λίγα πράγματα αρκούνταν –την κατοικία, το στρώμα του, το ρούχο, την τροφή, τους υπηρέτες. Πόσο ήταν φιλόπονος και μακρόθυμος. Ικανός να ασχολείται με το ίδιο πράγμα μέχρι το βράδυ, χάρη στη λιτή διαβίωση, χωρίς να χρειάζεται να βγαίνει για τις σωματικές του ανάγκες παρά μόνο τη συνηθισμένη ώρα. Πιστός και σταθερός στις φιλίες του. Το ότι ανεχόταν όσους διαφωνούσαν μαζί του μιλώντας ανοιχτά, και χαίρονταν αν κάποιος του έδειχνε το καλύτερο. Τ’ ότι ήταν θεοσεβούμενος χωρίς να είναι δεισιδαίμων. Έτσι να είσαι, για να ‘χεις και συ, όπως εκείνος, καθαρή τη συνείδησή σου σαν έρθει η τελευταία σου ώρα».

Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2009

Τα εμβόλια αγοράσθηκαν. -Λήξις της πανδημίας (Οι ανακοινώσεις του Π.Ο.Υ)

Τελικά την είχαμε ψιλιαστεί. Η πανδημία θα τελείωνε μόλις αγοράζονταν όλα τα εμβόλια της νέας γρίπης. Σ' αυτό το συμπέρασμα οδηγούμαστε από την πρόσφατη ανακοίνωση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας:

«Ο Π.Ο.Υ. έχει αξιολογήσει συστηματικά τις επιπτώσεις της τρέχουσας πανδημία γρίπης ως μέτρια. Ο Π.Ο.Υ. υπενθύμισε με συνέπεια στην ιατρική κοινότητα, δημόσια, και μέσω των μέσων ενημέρωσης, ότι η εμπειρία από τη συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών δείχνει ότι περνούν ήπια γριπώδη συνδρομή και ανακτούν πλήρως μέσα σε μια εβδομάδα, έστω και αν δεν λάβουν καμιά μορφή ιατρικής περίθαλψης. Ο Π.Ο.Υ. πάγια συνιστά την αποφυγή τυχόν περιορισμών σε ταξίδια ή το εμπόριο. Αν και η εξέλιξη των ιών της γρίπης είναι εμφανώς απρόβλεπτη, εκφράζεται η ελπίδα ότι αυτή η μέτρια επίδραση θα συνεχιστεί καθ' όλη τη διάρκεια της πανδημίας».

Για περισσότερα δες εδώ.

Κι όλο αυτό το νταβαντούρι έγινε χάριν της συνεργασίας του Π.Ο.Υ με τις φαρμακοβιομηχανίες -που, όπως ο ίδιος ομολογεί, είναι αγαστή:

«WHO has historically collaborated with the pharmaceutical industry for legitimate reasons». «Ο ΠΟΥ συνεργάζεται ιστορικά με τις φαρμακοβιομηχανίες νόμιμα». Βλ. εδώ

Τίποτα όμως από όλα αυτά δεν ακούσαμε από τα ΜΜΕ. Αντίθετα επιμένουν στην εξάπλωση της πανδημίας, σε θανάτους, "κάντε το εμβόλιο" κτλ κτλ

Για όλα αυτά διάβασε αναλυτικά εδώ.

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2009

Σύνδρομο τρόμου από το εμβόλιο (της νέας γρίπης) είναι ο τίτλος άρθρου στο zougla.gr

Το έχουνε πει πολλοί, με τον εμβολιασμό για την φερόμενη ως νέα γρίπη γίνεται το μεγαλύτερο πείραμα στα ιατρικά χρονικά. Διαβάστε εδώ τι παρενέργειες εμφάνισε μια 62χρονη και πως την αντιμετώπισε το ελληνικό κράτος για να καταλήξει τελικά στο τηλεφωνικό κέντρο της Novartia όπου της είπαν ούτε λίγο ούτε πολύ ότι το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι απλώς να καταγράψουν τις παρενέργειες!!!

Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2009

Συναγερμός για τη σύφιλη!!!



Πρόκειται για επιδημία που στην Ευρώπη την έχουν πάρει χαμπάρι από καιρό. Στην Ελλάδα όμως με το αιτιολογικό της σπανιότητας, οι γιατροί μας ούτε καν την ανγνωρίζουν και αντί να ενημερώσουν τον κόσμο για τη σοβαρότητα της ασθένειας επιδίδονται στην κατατρομοκράτησή του για υποθετικές πανδημίες προπαγανδίζοντας αφειδώς το εμβόλιο της γουρουνογρίπης. Σ’ αυτή την ανάρτηση θα μιλήσω ως παθών επιδιώκωντας να βοηθήσω ανθρώπους να αναγνωρίσουν μόνοι τους τα συμπτώματα και να λάβουν δράση για τον περιορισμό της μετάδοσης. Κι αυτό γιατί πρόκειται για μια πάρα πολύ επικίνδυνη και ύπουλη ασθένεια που στο πρώτο στάδιο –που μπορεί να εμφανιστεί ως και 3 μήνες μετά τη μόλυνση- περνά σχεδόν απαρατήρητη και είναι δύσκολο να ανιχνευθεί κλινικά αφού το τεστ βγαίνει συνήθως αρνητικό.

Εκεί που μπορεί να ανιχνευθεί είναι στο δεύτερο στάδιο –που εμφανίζεται ως και 6 μήνες μετά τη μόλυνση- όταν παρουσιάζονται εξανθήματα σε όλο το σώμα και μέσα στο στόμα ακόμα. Αλλά και σ’ αυτή την περίπτωση οι γιατροί θα επιμένουν ότι πρόκειται για αλλεργία ή δερματίτιδα και θα συνταγογραφούν αντιισταμινικά, κρέμες και λοσιόν!!! Πρέπει να επιμείνετε αρκετά και να το ψάξετε και μόνοι σας, κι αυτό γρήγορα γιατί μέσα σε διάστημα 8 εβδομάδων τα εξανθήματα εξαφανίζονται από μόνα τους και η ασθένεια περνά στη λανθάνουσα φάση της που μπορεί να διαρκέσει αρκετά χρόνια. Οι φωτογραφίες που βλέπετε είναι από το δεύτερο στάδιο της ασθένειας και τις επέλεξα μέσα από μια μεγάλη ποικιλία γιατί απεικονίζουν τη δική μου κατάσταση. Άλλα συμπτώματα που εμφάνισα ήταν αδιαθεσία και κόπωση, αλλά και πυρετός που δεν τον μέτρησα αλλά τον αισθάνθηκα καθώς ξυπνούσα χαράματα καταχείμωνο μούσκεμα στον ιδρώτα.









Αφού παρέλθουν 10 περίπου χρόνια από την αρχική μόλυνση περνάμε στο τρίτο στάδιο όπου προκαλούνται σοβαρές κι ανεπανόρθωτες βλάβες σε όλα τα ζωτικά όργανα του σώματος, που μπορούν να επιφέρουν και τον θάνατο ακόμα.

Η ανίχνευσή της γίνεται αρχικά με το τέστ RPR ή VDRL, που εφόσον βγει θετικό γίνεται επαναβεβαίωση με το TPHA ή FTA-Abs. Αλλά και σ’ αυτό το σημείο οι γιατροί δεν δείχνουν ιδιαίτερη ευαισθησία και σπουδή. Όταν πήγα με παραπεμπτικό για το πρώτο τεστ μου έκλεισαν ραντεβού 10 μέρες μετά!!! Έτσι αναγκάστηκα να καταφύγω σε ιδιωτικό μικροβιολογικό εργαστήριο για να ξέρω μια ώρα αρχίτερα ώστε να αναλάβω δράση για την αντιμετώπιση της ασθένειας και την παύση της μετάδοσής της. Το τεστ RPR κοστίζει 15 ευρώ.

Η αντιμετώπιση της στα πρώτα στάδια είναι εύκολη με πενικιλίνη. Αν και τα αντιβιοτικά είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά στην καταπολέμηση της σύφιλης, μπορεί και να αποτελέσουν ανασταλτικό παράγοντα για την εκδήλωση των συμπτωμάτων της κρατώντας την σε λανθάνουσα κατάσταση. Αν δηλαδή παίρνουμε αντιβιοτικά για κάποια άλλη λοίμωξη αλλά όχι για το χρονικό διάστημα που απαιτείται για την καταπολέμηση της σύφιλης, τότε το βακτήριό της, η σπειροχαίτη, δεν σκοτώνεται αλλά κατοικεί το σώμα μας χωρίς να εκδηλώνει συμπτώματα που θα μας ανησυχήσουν.

Πληροφορίες σχετικά άντλησα από την Βικιπέδια και από εδώ και από εδώ

Τις φωτογραφίες πήρα από εδώ

Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009

Δελτίο ειδήσεων στην Αρχαία Ελληνική!


Κι όμως είναι αλήθεια!!! Την είδηση τη διάβασα στο http://www.zougla.gr/ απ' όπου αντιγράφω ακριβώς:

Η καλύτερη απάντηση σε όσους ισχυρίζονται ότι η αρχαία ελληνική είναι μια νεκρή γλώσσα, έρχεται από έναν Ισπανό μέσω μιας καινοτόμου ιστοσελίδας.

Ο Χουάν Κοντέρχ, καθηγητής στο πανεπιστήμιο «St. Andrews» της Σκωτίας, δημιούργησε την ιστοσελίδα http://www.akwn.net/ (Akropolis World News), στην οποία ο ενδιαφερόμενος μπορεί να διαβάσει ποικίλες ειδήσεις απ’ όλο τον κόσμο, μεταφρασμένες σε άπταιστη ελληνική διάλεκτο του 5ου αιώνα π.Χ.

Η αγάπη του καθηγητή Χουάν Κοντέρχ για την αρχαία ελληνική ξεκίνησε από τα μαθητικά του χρόνια, όταν την πρωτοδιδάχθηκε στο γυμνάσιο, οπότε και πήρε την απόφαση να περάσει την υπόλοιπη ζωή του μελετώντας την.

Υποστηρίζει, μάλιστα, ότι η γνώση της γλώσσας ενός σπουδαίου πολιτισμού, όπως ο αρχαιοελληνικός, δεν μπορεί παρά να μας ωφελήσει, αφού πεποίθησή του είναι πως «όσο πιο πολύ κοιτάζουμε το παρελθόν, τόσο πιο ικανοί γινόμαστε να κοιτάξουμε στο μέλλον».

Ο Ισπανός καθηγητής σπούδασε τους αρχαίους κλασικούς στο πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, της ιδιαίτερης πατρίδας του, και μετά την αποφοίτησή του συνέχισε με μάστερ στις ομηρικές σπουδές, στο πανεπιστήμιο του «Σέφηλντ», στη Μ. Βρετανία.

Επέστρεψε στην Ισπανία, όπου έκανε το ντοκτορά του στους αρχαίους κλασικούς, δουλεύοντας ταυτόχρονα ως καθηγητής σε γυμνάσιο, ενώ μερικά χρόνια αργότερα έκανε αίτηση και έγινε δεκτός ως βοηθός καθηγητή στην Οξφόρδη, όπου δίδαξε αρχαία ελληνικά και λατινικά για τέσσερα χρόνια.

Εν συνεχεία έγινε καθηγητής στην ίδια ειδικότητα στο πανεπιστήμιο του St. Andrews, όπου ενεργοποίησε το μάθημα της σύνθεσης αρχαίου ελληνικού κειμένου (σημ. μετάφραση από σύγχρονη γλώσσα προς αρχαία ελληνικά).

Η απόφασή του να προβεί στη δημιουργία ιστοσελίδας με το δελτίο ειδήσεων στα αρχαία ελληνικά, προέκυψε μετά τη διαπίστωση ότι υπήρχαν τρεις διαδικτυακοί τόποι με ειδήσεις στα λατινικά, αλλά κανένας στα αρχαία ελληνικά.

Σε ό,τι αφορά δε στο πρόβλημα με τα ελληνικά στοιχεία στο πρόγραμμα, το έλυσε, γράφοντας το κείμενο στο δικό του πρόγραμμα και στη συνέχεια μετέτρεψε το κείμενο σε εικόνα. Έτσι, αυτό που βλέπει ο επισκέπτης της ιστοσελίδας είναι η εικόνα του κειμένου.

Καθημερινά, η ιστοσελίδα δέχεται κατά μέσο όρο 40 επισκέπτες, γεγονός που δεν πτοεί τον φιλέλληνα καθηγητή.

«Φυσικά δεν είναι πολλοί -σε σύγκριση με τις χιλιάδες επισκέψεις που δέχονται οι κανονικές εφημερίδες- αλλά πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν μας το γεγονός ότι πολλοί διαβάζουν τη σελίδα μου πιθανόν μία φορά στις δύο εβδομάδες ή μία φορά το μήνα, παρ' ότι οι περισσότεροι είναι, πιθανότατα, τακτικοί αναγνώστες, αλλά σίγουρα αρκετοί είναι και εναλλασσόμενοι. Έτσι, μ' αυτά τα δεδομένα είμαστε ικανοποιημένοι» εξηγεί.

Ο Χουάν Κοντέρχ δεν μιλά νέα ελληνικά και, όταν επισκέπτεται την Ελλάδα, μιλά αργά στα αρχαία ελληνικά με όσους συναναστρέφεται, κάτι που οι συνομιλητές του βρίσκουν διασκεδαστικό.

Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009

Από τον σκουπιδοτενεκέ: Οι ταυτότητες και ο Συνήγορος του Πολίτη

Σήμερα ανέσυρα από τον σκουπιδοτενεκέ μια σειρά επιστολών –τρεις τον αριθμό- από τον Συνήγορο του Πολίτη και την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα προς τον γράφοντα σχετικά με το θέμα των ταυτοτήτων. Η αιτία που θεωρώ άξιες λόγου αυτές τις επιστολές δεν είναι μόνο γιατί, με βάση αυτές, ο Συνήγορος του Πολίτη υπέδειξε την αλλαγή των ταυτοτήτων όλων των ελλήνων πολιτών –όπερ και εγένετο- αλλά και για τη σημασία που απέκτησε το κατά τα άλλα ευτελές και γραφειοκρατικό θέμα της τροποποίησης ενός δημοσίου εγγράφου για την ελληνική κοινωνία. Η ανάδειξή του από την Εκκλησία σε μείζον θέμα εθνικής και θρησκευτικής ταυτότητας αποτέλεσε την αρχή για την αποδόμηση αυτών των εννοιών που, αφενός, καταδυναστεύουν τον σύγχρονο άνθρωπο και, αφετέρου, αποτελούν τροχοπέδη για την μετεξέλιξη της ελληνικής κοινωνίας σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή κοινωνία.
Παράλληλα όμως η παρουσίαση αυτών των επιστολών στοχεύει στην υπόμνηση του δικαιώματος κάθε ελεύθερου πολίτη να προσφύγει σε θεσμοθετημένες Αρχές προστασίας του και της δυνατότητας του να αλλάξει τα πράγματα που άπτονται ζητημάτων συνείδησης, ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Και μια που το θέμα μας αφορά την καταδυνάστευση της ελληνικής κοινωνίας από την Εκκλησία (και από τη θρησκεία), παραδείγματα τέτοιων ζητημάτων συνείδησης θα μπορούσαν να αποτελέσουν τα θρησκευτικά σύμβολα στα σχολεία και στα δικαστήρια, ο θρησκευτικός όρκος, η καύση των νεκρών, η πολιτική κηδεία, τα δικαιώματα των γκέι και των λεσβιών κτλ
Στη συνέχεια παραθέτω τις τρεις επιστολές:
την πρώτη (1), από τον Συνήγορο του Πολίτη προς την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και τον γράφοντα,
τη δεύτερη (2), από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα προς τον Συνήγορο του Πολίτη και
την τρίτη (3), από τον Συνήγορο του Πολίτη προς τον γράφοντα.


1.

Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη

Αθήνα, 8 Μαρτίου 2000

Αρ. Πρωτ.: 16737.1/00

Πληροφορίες:
Γιάννης Μόσχος, τηλ.: 7289617
Πόπη Λυκοβαρδή, τηλ.: 7289620
Φαξ: 7292129

Αρχή Προστασίας Δεδομένων
Προσωπικού Χαρακτήρα
Ομήρου 8
105 64 ΑΘΗΝΑ

Αξιότιμοι Κύριοι,

Στις 9 Νοεμβρίου 2000, ο κύριος Α. Δ. Κατέθεσε αναφορά στον Συνήγορο του Πολίτη με την οποία μας γνωρίζει ότι το Αστυνομικό Τμήμα Αι... αρνήθηκε την αντικατάσταση του αστυνομικού δελτίου ταυτότητός του με το αιτιολογικό ότι εφ’ όσον δεν το είχε απολέσει και δεν είχε αλλάξει κάποιο ουσιώδες στοιχείο από τα αναγραφόμενα στο υπάρχον δελτίο, δεν μπορούσε να προβεί σε έκδοση νέου.

Είναι γνωστό ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις των ν.δ 127/69 και ν. 1599/86, το αστυνομικό δελτίο ταυτότητας αντικαθίσταται εάν μεταβληθεί κάποιο ουσιώδες στοιχείο του ή μετά την παρέλευση δεκαετίας. Επίσης, με το 910/17/15-5-2000 έγγραφό σας προς το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, κρίνετε ότι ορισμένα στοιχεία που υπάρχουν στις παλαιού τύπου αστυνομικές ταυτότητες δεν πρέπει πλέον να συλλέγονται ούτε να γίνονται αντικείμενο επεξεργασίας, διότι προστατεύονται από τις διατάξεις του ν. 2472/97 («εφεξής κατά την έκδοση των νέων δελτίων αστυνομικής ταυτότητας ή τυχόν αντικατάσταση των παλαιών να μη συλλέγουν ...ούτε να επιτρέπουν την αναγραφή και να μην επεξεργάζονται ...» [τα στοιχεία αυτά]).

Από τα παραπάνω εφεξής καθίσταται σαφές ότι η απαγόρευση αναγραφής των στοιχείων που προστατεύονται από τον ν. 2472/97 αφορά τις νέες αστυνομικές ταυτότητες.

Εντούτοις, ήδη στο στοιχείο 7 της §3 του ως άνω εγγράφου σας, αναφέρετε ότι «προκύπτει ότι τόσο τα παλαιού όσο και τα νέου τύπου δελτία ταυτότητας ...είναι δημόσια έγγραφα που περιέχουν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα», άρα η ανάγκη απάλειψης των στοιχείων που προστατεύονται από το ν. 2472/97 αφορά και τα παλαιού τύπου δελτία ταυτότητας.

Ο Συνήγορος του Πολίτη αναρωτιέται, εάν μετά την προαναφερθείσα απόφαση της Αρχής σας, είναι δικαίωμα κάθε έλληνα πολίτη να ζητήσει την αντικατάσταση της παλαιού τύπου ταυτότητάς του με νέου τύπου, ώστε να προστατεύονται τα ατομικά του στοιχεία που εμπίπτουν στις διατάξεις του ν 2472/97, χωρίς να είναι απαραίτητη η μεταβολή κάποιων στοιχείων από τα αναγραφόμενα ούτε να έχει παρέλθει δεκαετία από την έκδοσή της και χωρίς, φυσικά, να έχει επέλθει απώλειά της. Βεβαίως, μια μαζική κατάθεση αιτήσεων αλλαγής δελτίων ταυτότητας θα δημιουργούσε τεράστιες δυσχέρειες στις αρμόδιες Υπηρεσίες. Ο Συνήγορος του Πολίτη όμως πιστεύει ότι θα ήταν δυνατή η εξεύρεση λύσεων που θα επέτρεπαν την απορρόφηση των αιτήσεων σε διαδοχικά στάδια και με ομαλή διαδικασία.

Ύστερα από τα παραπάνω, παρακαλούμε για τις απόψεις σας σχετικά με το θέμα.

Με τιμή
Γιώργος Καμίνης

Κοινοποιείται
Κύριο Α. Δ.

ΑΚΡΙΒΕΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ


2.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΑΡΧΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ
Ταχ. Δ/νση: Ομήρου 8, 6ος όροφος
Ταχ. Κωδ.: 105 64
Πληροφ.: Κ. Καρβέλη
Τηλ.: 3352621
Φαξ: 3352617

Αθήνα 16-05-2001

Αρ. Πρτ. 1007

Προς
ΣΥΝΗΓΟΡΟ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
Υπόψη κ. Γιώργου Καμίνη
Βοηθού Συνηγόρου του Πολίτη
Χατζηγιάννη Μέξη 5
ΑΘΗΝΑ 115 28

Αγαπητέ Κύριε Καμίνη,
Σε απάντηση της με αριθμ. πρωτ. 683/19.03.2001 επιστολής σας προς την Αρχή Προστασίας Δεδομένων σας γνωστοποιούμε τα εξής:

Αυτό καθεαυτό το Δελτίο Αστυνομικής Ταυτότητας δεν αποτελεί αρχείο, ώστε η συγκρότησή του να εμπίπτει καθεαυτή στην διαδικασία τς Αρχής με βάση το ν. 2472/1997.

Αρχείο αποτελεί το σύνολο των δεδομένων, από τα οποία η αρμόδια αστυνομική ή άλλη αρχή αντλεί τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στην αστυνομική ταυτότητα.

Γίνεται φανερό κατόπιν αυτού, ότι η απόφαση της Αρχής 510/17/15-05-2000 έχει την έννοια ότι κάθε φορά που κατά νόμο εκδίδεται νέο Δελτίο Αστυνομικής Ταυτότητας, θα πρέπει πρωτύτερα στο αρχείο, από το οποίο αντλούνται τα στοιχεία που αναγράφονται στην αστυνομική ταυτότητα, να εξαλείφονται τα δεδομένα που δεν συνάδουν με αυτήν (απόφαση).

Η αίτηση, κατά συνέπεια, για την έκδοση νέου δελτίου ταυτότητας, χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις του νόμου που καθορίζει πότε εκδίδεται νέο Δελτίο Ταυτότητας, δεν είναι νόμιμη. Νόμιμη είναι καταρχήν η αίτηση, σύμφωνα με το άρθρο 12 του ν. 247/1997, διαγραφής από το αντίστοιχο αρχείο των δεδομένων, που η Αρχή στην προμνησθείσα απάφασή της έκρινε μη συνάδοντα με τις διατάξεις του ν. 2472/1997, και στη συνέχεια η αίτηση για την έκδοση νέου Δελτίου Ταυτότητας που θα αντιστοιχεί, στα δεδομένα του αρχείου. Για την υποβολή της αίτησης διαγραφής απαιτείται σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 436/14-12-1998 απόφαση της αρχής καταβολή παραβόλου είκοσι χιλιάδων (20.000) δραχμών, τηρουμένης της διάταξης του άρθρου 12 παράγραφος 3 του ν. 2472/1997 για την επιστροφή των χρημάτων.

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία

Είμαστε στη διάθεσή σας για περαιτέρω πληροφορίες και διευκρινίσεις.

Το Μέλος της Αρχής
Σωτήριος Λύτρας
Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου
Του Πανεπιστημίου Αθηνών

Συνήγορος του Πολίτη
Αρ. Πρωτ. 7293/28-5-2001


3.

Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη

Αθήνα, 30 Μαϊου 2001

Αρ. Πρωτ.: 16737.1/00

Πληροφορίες:
Γιάννης Μόσχος, τηλ.: 7289617
Πόπη Λυκοβαρδή, τηλ.: 7289620
Φαξ: 7292129

Κύριο Α. Δ.

Αγαπητέ Κύριε,
Στη συνέχεια της αναφοράς σας προς τον Συνήγορο του Πολίτη σχετικά με την άρνηση της αστυνομίας να σας εκδώσει νέα αστυνομική ταυτότητα, σας κοινοποιούμε την απάντηση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ) προς εμάς, και σας γνωρίζουμε τα εξής:

Αλλαγή ταυτότητας δεν μπορείτε να κάνετε εφ’ όσον δεν συντρέχουν οι νόμιμες προς αυτό προϋποθέσεις (απώλεια, γάμος, συνταξιοδότηση κτλ).

Μπορείτε όμως να ζητήσετε (εγγράφως) από την Αστυνομία να προβεί στη διαγραφή των στοιχείων που αναφέρονται στην απόφαση της Αρχής ΠΔΠΧ από το αρχείο που σας αφορά και φυλάσσεται στην αστυνομία (άρθρο 12 του ν. 2472/07). Στη συνέχεια, μπορείτε να ζητήσετε να εκδοθεί νέα ταυτότητα, εναρμονισμένη στα νέα προσωπικά σας δεδομένα που θα υπάρχουν στο ως άνω αρχείο της αστυνομίας. Να σημειωθεί ότι, για την διαγραφή των στοιχείων, απαιτείται καταβολή παραβόλου είκοσι χιλιάδων δραχμών.

Κατά τη διαδικασία αυτή, εάν παραστεί ανάγκη, μπορείτε να επιδείξετε το έγγραφο της Αρχής σε τυχόν αστυνομικά όργανα.

Κατόπιν τούτου, ο Συνήγορος του Πολίτη θεωρεί ότι ολοκληρώθηκε η διαμεσολαβητική παρέμβασή του και περατώνει την έρευνα για την υπόθεσή σας.

Με τιμή
Γιώργος Καμίνης

ΑΚΡΙΒΕΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ

Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009

Μια θετική πρόταση από τους αρνητές του AIDS

Να και μια θετική πρόταση από τους αρνητές της ύπαρξης του ιού HIV και της συσχέτισής του με την ασθένεια του AIDS. Προέρχεται από την Dr. Juliane Sacher πού από το 1985 κουράρει ασθενείς του AIDS.

(Τα κείμενα πήρα από την ιστοσελίδα της Μαρίας Παπαγιαννίδου http://www.blogger.com/www.hivwave.gr Η μετάφραση των αγγλικών κομματιών βαρύνει μόνο εμένα)

Η dr. Juliane Sacher είναι γιατρός παθολόγος στη Φραγκφούρτη, Γερμανία, και έχει κουράρει πάνω από 1.500 θεωρούμενους ασθενείς του AIDS χωρίς τοξικά φάρμακα, μόνο με συμπληρώματα διατροφής, βιολογικά προϊόντα και φυσική άσκηση. Καθώς γνωρίζει ότι ο ιός HIV δεν έχει ποτέ απομονωθεί και δεν μπορεί να είναι η αιτία του AIDS, θεωρεί ότι η λεγόμενη αντιρετροϊκή αγωγή δεν είναι η σωστή θεραπεία.

Συνεργάστηκε στη Γερμανική Ομοσπονδιακή Έρευνα για τον HIV μεταξύ 1987 και 1993, θήτευσε το 1988 στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή HIV/AIDS, κέρδισε το βραβείο 100.000 γερμανικών μάρκων για την προσφορά της στους ασθενείς του HIV/AIDS.

H θεραπευτική της προσέγγιση λαμβάνει υπόψη τις εργασίες του Dr. Heinrich Kremer (Η σιωπηρή επανάσταση του καρκίνου και του AIDS), του καθηγητή Alfred Haessig, του Dr. Toni Gradl (ερευνητή και επινοητή του μίγματος ViathenT), και του Dr. Gerhard Ohlenschläger (του πιο διάσημου ερευνητή για τo γλουταθείο). Έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με όλες τις πλευρές των χρόνιων ασθενειών, περιλαμβανομένης της εναλλακτικής και της συμβατικής ιατρικής.

Στα σεμινάριά της τον τελευταίο χρόνο στην Αθήνα, η Dr. S. μίλησε για θέματα όπως

1. Ποια διατροφή είναι ωφέλιμη,
2. Ποια φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ασθένειες που μπορεί να εμφανιστούν παράλληλα
3. Τι μπορεί να σημαίνουν ορισμένα συμπτώματα
4. Λίστα για απαραίτητες εργαστηριακές εξετάσεις

Και τα δύο σεμινάρια της Dr. Juliane Sacher διατίθενται σε ένα DVD μόνο 20 ευρώ. Για παραγγελίες εδώ στην Αθήνα:

e-mail: http://www.blogger.com/postit4panos@hotmail.com

Θα έρθει στην Αθήνα ξανά τον Δεκέμβριο 2009 για μια ακόμα συνάντηση με τους Έλληνες φίλους της.

Η Dr. Sacher διατηρεί ιδιωτικό ιατρείο από το 1983.

Wielandstr.12
Fachärztin für Allgemeinmedizin 60313 Frankfurt
Tel 069/ 921 89 90
Fax 069/ 921 89 990
sacherju@web.de
http://www.praxis-sacher.de/


Το θεραπευτικό σχήμα από τη Dr. Juliane Sacher για κάθε εξασθενημένο οργανισμό, με βάση την κυτταρική ιατρική:

Η Dr. Juliane Sacher αποδέχεται ότι ο ιός που ονομάζεται “HIV” δεν είναι η αιτία για την ασθένεια “AIDS”, και κατά συνέπεια η φερόμενη ως αντι-ιική φαρμακευτική αγωγή δεν μπορεί να είναι η σωστή αντιμετώπιση της ασθένειας.
Όπως γνωρίζουμε, επισημαίνει, εδώ και 20 χρόνια από την κυτταρική έρευνα, υπάρχουν δύο διαφορετικά είδη βοηθητικών κυττάρων Τ4 με δύο εξ ολοκλήρου διακριτούς τρόπους αντίδρασης του ανοσοποιητικού. Γνωρίζουμε επίσης ότι η ισορροπία μεταξύ ΤΗ1 και ΤΗ2 είναι σημαντική για μια υγιή λειτουργία του ανοσοποιητικού. Τα ΤΗ1 είναι υπεύθυνα για τα διακυτταρικά μικρόβια και τις περιστασιακές μολύνσεις και τα ΤΗ2 για τις βακτηριακές μολύνσεις και τα παράσιτα.


Κατά τη διάρκεια της εξέλιξης η αντίδραση του ανοσοποιητικού εκδηλώθηκε με ένα νέο μηχανισμό. Έτσι τα βακτήρια και τα παράσιτα ήταν δυνατό να καταστραφούν με ένα νέο τρόπο αντίδρασης του ανοσοποιητικού, την μη σχετιζόμενη με τα κύτταρα ανοσία- την αντίδραση των ΤΗ2. Αυτός ο νέος τρόπος κατάφερε να αναχαιτίσει και να καταστρέψει τα μικρόβια χωρίς τις τυπικές παρενέργειες πάνω στα υγιή κύτταρα που προκαλούσε η επίθεση των αερίων ΝΟ- μοναδικός έως τότε τρόπος αντίδρασης του ανοσοποιητικού (αντίδραση των ΤΗ1). Έτσι σε περιπτώσεις συχνής επαφής με διαφορετικά και ιδιόμορφα βακτήρια για παράδειγμα έχει νόημα να αλλάξουμε την αντίδραση του ανοσοποιητικού από τον τύπο των ΤΗ1 στον τύπο ΤΗ2, γιατί τα βακτήρια πολλαπλασιάζονται γρηγορότερα από τα περιστασιακά παθογόνα.


Η Dr. Sacher προσθέτει πώς για την εκτίμηση της κατάστασης του ασθενούς χρειάζονται κάποιες περισσότερες αιματολογικές εξετάσεις απ’ ό,τι συνηθίζεται. Από το 1985 κουράρει τους ασθενείς του “AIDS” με μη τοξικές ουσίες. Έτσι δίνει αυτές τις μη τοξικές ουσίες στους ασθενείς του “AIDS” αλλά και στους θετικούς στον “HIV” ανθρώπους που δεν έχουν “AIDS” αλλά δείχνουν κάποια “αλλοιωμένα” αποτελέσματα αιματολογικών εξετάσεων ή συμπτώματα για ασθένεια.


Η αγωγή που δίνει είναι ένας συνδυασμός από μεμονωμένες ουσίες που φάνηκε να βοηθούν στην αντιμετώπιση των κυτταρικών διαταραχών που ανιχνεύθηκαν με ειδικές αιματολογικές εξετάσεις στις περιπτώσεις του “AIDS”.


Η βασική, πολύ αποτελεσματική αγωγή που δίνει εδώ και αρκετά χρόνια είναι:

Calypso – (2 x 1 καθημερινά) ένα μείγμα κυρίως από γλουταθείο, κουρκουμίνη (από το φυτό κουρκουμάς- ο κουρκουμάς περιέχει μόνο 3-5% κουρκουμίνη) agaricus (θεραπευτικός μύκητας)+ βιταμίνες του συμπλέγματος Β
ViathenT – (2 x 1 καθημερινά) ένα μείγμα από καφέ φύκια, οξέα φυκιών, λυκίσκο και κακάο.

MAP - (master aminoacid pattern) – ( 2 x 3-5 καθημερινά) ένα μείγμα από εξευγενισμένα (high purified) αμινοξέα με τιμή NNU 99%. (NNU = Net Nitrogen Utilisation) – το κρέας για σύγκριση έχει τιμή NNU από 32% το υπόλοιπο πρέπει να αποτοξινωθεί από το σώμα.


Για παραγγελίες των χαπιών δες στο http://www.blogger.com/www.zellbau-markt.de
Για το MAP: http://www.platinumeurope.biz/ - ID: 2118


Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα σε λινέλαιο ή ιχθυέλαιο


Ένας σπέσιαλ υγιεινός πολτός με Ωμέγα-3 λιπαρά το πρωί είναι:
2-3 κουταλιές τυριού σε σβώλους + 2 κουταλιές λινέλαιου ανακατεμένων σε ένα μπολ. Αυτό μπορεί να φαγωθεί
είτε γλυκό προσθέτοντας (ΟΧΙ ΖΑΧΑΡΗ) λίγο γλυκό χυμό αγαύης ή αχλάδια ή ανάμεικτα φρούτα χωρίς προσθήκη ζάχαρης. Και επιπλέον δημητριακά, ξηρούς καρπούς...
είτε αλμυρό με καλό φυτικό αλάτι και λίγο μαϊντανό, πρασουλίδες, άλλα φρέσκα χόρτα + αλάτι + πιπέρι...


Πολύ σημαντικό είναι το καθημερινό περπάτημα όσο μπορεί ο καθένας- ξεκινήστε με το χρόνο που μπορείτε χωρίς πίεση και μετά προσπαθήστε να τον αυξάνετε κάθε μέρα 1 λεπτό μέχρι τα 35 λεπτά μίνιμουμ ή μέχρι τα 60 λεπτά κάθε μέρα.

Αυτή είναι η κανονική αγωγή, καταλήγει η Dr. Sacher, που καθένας μπορεί να πάρει χωρίς να συμβουλεύεται γιατρό τακτικά. Υπάρχουν και πολλές άλλες βοηθητικές ουσίες που χρησιμοποιεί, αλλά χρειάζεται να γνωρίζει τα αποτέλεσμα κάποιων ειδικών αιματολογικών εξετάσεων και/ή τα συμπτώματα του καθενός χωριστά όπως:


Ειδικές καθολικές αιματολογικές εξετάσεις για μέταλλα και ιχνοστοιχεία.


Υψηλό ποσοστό γ-ανοσοσφαιρίνης – σημαίνει ισχυρή αλλαγή από το επίπεδο των TH1 στο επίπεδο των ΤH2.
Υψηλό ποσοστό Homocystein – σημαίνει ανεπάρκεια Βιταμίνης Β (B6, B12, Φολικό οξύ)
Υψηλό ποσοστό PCR -το ονομαζόμενο ιικό φορτίο- σημαίνει ότι υπάρχει ισχυρή φλεγμονή στο σώμα που οδηγεί στο χτίσιμο “λανθασμένου” DNA....


Χαμηλό ποσοστό ερυθροκυττάρων ή και χαμηλό αιμοσφαιρίων χρειάζεται περισσότερο οξυγόνο (είτε ειδικές θεραπείες με όζον ή ένα χάπι με οξέα φυκιών (Oxy transfer Tbl)
Χαμηλό ποσοστό γλουταθείου – σημαίνει ότι το σώμα δεν μπορεί να αποτοξινωθεί επαρκώς (τοξικές ουσίες από το φαγητό, νερό+αέρας και επίσης τοξικές ουσίες από τον κακό μεταβολισμό ή την φαρμακευτική αγωγή).
Χαμηλό ποσοστό χοληστερόλης HDL – το σώμα την χρειάζεται για την επιδιόρθωση των κυττάρων κτλ –δείχνει βαθιά οξείδωση και διαταραχή των μιτοχονδρίων- Σ’ αυτή την περίπτωση είναι χρήσιμο να πάρετε συνένζυμο Q10 και NAD ή NADH.


Σε αξιοπρόσεκτες περιπτώσεις κάνει εγχύσεις 2-3 φορές την εβδομάδα (ακόμα και την ημέρα μερικές φορές):

250ml Sodium chlorine liquid +
Tationil 600mg 2 Amp
Acethylcysteine 300mg 1 Amp
Βιταμίνη B6 1 Amp
Βιταμίνη B12 1 Amp
Φολικό οξύ 1 Amp
Σελήνιο 100mcg - 300mcg
Colibiogen 1 Amp
Kathalysatoren d. Zitronensäurecyclus (κύκλος κιτρικού οξέος) 1 πακέτο την εβδομάδα

Όσο για την ανάκτηση της φυσικής ρώμης η Dr. Sacher προτείνει ένα πρόγραμμα άσκησης (τρεξίματος) 4 μηνών.

Εφαρμογή: κάθε δεύτερη ημέρα (για να γίνετε, σε λίγες εβδομάδες, πραγματικός δρομέας). Μπορείτε αντί για τρέξιμο να κάνετε γρήγορο βάδισμα και να το εναλλάσσετε με αργό βάδισμα.
1η εβδομάδα: 2 λεπτά γρήγορο βάδισμα (προθέρμανση). Μετά, εναλλάξ 1 λεπτό τρέξιμο, 1 λεπτό βάδισμα. Συνολική διάρκεια: 15 λεπτά.
2η εβδομάδα: 2 λεπτά γρήγορο βάδισμα (προθέρμανση), 1 λεπτό τρέξιμο, 1 λεπτό βάδισμα. Μετά, εναλλάξ 2 λεπτά τρέξιμο, 1 λεπτό βάδισμα. Συνολική διάρκεια: 15 λεπτά
3η εβδομάδα: 2 λεπτά βάδισμα (προθέρμανση), 2 λεπτά τρέξιμο, 1 λεπτό βάδισμα, 3 λεπτά τρέξιμο, 1 λεπτό βάδισμα, 3 λεπτά τρέξιμο, 1 λεπτό βάδισμα, 2 λεπτά τρέξιμο. Σύνολο: 15 λεπτά
4η εβδομάδα: 2 λεπτά γρήγορο βάδισμα (προθέρμανση), 3 λεπτά τρέξιμο, 1 λεπτό βάδισμα, 4 λεπτά τρέξιμο, 1 λεπτό βάδισμα, 4 λεπτά τρέξιμο. Συνολική διάρκεια: 15 λεπτά
5η εβδομάδα: 2 λεπτά γρήγορο βάδισμα (προθέρμανση), 3 λεπτά τρέξιμο, 1 λεπτό βάδισμα, 4 λεπτά τρέξιμο, 1 λεπτό βάδισμα, 4 λεπτά τρέξιμο, 1 λεπτό βάδισμα, 4 λεπτά τρέξιμο. Συνολική διάρκεια: 20 λεπτά
6η εβδομάδα: 2 λεπτά γρήγορο βάδισμα (προθέρμανση), 8 λεπτά τρέξιμο, 1 λεπτό βάδισμα, 9 λεπτά τρέξιμο. Συνολική διάρκεια: 20 λεπτά
7η εβδομάδα: 2 λεπτά γρήγορο βάδισμα (προθέρμανση), 8 λεπτά τρέξιμο, 1 λεπτό βάδισμα, 8 λεπτά τρέξιμο, 1 λεπτό βάδισμα, 5 λεπτά τρέξιμο. Συνολική διάρκεια: 25 λεπτά
8η εβδομάδα: 2 λεπτά γρήγορο βάδισμα (προθέρμανση), 11 λεπτά τρέξιμο, 1 λεπτό βάδισμα, 11 λεπτά τρέξιμο. Συνολική διάρκεια: 25 λεπτά
9η & 10η εβδομάδα: Συνολικά, τρέξιμο 30 λεπτών, χωρίς διάλειμμα βαδίσματος. Εξ αυτών, τα πρώτα 5 λεπτά αργό τρέξιμο (προθέρμανση) και τα 3 τελευταία λεπτά τρέξιμο ξυπόλυτος.
11η έως και 16η εβδομάδα: 5 λεπτά αργό τρέξιμο (προθέρμανση), 10 λεπτά έντονο τρέξιμο, 30 λεπτά κανονικό τρέξιμο, εκ των οποίων τα 5 τελευταία ξυπόλυτος. Συνολική διάρκεια: 45 λεπτά.

Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2009

Από το ημερολόγιο του Αντίχριστου: οι επτά αναθεματισμοί κατά του ελληνισμού


Περιέχονται στο «Συνοδικόν της Αγίας Ζ’ εν Νικαία Οικουμενικής Συνόδου υπέρ της Ορθοδοξίας» (787 μ.χ.). Τα αναθέματα αυτά αναγινώσκονται και σήμερα κάθε χρόνο την Κυριακή της Ορθοδοξίας στις ελληνικές εκκλησίες.
Το κείμενο πήρα από την έκδοση του περ. Δαυλός, Τα υβριστικά κατά των Ελλήνων επίσημα κείμενα της Ορθοδοξίας, Αθήνα 2007, και αποτελεί τμήμα των μισαλλόδοξων απόψεων της Εκκλησίας από την Παλαιά Διαθήκη ως σήμερα. Η προκλητικότητα αυτών των αναθεματισμών ήταν που προκάλεσε την παρέμβαση του Κωστή Στεφανόπουλου από την θέση του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας ώστε να παύσουν οι αναθεματισμοί κατά του Ελληνικού Έθνους στις εκκλησίες της Ελλάδος. Ιδού το κείμενο στη χαρακτηριστική κορακίστικη αρχαιοελληνική γλώσσα της Εκκλησίας.

1. «Τοις φρονούσι και λέγουσι κτιστήν είναι πάσαν φυσικήν δύναμην και ενέργειαν της τρισυποστάτου θεότητος, ως κτιστήν εκ τούτου πάντως και αυτήν την θείαν ουσίαν αναγκαζομένοις δοξάζειν∙ κτιστήν γαρ κατά τους Αγίους ενέργεια, κτιστήν δηλώσει και φύσιν, άκτιστον δε χαρακτηρίζει ουσίαν, καντεύθεν ήδη κινδυνεύουσι εις αθεϊαν παντελή περιπίπτειν, και την ελληνικήν μυθολογίαν και τοις την των κτισμάτων λατρείαν τη καθαρά και αμώμω των χριστιανών πίστει προστριβομένοις, μη ομολογούσι δε κατά τας αγίας θεοπνεύστους θεολογίας και το της Εκκλησίας ευσεβές φρόνημα, άκτιστον είναι πάσαν φυσικήν δύναμιν και ενέργειαν της τρισυποστάτου θεότητος∙ ανάθεμα τρις

[Οι φιλοσοφικές απόψεις περί «κτιστού» και «ακτίστου», που αναθεματίζονται εδώ, ανήκουν στους Ορφέα, Θαλή, Αναξίμανδρο, Αναξιμένη, Πυθαγόρα, Ξενοφάνη, Παρμενίδη, Ζήνωνα, Εμπεδοκλή, Ηράκλειτο, Αναξαγόρα, Δημόκριτο, Σωκράτη, Πλάτωνα κ.α.]

2. Τοις τα ελληνικά δεξιούσι μαθήματα, και μη δια παίδευσιν μόνον ταύτα παιδευομένοις, αλλά και ταις δόξαις αυτών ταις ματαίαις επομένοις, και ως αληθέσι πιστεύουσι και ούτως αυταίς ως το βέβαιον εχούσαις εγκειμένοις, ώστε ετέρους ποτέ μεν λάθρα, ποτέ δε φανερώς ενάγειν αυταίς και διδάσκειν ανενδοιάστως∙ ανάθεμα τρις
3. «Τοις μετά των άλλων μυθικών πλασμάτων αφ’ εαυτών και την καθ’ ημάς κλίσιν μεταπλάττουσι, και τας πλατωνικάς ιδέας ως αληθείς δεχομένοις και ως αυθυπόστατον την ύλην παρά των ιδίων μορφούσθαι λέγουσι, και προφανώς διαβάλλουσι το αυτεξούσιον του Δημιουργού, του από του μη όντος εις το είναι παραγαγόντος τα πάντα, κα ως ποιητού πάσιν αρχήν και τέλος επιτιθέντος εξουσιαστικώς και δεσποτικώς∙ ανάθεμα τρις
4. «Τοις δεχομένοις και παραδιδούσι τα μάταια και ελληνικά ρήματα, ότι τε προϋπαρξις εστί των ψυχών, και ουκ εκ του μη όντος τα πάντα εγένετο και παρήχθησαν, ότι τέλος εστί της κολάσεως η αποκατάστασις αύθις της κτίσεως, και των ανθρωπίνων πραγμάτων, και δια των τοιούτων λόγων την βασιλείαν των ουρανών λυομένην πάντως, και παράγουσαν εισάγουσιν, ην αιωνίαν και ακατάλυτον αυτός τε ο Χριστός και Θεός ημών εδίδαξε και παρέδοτο και δια πάσης της Παλαιάς και Νέας Γραφής ημείς παρελάβομεν ότι και η κόλασις ατελεύτητος και η βασιλεία αϊδιος, δια δε των τοιούτων λόγων εαυτούς τε απολλύουσι, και ετέροις αιωνίας καταδίκης προξένους γενομένοις∙ ανάθεμα τρις
5. «Τοις ευσεβείν μεν επαγγελλομένοις, τα των Ελλήνων δε δυσσεβή δόγματα τη ορθοδόξω και καθολική εκκλησία περί τε ψυχών ανθρωπίνων, και ουρανού και γης, και των άλλων κτισμάτων αναιδώς ή μάλλον ασεβώς επεισάγουσινανάθεμα τρις
6. «Τοις την μωράν των έξωθεν [=Ελλήνων] φιλοσόφων λεγομένην σοφίαν προτιμώσι, και τοις καθηγηταίς αυτών επομένοις, και τας τε μετεμψυχώσεις των ανθρωπίνων ψυχών, ή και ομοίως τοις αλόγοις ζώοις ταύτας απόλλυσθαι, και εις το μηδέν χωρείν δεχομένοις και δια τούτο ανάστασιν και κρίσιν, και την τελευταίαν των βεβιωμένων ανταπόδοσιν αθετούσιν∙ ανάθεμα τρις
7. «Τοις λέγουσιν ότι οι των Ελλήνων σοφοί και πρώτοι των αιρεσιαρχών, οι παρά των επτά αγίων και καθολικών συνόδων, και παρά πάντων των εν Ορθοδοξία λαμψάντων πατέρων αναθέματι καθυποβληθέντες, ως αλλότριοι της καθολικής εκκλησίας δια την εν λόγοις αυτών κίβδηλον και ρυπαράν περιουσίαν κρείττονες εισί κατά πολύ, και ενταύθα και εν τη μελλούση κρίσει, και των ευσεβών μεν και ορθοδόξων ανδρών, άλλως δε κατά πάθος ανθρώπινον ή αγνόημα πλημμελησάντων∙ ανάθεμα τρις

Υ.Γ. Εκ τω υστέρων ανακάλυψα μια εξαιρετική παρουσίαση του θέματος από την Ερινύα

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2009

Η επέτειος του ΟΧΙ: χρόνια πολλά!!!

Μια εκπληκτική ερμηνεία από την Ελίζα Μαρέλλι για να θυμόμαστε πάνω απ' όλα το ΟΧΙ που πρέπει να λέμε για να αντισταθούμε σε πολλά εξωφρενικά που συμβαίνουν γύρω μας. Για να την απολαύσετε απενεργοποιήστε τη λίστα τραγουδιών στο τέλος της σελίδας, που ξεκινάει αυτόματα



Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2009

Ο θάνατος της Ρηγίλλης και η εμπλοκή του Ηρώδου Αττικού. Μια αλληγορία των πρόσφατων εκλογών.

Ο Ηρώδης ο Αττικός ήταν ένας πλούσιος άνθρωπος. Είχε μια καλή θεωρία για τον πλούτο. Συνήθιζε να λέει πως για να χρησιμοποιήσει κανείς τα χρήματά του σωστά, θα πρέπει να προσφέρει αρκετά σε όσους έχουν ανάγκη, ακριβώς για να μη βρίσκονται σε ανάγκη, αλλά και σε όσους δεν έχουν ανάγκη ώστε να μη βρεθούν ποτέ σε κατάσταση ανάγκης. Ονόμαζε μάλιστα τον πλούτο που δε συμβάλλει σε τίποτα και μένει αιχμάλωτος της φιλαργυρίας, νεκρό πλούτο και τα θησαυροφυλάκια όπου συγκεντρώνουν μερικοί τα χρήματά τους, φυλακές του πλούτου.

Έκανε πολλά και μεγάλα έργα, τα θεωρούσε όμως φθαρτά, που τα αφανίζει ο χρόνος. Ήταν δεινός ρήτορας, αλλά πίστευε ότι οι λόγοι του ήταν εύκολο να διαρρηχθούν, ο ένας να βρίσκει κουσούρια εδώ κι άλλος εκεί. Γι’ αυτό δε θεωρούσε ό,τι έκανε σπουδαίο, αφού δεν πραγματοποίησε το μεγάλο του όραμα, να ανοίξει τον Ισθμό της Κορίνθου. Τό ‘βλεπε σαν λαμπρό κατόρθωμα, να κόψει τη στεριά, να ενώσει τα δυο πελάγη και να συντομέψει τη θαλάσσια διαδρομή στα είκοσι έξι στάδια- έργο αθάνατο.

Τελικά, ήρθε και σε σύγκρουση με τους Αθηναίους, την πόλη των οποίων υπηρέτησε ως επώνυμος άρχοντας. Και ο λόγος ήταν ο εξής. Στη διαθήκη του όρισε ο κάθε Αθηναίος να παίρνει μια μνα τον χρόνο. Αυτό χαρακτηρίστηκε πράξη μεγαλοσύνης. Όταν διαβάστηκε η διαθήκη, οι Αθηναίοι συμφώνησαν με τον Ηρώδη να τους δώσει πέντε μναις εφάπαξ στον καθένα, κι έτσι να εξαγοράσει την υποχρέωση να τους πληρώνει συνέχεια. Όταν όμως πήγαν στις τράπεζες για να εισπράξουν τα συμφωνημένα, τους γνωστοποιήθηκαν παλιά συμβόλαια των πατεράδων και των παππούδων τους, σύμφωνα με τα οποία ήταν χρεωμένοι στους γονείς του Ηρώδη και έπρεπε τώρα να πληρώσουν τα χρέη αυτοί. Το αποτέλεσμα ήταν άλλοι να εισπράξουν λίγα, άλλοι καθόλου, ενώ άλλοι συνελήφθησαν μες στην αγορά και κρατήθηκαν μέχρι να ξοφλήσουν το χρέος τους. Αυτά εξαγρίωσαν τους Αθηναίους που ένιωσαν σα να τους άρπαξαν τη δωρεά μέσα από τα χέρια κι από τότε δεν έπαψαν να μισούν τον Ηρώδη, ακόμη κι όταν εκείνος εργαζόταν για να τους προσφέρει τις μεγαλύτερες ευεργεσίες.

Ο Ηρώδης όμως κατηγορήθηκε και για φόνο. Η γυναίκα του η Ρήγιλλα ήταν οχτώ μηνών έγκυος, και ο Ηρώδης, λέει, για ασήμαντη αφορμή, διέταξε τον απελεύθερο Αλκιμέδοντα να τη χτυπήσει και, χτυπημένη στην κοιλιά, η γυναίκα απέβαλε και πέθανε. Η απολογία του στηρίχτηκε κατά πρώτον στο ότι ποτέ δεν είχε δώσει τέτοια εντολή για τη Ρήγιλλα και δεύτερον στο ότι την έκλαψε και με το παραπάνω. Τον διέβαλαν ότι οι ισχυρισμοί του ήταν ψεύτικοι, τελικά όμως υπερίσχυσε η αλήθεια. Αν ήταν ένοχος, δε θα έχτιζε στη μνήμη της ένα θέατρο ούτε θα ματαίωνε για χάρη της την εκλογή του στο αξίωμα του ύπατου ούτε θα πρόσφερε τα στολίδια της ως ανάθημα στο ιερό της Ελευσίνας, γιατί αν ήταν μιασμένα με τέτοιο έγκλημα, οι θεές αντί να τον συγχωρέσουν θα τον τιμωρούσαν. Ακόμη και την όψη του σπιτιού του είχε αλλάξει για χάρη της, κρεμώντας μαύρα παραπετάσματα και βάφοντας με μαύρο χρώμα τους τοίχους ή επικαλύπτοντάς τους με λεσβιακή πέτρα, που ‘ναι σκουρόχρωμη και πένθιμη.

Τελικά ο Ηρώδης κατάφερε μετά από πολύ καιρό και με τη βοήθεια του φίλου του Λούκιου να ξεπεράσει το πένθος του για το θάνατο της Ρήγιλλας. Εκείνο όμως που του κόστισε πολύ ήταν ο χαμός της κόρης του Παναθηναϊδας και αργότερα της άλλης κόρης του, της Ελπινίκης. Αυτό το υπερβολικό πένθος για τις κόρες του οφειλόταν στο ότι ο γιος του Αττικός τον είχε εξοργίσει. Ο Ηρώδης τον έβρισκε ηλίθιο, αργόστροφο και χοντροκέφαλο. Έβλεπε επίσης ότι ο νεαρός ήταν μέθυσος και ανόητος στα ερωτικά. Κι όσο ζούσε ο Ηρώδης έδινε τον εξής χρησμό για την περιουσία του, παρωδώντας τον 'Ομηρο:
ΕΝΑΣ ΑΝΟΗΤΟΣ ΕΧΕΙ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΜΟΝΟ ΜΕΣ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΠΙΤΙ

Ηθικό δίδαγμα

Οι θεωρίες είναι καλές μόνο όταν γίνονται πράξεις και οι πράξεις μόνο όταν πραγματώνουν ένα μεγάλο όραμα. Ένα ευεργετικό μέτρο στην πράξη μπορεί να αποδειχθεί το αντίθετο. Και επιπλέον, από τους κληρονόμους δεν απομένουν πάντα οι καλύτεροι.

Κλειδιά για την αλληγορική ερμηνεία

Στην οδό Ρηγίλλης βρίσκονται τα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας
Στην οδό Ηρώδου Αττικού βρίσκεται το Μέγαρο Μαξίμου
Στα παιδιά του Ηρώδη αντιστοιχούν οι υποψήφιοι αρχηγοί της Νέας Δημοκρατίας
.
Την ιστορία την άντλησα και την προσάρμοσα από το εξαιρετικό βιβλίο του Sir Richard Livingstone, Η αποστολή της Ελλάδας. Κοσμοαντιλήψεις και Στάσεις Ζωής στην Ελληνορωμαϊκή Αρχαιότητα, μτφ. Χρύσα Τσαλικίδου, εκδ. Θύραθεν 2001. Εδώ μπορείτε να βρείτε όλη την ιστορία του Ηρώδη, όπως μας την παραδίδει ο Φιλόστρατος, χωρίς το φίλτρο της δικής μου αλληγορικής στρέβλωσης.

Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2009

Θύμα απαγωγέων ο Ελληνας δάσκαλος των Kalash. Υπογράψτε για την απελευθέρωσή του (1428 υπογραφές μέχρι στιγμής)

"Οι ΓτΚ αναλαμβάνουν εκστρατεία συλλογής υπογραφών για την άμεση απελευθέρωση του Θανάση Λερούνη. Ο Θανάσης Λερούνης, «εθνικός ευεργέτης» της φυλής των Καλάς, αγνοείται από τις 8 Σεπτεμβρίου. Ο Ελληνας εκπαιδευτικός, που βρίσκεται μόνιμα στη γη των Καλάς από το 2001. Μετά την εισβολή των ενόπλων στο μουσείο, ακολούθησε μακελειό με έναν αστυνομικό φύλακα νεκρό, ένα δεύτερο αστυνομικό και έναν υπηρέτη τραυματισμένους βαριά και τον Θανάση Λερούνη απαχθέντα. Μαζί του απήχθησαν ένας δάσκαλος Καλάς και ένας φύλακας, που τελικά αφέθηκαν ελεύθεροι.

Η υπογραφή σας είναι σημαντική"
.
.
Το μουσείο που αναφέρεται εδώ είναι το Kalasha-Dur που βρίσκεται στο χωριό Μπρουν στην κοιλάδα Μπαμπουρέτ, που χτίστηκε χαρη στις άοκνες προσπάθειες του Θανάση Λερούνη και παρουσιάζει την ιστορία των Καλάς τα τελευταία 2000 χρόνια. Ο Θανάσης Λερούνης μπήκε στο στόχαστρο των Ταλιμπάν όταν αντέδρασε στην παραβίαση των όρων του Μνημονίου Συνεργασίας από τον Διευθυντή Αρχαιολογίας και Μουσείων του Πακιστάν, Saleh Muhamnad Khan, όταν αυτός διόρισε Πακιστανούς κι όχι Καλάς σε τέσσερις θέσεις στο Μουσείο. Δες περισσότερα στο: http://alfeiospotamos.blogspot.com/
.
Για τους Καλάς δες κι εδώ: http://www.kalashapeople.org/

Σάββατο, 29 Αυγούστου 2009

Η απαλλαγή από τη θρησκεία ως επανάκτηση της πνευματικής ελευθερίας

Η επιστολή του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη στον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών, Χρυσόστομο Παπαδόπουλο, όπως δημοσιεύτηκε στον Ριζοσπάστη (6/8/1927) και όπως αναπαράχθηκε στο Ημερολόγιο 2009 των εκδόσεων Μεταίχμιο με επιμέλεια της Χριστίνας Ντουνιά. Σε μια εποχή που ο συντηρητισμός κερδίζει έδαφος και οι νεο-ορθόδοξοι πάνε να γίνουν κίνημα, καλό είναι να τη θυμηθούμε.
.
Κύριε,
Ευρίσκομαι σήμερα στην ανάγκη –για να είμαι απολύτως συνεπής προς τας υπαγορεύσεις της συνειδήσεώς μου- ν’ αποταθώ προς εσάς και να σας παρακαλέσω να με διευκολύνετε στον διακανονισμόν μιας υποθέσεως χαρακτήρος εντελώς προσωπικού –που αφορά τας σχέσεις μου με την εκκλησίαν και, που, λόγω της τελευταίας αυτής λεπτομερείας, ανάγεται εξ ολοκλήρου στη δικαιοδοσία σας.
Η χριστιανική θρησκεία –όχι μόνο η ορθόδοξος, αλλά εν γένει η χριστιανική-, όπως και κάθε άλλη θρησκεία, μου έχει αποβεί τελείως περιττή.
Κρίνω άσκοπο να εκθέσω τη σειρά των σκέψεων που με οδήγησαν έως εκεί. Αφορούν εξ ολοκλήρου τον προσωπικό μου τρόπο του αντιλαμβάνεσθαι τα πράγματα, και τας προσωπικάς μου απόψεις επί του ανθρωπίνου προορισμού.
Γι’ αυτό το λόγο, μάλλον συγκεκριμένα, θα επιθυμούσα να απαλλαγώ τελείως αυτής. Θα μου πείτε ίσως ότι καθένας μπορεί αξιόλογα να το κάμει σιωπηρά και κατ’ ιδίαν, χωρίς τίποτα να τον βιάζει να το κοινολογήσει ούτε να προσφύγει σε άλλο επισημότερο διάβημα.
Και όμως αισθάνομαι σήμερα την ανάγκην αυτής της επισημοτέρας, και κατά τύπους, επανακτήσεως της πνευματικής μου ελευθερίας. Υπάρχουν περιπτώσεις που ο νόμος, έξαφνα, με υποχρεώνει να ορκίζομαι επάνω σε χρυσόδετο βιβλίο, το οποίον έχει για μένα, βεβαίως, μεγάλη κοινωνική, φιλοσοφική ή λογοτεχνική αξία, καμιά όμως απολύτως θρησκευτική. Θα μου ήτον εξίσου δυσάρεστο και ανωφελές, αν με υπεχρέωναν να ορκίζομαι επάνω στην Ιλιάδα ή την Πολιτεία του Πλάτωνος – βιβλία που εκτιμώ και αγαπώ, αλλά που δεν έχουν επίσης, για μένα, κανένα είδος μυστικοπαθούς ιερότητος, με την έννοιαν με την οποίαν το θέλει η εκκλησία.
Επιπλέον, έχω φθάσει εις το συμπέρασμα ότι, μεταξύ της φιλοσοφίας και του κηρύγματος του Ιησού και της σημερινής αποστολικής εκκλησίας, υπό την αληθινήν όψιν με την οποίαν αύτη κινείται και ενεργεί, η απόστασις και η παρεξήγησις είναι τεραστία.
Βλέπετε, το χάσμα είναι ριζικόν και ανεπανόρθωτον. Δεν πιστεύω σε τίποτα απ’ ό,τι πιστεύετε, και δεν επιθυμώ να διατηρώ, έστω και προσχηματικά, δεσμούς με κάτι το οποίον θεωρώ παιδαριώδες, οσάκις δεν το θεωρώ και εγκληματικό.
Με την ελπίδα ότι αυτό μου το γράμμα –γραμμένο, το τονίζω, εντελώς γαλήνια, συνειδητά και αποφασιστικά- θα συντελέσει ώστε να παύσω και κατά τύπους –αφού κατ’ ουσίαν έχω παύσει προ πολλού- να λογίζομαι, οπωσδήποτε, μέλος του θρησκευτικού σας ποιμνίου.

Πρόθυμος
Ν. Λαπαθιώτης

Παρασκευή, 21 Αυγούστου 2009

Τα εγκλήματα του AIDS: βρεφοκτονίες

Διαβάζω στην ιστοσελίδα της Μαρίας Παπαγιαννίδου (http://www.hivwave.gr/):
.
"Η γυναίκα έκλαιγε ασταμάτητα καθώς η νοσοκόμα χορηγούσε ΑΖΤ, Nevirapine και Lamivudine στο μωρό της δύο ώρες μετά τη γέννα σε νοσοκομείο του Λονδίνου στις 15 Απριλίου 2009. Αν οι γονείς αρνούνταν τη "θεραπεία", η υπηρεσία κοινωνικής πρόνοιας και το νοσοκομείο θα διέτασσαν ένταλμα για να τους αφαιρεθεί η κηδεμονία του παιδιού.
Μ' αυτό τον τρόπο, από το 1996 δηλητηριάζονται μωρά. Είναι μια σύγχρονη μορφή θυσίας (χειρότερη και από θανάτωση, η τοξική "θεραπεία" σε βρέφη), λατρευτική προσφορά στο βωμό της ψευδοεπιστήμης του AIDS.
Η υποχρεωτική χορήγηση ΑΖΤ σε εγκύους γυναίκες και τα μωρά τους εφαρμόζεται και στην Ελλάδα. Θα έπρεπε να θεωρείται έγκλημα."
.
Εκείνο που με συγκλονίζει είναι το κλάμα της γυναίκας ανήμπορης να αντιδράσει καθώς το κατεστημένο του AIDS δεν της έχει αφήσει άλλη επιλογή. Και είναι κλάμα ασταμάτητο γιατί ξέρει τη συνέχεια. Τη διαβάζω στο βιβλίο της Μαρίας Παπαγιαννίδου, Αντίο AIDS!, εκδ. Οξύ, 2008, όπου παρατίθενται δυο αποσπάσματα από το Orphans on Trial, New York Press, 13 Ιουλίου 2004- πάνω σε τέτοια δημοσιεύματα στηρίχτηκε το ντοκιμαντέρ του BBC του δημοσιογράφου Liam Sheff, Παιδιά ως πειραματόζωα. Τα ορφανά της Νέας Υόρκης (2004):
.
"Ο Σαμ ήταν 13 χρονών. Ζύγιζε 25 κιλά και είχε ύψος 1 μέτρο και 20 εκατοστά. Ένα μωρό του AZT. Η ανάπτυξή του είχε παρεμποδιστεί, τα κύτταρά του είχαν καταστραφεί εσωτερικά και εξωτερικά.
Πλησίασα ένα από τα παιδιά σε αναπηρική καρέκλα, ένα αγόρι γύρω στα 12. Είχε κάτι αφύσικο στο πρόσωπο- κεφάλι περίεργα σχηματισμένο. Έμοιαζε σαν συμπιεσμένο, και τα μάτια ήταν σε μεγάλη απόσταση μεταξύ τους. Τα μέλη και ο κορμός ήταν σκεβρωμένα, κοντύτερα και ασθενικά. Να τι συμβαίνει στα μωρά του AZT."
.
Εγκληματίες...

Πέμπτη, 13 Αυγούστου 2009

Γρίπη: Αντισταθείτε στη γουρουνοποίηση!!!

Σε προηγούμενη ανάρτηση μίλησα για τις μπούρδες του πρωθυπουργού περί υποχρεωτικού εμβολιασμού όλων των Ελλήνων και τις χαρακτήρισα έτσι γιατί θεωρώ τον υποχρεωτικό εμβολιασμό κατάφωρη παραβίαση πολιτικών και ανθρώπινων δικαιωμάτων. Τελικά, η εντολή του πρωθυπουργού για υποχρεωτικό εμβολιασμό έχει τη βάση της. Πηγάζει από το σχέδιο κατά της πανδημίας που έχει εκπονήσει η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, όπου συνιστά περιστολή ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, στην οποία θα προβούν οι κυβερνήσεις με νομοθετικές παρεμβάσεις!!!

Η μόνη διέξοδος που απομένει, όταν καταργείται το κράτος δικαίου, είναι οι πολίτες να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, όπως μπορούν. Μπορείτε να υπογράψετε, για παράδειγμα, την παγκόσμια διακήρυξη αντίστασης στον υποχρεωτικό εμβολιασμό εδώ: http://www.thepetitionsite.com/1/a-universal-declaration-of-resistance-to-mandatory-vaccinations Στόχος είναι να συγκεντρωθούν 1.000.000.000 υπογραφές.

.

Για περισσότερα σχετικά με την οικονομική-πολιτική-επιστημονική διαπλοκή στο θέμα της γρίπης δείτε την εξαιρετική κάλυψη της Βίκυς Χρυσού σε 21 μέχρι στιγμής συνέχειες: http://vickytoxotis.blogspot.com/2009/08/blog-post_7292.html

Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2009

Της Φυλακής ποιήματα: Από το λογοτεχνικό εργαστήρι των ανήλικων φυλακισμένων στις Δικαστικές Φυλακές Διαβατών Θεσσαλονίκης

Κατέβασα από το διαδίκτυο ένα βιβλίο που από τον τίτλο του μου φάνηκε ενδιαφέρον, και δεν απογοητεύτηκα. Περιέχει ποιήματα παιδιών που "προσωρινά έχουν στερηθεί την ελευθερία τους", όπως γράφουν οι εθελόντριες δασκάλες του Συλλόγου Φίλων-Εθελοντών της Εταιρίας Προστασίας Ανηλίκων Θεσσαλονίκης. Στόχος της έκδοσης "να φέρουν σε επαφή τον αναγνώστη με τον ψυχικό κόσμο των ανήλικων φυλακισμένων και να τον προτρέψουν στην ιδέα του εθελοντισμού". Η μέθοδος των δασκάλων Άννας Κάβουρα, Άννας Λιαμάδη-Κώστογλου και Θεοδώρας Λειψιστινού αλλά και το αποτέλεσμα, ποιήματα συλλογικά και ατομικά, με έχουν ενθουσιάσει. Παρακάτω παραθέτω μερικά από τα 20 ποιήματα της έκδοσης.
.
Πέταγμα
Έναυσμα από το βιβλίο "Ο γλάρος Ιωνάθαν"
.
Ελευθερία
Ξεφεύγω από την καθημερινότητα
από τα εύκολα
από το βόλεμα
Πετώ
Πιέζω τον εαυτό μου να εξελιχθώ
Πετώ και αναζητώ νέο εαυτό
Πετώ και αναζητώ την ελευθερία
Ποθώ το πέταγμά μου να μου δίνει
το διαφορετικό
Με το πέταγμα ονειρεύομαι
Μπορώ
Με πόνεσαν τα φτερά μου
μα συνεχίζω
.
16 Μαρτίου 2007
.
Διαβάσαμε από το βιβλίο της Μαρούλας Κλιάφα
"Οι άνθρωποι δε θέλουν να διαβάζουν θλιβερές ιστορίες" (αναφέρεται στους Τσιγγάνους).
Τα παιδιά έμειναν σε τρεις λέξεις "Σύννεφα, αέρας, νερό",
που αποτέλεσαν τον τίτλο σκέψεων σε ποιητικό λόγο.
.
Σύννεφα
κατάθλιψη του καιρού...
Μέχρι τώρα ήμουν σύννεφο
Ταξίδευα ελεύθερο αλλάζοντας το χρώμα μου
Αλλάζοντας το σχήμα μου
Γινόμουν πρόσωπο
Γινόμουν καρδιά
Γινόμουν καράβι
Γινόμουν άγγελος και αγκάλιαζα τον κόσμο
Γινόμουν κύματα στη θάλασσα
Γινόμουν βροχή κι έκανα τα δέντρα να λάμπουν
Μα τώρα το σύννεφο έγινε αλυσίδα
Έκλεισε τον ήλιο
Τον ήλιο που ακτινοβολεί
Που κάνει όμορφη τη μέρα
Που τη φωτίζει
Που δίνει τη ζωή
Που αλλάζει τη διάθεση
Θα ήθελα να ήμουν αγέρας
Να διώξω τα σύννεφα τα μαύρα
Να σκορπίσω τη γύρη από τα δέντρα
Να γίνω αγέρας να αλλάξω τον κόσμο
Να ταξιδεύω Παντού.
.
30 Μαρτίου 2007
.
Τα σκουλήκια
.
Όταν ψηλά πετάς
Τα σκουλήκια που στην βρωμιά σέρνονται
που το χρώμα τους σε απωθεί
που τα φύλλα κατατρώνε
που την καρδιά των ρόδων και των μήλων απομυζούν
τις ρίζες της ανεμώνας ξεραίνουν
ΔΕΝ ΤΑ ΞΕΧΩΡΙΖΕΙΣ
Προσπάθησε ψηλά να μείνεις
.
4 Μαϊου 2007
.
Ένα παιχνίδι με το ¨κοιτάζω"
.
Κοιτάζω τα μάτια σου
και τη σκέψη σου διαβάζω
διαβάζω το πάθος της καρδιάς σου
Κοιτάζω τον ουρανό και στ' άστρα χάνομαι
.
Κοιτάζω το φεγγάρι
και στην αγκαλιά σου ονειρεύομαι
.
Κοιτάζω τα μάτια της ψυχής σου
Και ταξιδεύω στο άπειρο
.
Κοιτάζω το συρματόπλεγμα
Και στη μοναξιά μου εγκλωβίζομαι.
.
16 Μαϊου 2007
.
Ανάμνηση (του Άγγελου)
.
Το παράθυρο είναι ψηλά
Θέλησα να το φτάσω
Ο αέρας φυσούσε στο ρυθμό του
Μύριζε ελευθερία
Έκλεισα τα μάτια
Ο χρόνος με ταξίδεψε πίσω
Ξαναζωντάνεψαν στιγμές αγαπημένες
Στιγμές που έζησα
Στιγμές που είναι ανάμνηση
Τις σέρνω να τις φέρω πίσω
Να τις αγγίξω
Είναι γερά καρφωμένες στο νου.

Από το ημερολόγιο του Αντίχριστου: η Εσταυρωμένη


Πέμπτη, 6 Αυγούστου 2009

Η γρίπη των γουρουνιών και οι μπούρδες του πρωθυπουργού περί υποχρεωτικού εμβολιασμού όλων των Ελλήνων.

Αυτή την εντολή έδωσε ο πρωθυπουργός στους συσκεφθέντες για το εθνικό σχέδιο κατά της γρίπης, και έτσι ακριβώς και ασυστόλως αναπαράχθηκε από όλα τα ΜΜΕ παραγνωρίζοντας ότι σ' αυτή τη χώρα υπάρχουν και άνθρωποι που δεν έχουν πειστεί από τη νέα γρίπη και τη θεωρούν ίδια με την παλιά. Αυτοί -ανάμεσά τους κι εγώ- είναι πεπεισμένοι ότι πρόκειται για ένα καινούριο τέχνασμα των φαρμακοβιομηχανιών προκειμένου να πουλήσουν τα φάρμακα και τα εμβόλιά τους (από 8 εκ. εμβόλια που είχε παραγγείλει αρχικά η Ελλάδα ανέβηκε στα 25 εκ, κόστος 202,8 εκ. ευρώ!!!). Πάω στοίχημα ότι η νέα γρίπη θα περάσει μόλις παραγγείλουν τα νέα εμβόλια όλες οι κυβερνήσεις. Ήδη στο νότιο ημισφαίριο όπου η νέα γρίπη κλείνει τον κύκλο της ανακοινώθηκε ότι οι θάνατοι ήταν πολύ λιγότεροι από αυτούς της κοινής γρίπης!!!
Αλλά ας έρθουμε στον υποχρεωτικό εμβολιασμό όλων των Ελλήνων. Εγώ που δε θέλω να εμβολιαστώ, τι θα μου κάνουν; Θα στείλουν την αστυνομία με τον εισαγγελέα να με σύρουν δια της βίας από το σπίτι μου; Θα μπορούσαν να το κάνουν αν οι φορείς της νέας γρίπης είχαν χαρακτηριστεί με νόμο εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου. Αλλά ένας υγιής; Ποιο κράτος δικαίου θα επέβαλλε την μεταχείρισή του σαν τον κοινό εγκληματία;
Ο μόνος τρόπος να μου επιβάλλουν τον εμβολιασμό είναι να ζητήσω περίθαλψη για άλλο λόγο σε ένα νοσοκομείο και να μου την αρνηθούν αν πρώτα δεν εμβολιαστώ. Εδώ όμως υπάρχει το νομικό προηγούμενο των φορέων και των ασθενών του AIDS, που με την απόφαση Ν. 3094/2003, αρθρ. 3&5 του Συνηγόρου του Πολίτη αναγνωρίστηκε η μη υποχρεωτικότητα του τεστ και της λήψης φαρμάκων προκειμένου να περιθαλπούν σε κάποιο νοσοκομείο. (Σχεδόν όλα τα νοσοκομεία επιβάλλουν στους ασθενείς που προκειται να υποβληθούν σε κάποια επέμβαση το τεστ του AIDS -αυτό σύμφωνα με την παραπάνω απόφαση του Συνηγόρου του Πολίτη ένας ασθενής μπορεί να μην το αποδεχτεί.)
Αν λοιπόν το κράτος δικαίου μου επιτρέπει να αρνηθώ τον εμβολιασμό και να προσφύγω ενδεχομένως σε μια εναλλακτική θεραπεία - μολονότι δεν μου προσφέρεται αυτή η επιλογή σε κάποιο δημόσιο νοσοκομείο, μπορώ να την επιλέξω στον ιδιωτικό τομέα- προς τι λοιπόν η πρωθυπουργική εντολή που τόσο μεγαλόφωνα ανακοινώθηκε και τόσο άκριτα αναπαράχθηκε από τα ΜΜΕ;
Όλα συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι η εντολή του πρωθυπουργού για υποχρεωτικό εμβολιασμό όλων των Ελλήνων είναι μια μπούρδα, ένα επικοινωνικό πυροτέχνημα που τόσο συνηθίζει.

Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2009

Παρθενώνας και... λογοκρισία: νεοελληνική πατέντα

Δεν είναι το εντυπωσιακό σύγχρονο αρχιτεκτόνημα, δεν είναι τα λαμπρά εγκαίνια, ούτε η επαναδιατύπωση του αιτήματος για την επιστροφή των μαρμάρων. Εκείνο που χαράσσεται ανεξίτηλα στη μνήμη μου, αναφορικά με την Ακρόπολη φέτος το καλοκαίρι είναι αυτή η αδιανόητη για το αρχαίο ελληνικό πνεύμα λογοκρισία της ταινίας του Κώστα Γαβρά- ενέργεια που έρχεται σε αντίθεση με το πυρρώνειο "Παντί λόγω λόγος αντίκειται", με τους "δισσούς λόγους" των σοφιστών, με τον διάλογο στην Εκκλησία του Δήμου και προσιδιάζει στην ιουστινιάνεια κατάργηση της παρρησίας- το άλμα από την Αρχαιότητα στο Μεσαίωνα.


Ακολουθούν τρία βιντεάκια. Το πρώτο αναφέρει το γεγονός, το δεύτερο είναι όλη η ταινία του Κώστα Γαβρά και το τρίτο είναι η ανακοίνωση του Ύπατου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών, που προσυπογράφω. Ιδού:






Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2009

Το χιούμορ του Χριστόδουλου Ξηρού

Ο Χριστόδουλος Ξηρός βρίσκεται στις φυλακές Κορυδαλλού -και δικαίως. Αυτό δεν τον εμποδίζει να αρθρογραφεί στη zougla.gr -κι αυτό δικαίως. Προσωπικά ξεκινάω να τον διαβάσω αλλά βαριέμαι τη φλυαρία του. Δεν μπορώ όμως να μην παραδεχτώ ότι έχει ένα χιούμορ που τσακίζει και που όταν εκφράζεται με λογοπαίγνια είναι όλα τα λεφτά. Διαβάστε το τελευταίο άρθρο του http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=54235&cid=6 και τον κώδικα των Βλαστών που παραθέτω από εκεί:
.
Ο Δεκέμβρης και ο Ιούνης μας δείχνουν το δρόμο.
.
Τέλος για να μη θεωρηθεί η δική μας παρουσίαση ατελής καταφέραμε να υποκλέψουμε κάποια συνθηματικά και ενοχοποιητικούς διαλόγους που θα σας παραθέσουμε.
Όπως θα δείτε χρησιμοποιούν έναν πολύ προχωρημένο και ευφυή κώδικα, όπου η λέξη κόβεται στη μέση και επαναλαμβάνεται συνήθως μόνο το πρώτο μισό.
Αυτό φυσικά μπερδεύει αφάνταστα τα σαϊνια της ΕΛ.ΑΣ.ΕΥΠ καθώς και τους δικαστάς, γι’ αυτό και η συμμορία δρά ακόμη ανενόχλητη. Έχουμε λοιπόν:
.
Ριχτάδικο = το μεγάλο κόλπο (kolpo grosso) π.χ. χρηματιστή – ομολόΒατοπέΑριστοτε (παυλί) κ.λπ.
Μπουγάδα = ξέπλυμα βρώμικου χρήματος στο χέρι (μικρές
ποσότητες).
Ζίμενς = ξέπλυμα με υπερσύγχρονα πλυντήρια (μεγάλες
Ποσότητες).
Αλογό = Ο πρώην υπουργός ο Αλογό (ο σκούφος είναι παράνομος πλέον).
Αποστά = ο Μητσοτάκης
Απατεώ = ομοίως
Βατοπέ = βλ. Ριχτάδικο
Ζαχό = ο Πηδηχτάκιας
Βουλγαρά = ο Ηθικός
Κουμπά = ο Αναγνωστό- Παναγό κλπ
Μαγγί = ο Αναψυκτή
Ρουσό = ο Ευλαβής
Κορά ή Κοπτορά = ο Κοράντης ή Κοράπτης ή Κοπτοράπτης
Γιγαντάκιας ή
Δάμαλος ή
Καραμάν = ο δάμαλος (νονός)
Ποδηλατάκιας = ο Γιωργάκης (υποψήφιος νονός)

Τέλος παραθέτουμε κι έναν διάλογο μεταξύ συμμοριτών όπως ακριβώς τον υποκλέψαμε:
«Ο Χριστοφορά έτζασε να πούμε την έκανε και το βαπορά ο Καραβέ τόπιασες; Του έκανε πλάτες η τζιτζίκα η κόρη του Αποστά του Απατεώ, κατάλαβες;»

Από το ημερολόγιο του Αντίχριστου: Το κρυφό, το τυφλό ή, καλύτερα, το χωλό σχολειό;

Περιμένοντας σε μια στάση λεωφορείου στην Όλγας διάβασα αυτή την ανακοίνωση που σας μεταφέρω αυτολεξεί:
.
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΚΑΛΕΣΜΑ
Στην οδό Μ. Αλεξάνδρου με Χατζή γωνία βρίσκεται το οικόπεδο με τα μάρμαρα Μόσχου, το οποίο είναι ιδιοκτησία της εκκλησίας. Ενώ υπήρχε απόφαση για ανέγερση νηπιαγωγείου, το οικόπεδο αποχαρακτηρίστηκε και η εκκλησία σκοπεύει να ανεγείρει πολυκατοικία. Η νομαρχία και ο δήμος παρ' ότι αρμόδιοι, 'κωφεύουν' μπροστά στο πρόβλημα.
.
Ζούμε στη γειτονιά με τη μικρότερη αναλογία σε ελεύθερους χώρους και σχολεία ενώ ταυτόχρονα υπάρχει άμεση ανάγκη για δημιουργία νηπιαγωγείου.
.
Ως εδώ! Κανείς δεν μπορεί να προσβάλλει το κοινό αίσθημα και τις ανάγκες της γειτονιάς μας.
.
Απαιτούμε το οικόπεδο να περάσει στην ιδιοκτησία του δήμου και να γίνει άμεσα νηπιαγωγείο.
.
Καλούμε σε διαμαρτυρία την Πέμπτη 16/7 και ώρα 12:00 στο δημαρχείο.
.
"Ανοιχτή συνέλευση Φαλήρου-Ευζώνων-Σχολής Τυφλών"
syneleysistef.wordpress.com
.
Νάτη πάλι η εκκλησίτσα μας! Όπου μυρίζεται χρήμα πρώτη. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Η πολυκατοικία σε μια από τις ακριβότερες περιοχές της Θεσσαλονίκης θα αποφέρει περισσότερα σίγουρα. Για νηπιαγωγεία θα μιλάμε τώρα; Έτσι είναι. Κι ας συντηρούν το μύθο του κρυφού σχολειού και τη δήθεν προσφορά τους στη διαφώτιση του Γένους. Μύθος και δήθεν. Το απέδειξε ο Άλκης Αγγέλου στο βιβλίο του, Το κρυφό σχολειό: Το χρονικό ενός μύθου. Το αποδεικνύει και η τωρινή τους συμπεριφορά. Λιθομανείς και χρυσολάτρες εσαεί.

Σάββατο, 20 Ιουνίου 2009

Αγαπημένοι συγγραφείς: Ιουλιανός, ο ανδρείος

"Προτού σας γνωρίσω σας παίνευα, όπως μου υπαγόρευε η φιλοδοξία μου, χωρίς να περιμένω πρώτα να σας δοκιμάσω και χωρίς να με απασχολήσει το πως θα τα πάμε μεταξύ μας. Επειδή σας θεωρούσα παιδιά Ελλήνων, κι επειδή θεωρώ και τον εαυτό μου Έλληνα ως προς τον τρόπο ζωής -αν και η καταγωγή μου είναι Θρακιώτικη-, υπέθετα ότι θα αγαπιόμασταν πολύ. Εδώ, ας μείνω με την ντροπή της βιασύνης."

.

Από τον Μισοπώγωνα (μτφ. Γιάννης Αβραμίδης-Γιάννης Χριστοδούλου)

.

(...)Μα το να ρίχνω βλέμματα ερωτικά προς κάθε κατεύθυνση για να σας φανώ ωραίος, όχι στην ψυχή αλλά στο πρόσωπο, δεν μου το επιτρέπει ο χαρακτήρας μου. Για σας, η αληθινή ομορφιά της ψυχής ταυτίζεται με την ηδυπαθή ζωή. Εμένα ο δάσκαλός μου μού έμαθε να κοιτάω χαμηλά όταν πήγαινα σχολείο. Θέατρο δεν είχα πάει πριν μακρύνουν τα γένια μου πιο πολύ από τα μαλλιά μου, αλλά ακόμα και σε κείνη την ηλικία, ποτέ δεν πήγα από μόνος μου και με δική μου θέληση, παρά τρεις τέσσερις φορές, το ξέρετε καλά, κατά διαταγή του άρχοντα "για να γίνει το χατίρι του Πατρόκλου" -κι ο άρχοντας ήταν στενός συγγενής μου ενώ εγώ ήμουν ακόμη ιδιώτης.

.

Εμένα τώρα θα πρέπει να με συγχωρέσετε: γιατί αντί για την αφεντιά μου σας προσφέρω τον άνθρωπο που θα έχετε να τον μισείτε με όλο σας το δίκιο: εκείνον τον παιδαγωγό μου τον μισάνθρωπο που τότε με στεναχωρούσε δείχνοντας μου πάντα τον ίδιο δρόμο, και που σήμερα είναι ο αίτιος της απέχθειας μου προς εσάς. Αυτός μού 'βαλε στην ψυχή -θαρρείς και μου την χάραξε για πάντα- κάτι που εγώ τότε δεν ήθελα ενώ εκείνος, λες και έκανε σοφή πράξη, δος του και συνέχιζε να την μπολιάζει: ονομάζοντας, αν θυμάμαι καλά, μεγαλοπρέπεια την χωριατιά, σωφροσύνη την απάθεια, ανδροπρέπεια το να μην υποχωρεί κανείς στις επιθυμίες και να μην βρίσκει την ευτυχία με τέτοιο τρόπο. Μικρό παιδάκι ήμουν ακόμα, και κείνος, μα τον Δία και τις Μούσες, μού 'λεγε και μου ξανάλεγε επί λέξει: "Μην παρασυρθείς από τους συνομηλίκους σου που μαζεύονται στα θέατρα και λαχταρήσεις και συ τέτοια θεάματα. Σου αρέσουν οι ιπποδρομίες; Υπάρχει μία στον Όμηρο που περιγράφεται θαυμάσια. Πάρ' το βιβλίο και διάβασε προσεχτικά. Ακούς να μιλάνε για παντομίμους χορευτές; Ας τους να χαίρονται. Στην Οδύσσεια, οι έφηβοι Φαίακες χορεύουν πιο αντρίκεια. Ακόμα και δέντρα περιγράφει ο Όμηρος, με λόγια που τέρπουν περισσότερο απ' ό,τι η εικόνα της πραγματικότητας:

Στη Δήλο κάποτε πλάι στο βωμό του Απόλλωνα,

δροσερό κλωνάρι φοινικιάς είδα ν' ανθίζει

και το δασωμένο νησί της Καλυψώς και το σπήλαιο της Κίρκης κι ο κήπος του Αλκίνοου: νά 'σαι βέβαιος, τίποτα πιο τερπνό απ' αυτά δεν πρόκειται να ιδείς"(...)

.

(...)Ενώ εμένα, αμέσως μόλις ενηλικιώθηκα, η μοίρα μ' έριξε στους Κέλτες και τους Γερμανούς και στα δάση της Ερκύνιας. Και πέρασα πολύν καιρό εκεί, ζώντας σαν κυνηγός πού 'χει να κάνει μόνο με τ' άγρια θηρία. Και συνάντησα ανθρώπους με ήθη που δεν γνωρίζουν τις κολακείες και τα χάδια, παρά μόνο το απλό και ελεύθερο φέρσιμο, με τον ίδιο τρόπο απέναντι σε όλους. Μετά την ανατροφή που δέχτηκα από παιδί, σαν έγινα έφηβος, η πορεία που ακολούθησα περνούσε μέσα από τα έργα του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη (που δεν είναι καθόλου κατάλληλα να διαβάζονται από λαούς που νομίζουν ότι είναι οι πιο ευτυχισμένοι επειδή ζουν φιλήδονα) και σαν έγινα άντρας απόκτησα πείρα ανάμεσα στα πιο πολεμικά και θαρραλέα έθνη όπου οι άνθρωποι γνωρίζουν τη γαμήλια Αφροδίτη για να παντρεύονται και να κάνουν παιδιά και τον μεθυδότη Διόνυσο για να πίνουν μετρημένα, όσο σηκώνει ο καθένας. Και στα θέατρά τους δεν υπάρχει ασέλγεια ούτε ύβρις. Κι ούτε κανένας χορεύει πάνω στην σκηνή τον κόρδακα(...)

.

(...)Θεωρούσα ότι η πραότητα κι η σωφροσύνη των αρχόντων είναι καλά πράγματα και ότι από μεριάς μου θα ήταν αρκετή μια τέτοια στάση ώστε να με δείτε με καλό μάτι. Αφού όμως δεν σας αρέσουν τα αχτένιστα μαλλιά μου και το μήκος της γενειάδας μου, το ότι δεν ζυγώνω στα θέατρα και τ' ότι έχω την αξίωση νά 'ναι σοβαροί οι άνθρωποι μες τους ναούς -και πάνω απ' όλα, αφού σας δυσαρεστεί το ότι ασχολούμαι με την απονομή της διακαιοσύνης και στέκομαι εμπόδιο στην πλεονεξία των εμπόρων, αποχωρώ με τη θέληση μου από την πόλη σας(...)

.

Από τις Επιστολές (μτφ. Γιάννης Αβραμίδης-Γιάννης Χριστοδούλου)

.

Προς τον Μέγα Βασίλειο

.

Η παροιμία λέει, "Δεν αναγγέλλεις πόλεμο", εγώ όμως θα πρόσθετα κι εκείνη τη φράση της κωμωδίας που λέει, "με τα λόγια σου χρυσάφι αναγγέλλεις". Άντε λοιπόν, απόδειξέ το έμπρακτα, κι έλα γρήγορα κοντά μου -γιατί σε φίλο θα 'ρθείς, σα φίλος. Μπορεί να φαίνεται κάπως επίμοχθη η συνεχής απασχόληση με την πολιτική για όσους καταγίνονται μ' αυτήν στα σοβαρά. Πείθω όμως τον εαυτό μου ότι έχω τους κατάλληλους συνεργάτες, έξυπνους και ικανούς σε όλα. Κι έτσι μου δίνουν την άνεση ώστε να μπορώ να ξεκουράζομαι χωρίς συγχρόνως να παραμελώ τίποτα. Μεταξύ μας δεν υπάρχει η υποκρισία της αυλής (που απ' ό,τι φαντάζομαι, είναι η μόνη εμπειρία που θα είχες μέχρι τώρα), όπου επαινούσε ο ένας τον άλλον μισώντας τον περισσότερο κι από τον χειρότερο εχθρό του. Εκφραζόμαστε ελεύθερα και με τον τρόπο που αρμόζει, κάνοντας κριτική όταν πρέπει, χωρίς να μειώνεται η αγάπη πού 'χουμε μεταξύ μας σα φίλοι. Κι έτσι έχουμε καταφέρει νά 'μαστε χαλαροί κι ας είμαστε πολυάσχολοι (μακριά από μας ο φθόνος) και να δουλεύουμε πολύ χωρίς να νιώθουμε ταλαιπωρία -χώρια που κοιμάμαι ήσυχα και στις περιπτώσεις που έμεινα ξάγρυπνος, δεν έμεινα για προσωπικούς μου λόγους αλλά για χάρη όλων των άλλων, όπως είναι φυσικό.

Θα σ' έπρηξα με την φλυαρία μου και τις αερολογίες, μ' έπιασε μια χαζομάρα και παινεύτηκα σαν τον Αστυδάμαντα. σου τά 'γραψα όμως για να σε πείσω ότι η παρουσία ενός ανθρώπου τόσο συνετού όπως εσύ, θα ήταν ωφέλιμη και δεν θα μας έκανε να χάσουμε τον καιρό μας. Λοιπόν, όπως είπα, κάνε γρήγορα, και χρησιμοποίησε τη δημόσια συγκοινωνία. Μένεις κοντά μου όσο αγαπάς, και μετά θα σε οδηγήσω όπου θέλεις, με το σεβασμό που σου ταιριάζει.

Κυριακή, 14 Ιουνίου 2009

Της Ελευθερίας οι Καμπάνες του Μπομπ Ντίλαν

Στο Νο 9 της Playlist του Λουκιανού (βλ. στο τέλος της σελίδας) βρίσκεται το τραγούδι του Μπομπ Ντίλαν Chimes Of Freedom, τους εξαίρετους στίχους του οποίου παρουσιάζω εδώ στην ωραία μετάφραση του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη από το βιβλίο Bob Dylan, Τραγούδια, 1962-2001, Α' τόμος, εκδ. Ιανός ο μελωδός, 2006. Περιλαμβάνονται όλα τα άλμπουμ του Ντίλαν μέχρι το The Basement Tapes του 1974. Ο Β' τόμος ακόμα να κυκλοφορήσει!!! Το συνοδευτικό βίντεο είναι από μια νέα εκτέλεση του τραγουδιού όπου συμμετέχουν πολλοί αγαπημένοι, Μπρους Σπρίγκστιν, Τρέισι Τσάπμαν, Στιγκ, Πίτερ Γκάμπριελ, Γιουσού Εν Ντούρ.
.
Πέρα μακριά ανάμεσα στο λιόγερμα
Και την πένθιμη κωδωνοκρουσία του μεσονυχτιού
Λουφάξαμε στο σπίτι
Σαν ακούσαμε τη βροντή του κεραυνού
Καθώς αστροπελέκια μαγικά
Άπλωσαν σκιές στους ήχους
Κι ήταν σαν ν' άκουγες πίσω απ' τους τοίχους
Ν' αστράφτουν της ελευθερίας οι καμπάνες
Ν' αστράφτουν για τους πολεμιστές
Που το σθένος τους είναι τον πόλεμο να αρνηθούν
Ν' αστράφτουν για τους φυγάδες που τον δρόμο τον άοπλο τραβούν
Ν' αστράφτουν για τους στρατιώτες που δεν θέλουν
Να σκοτώσουν μήτε να σκοτωθούν
Κι εμείς κοιτούσαμε της ελευθερίας τις καμπάνες
Ν' ακτινοβολούν
.
Μες στης πόλης το καμίνι
Να κοιτάμε είχαμε μείνει
Με πρόσωπα κρυμμένα ενώ έσφιγγαν οι τοίχοι
Και του γάμου οι καμπάνες
Χάνονταν καθώς πύκνωναν της βροχής οι ήχοι
Κι έλιωναν μες στις καμπάνες της αστραπής
Που σήμαιναν για τον άσωτο, για τον παρία της ζωής
Για τον εξεγερμένο, για τον παρατημένο
Για τον ταπεινό, τον καταφρονεμένο
Για τον κατατρεγμένο, για τον κυνηγημένο
Ναι, γι' αυτούς τώρα οι κωδωνοκρουσίες θ' ακουστούν
Κι εμείς κοιτούσαμε της ελευθερίας τις καμπάνες
Ν' ακτινοβολούν
.
Και μες στο τρελό σφυροκόπημα απ' το άγριο χαλάζι
Ο ουρανός θαρρείς γυμνός
Άρχισε ποιήματα να γράφει και να ουρλιάζει
Για το πώς οι καμπάνες απ' την εκκλησιά
Δεν ακούγονται πια
Κι ακούγονται οι καμπάνες απ' τ' αστροπελέκια μοναχά
Να χτυπάνε για τον ευγενικό
Να χτυπάνε για τον καλό
Να χτυπάνε γι' αυτούς που προστατεύουν το μυαλό
Και για τον ζωγράφο τον λεύτερο
Που περιμένει τους καλούς καιρούς να 'ρθούν
Κι εμείς κοιτούσαμε της ελευθερίας τις καμπάνες
Ν' ακτινοβολούν
.
Μες στο άγριο καθεδρικό βράδυ
Η βροχή να λέει ιστορίες στο σκοτάδι
Γι' απογυμνωμένες απρόσωπες μορφές
Για γλώσσες που δεν έχουνε μιλιές
Για συμβάσεις, για τετελεσμένες καταστάσεις
Κι οι καμπάνες να ηχούν για τους κουφούς
Για τους τυφλούς, για τους μουγκούς
Για τους αδικημένους
Για τους παραγκωνισμένους
Για τις μανάδες που απόμειναν μόνες
Για τις ξεπεσμένες πόρνες
Για τους παράνομους που άγρια τους κυνηγούν
Κι εμείς κοιτούσαμε της ελευθερίας τις καμπάνες
Ν' ακτινοβολούν
.
Κι αν ένα σύννεφο λευκό φάνηκε ξαφνικά
Στου ουρανού του μαύρου μιαν απόμακρη γωνιά
Και μια υπνωτική ομίχλη απλωνότανε αργά
Το ηλεκτρισμένο φως εκτόξευε ακόμη βέλη
Αλλά μονάχα γι' αυτούς που περιπλανιούνται
Και κρύβονται στα έλη
Γι' αυτούς που αναζητούν
Και το αμίλητο μονοπάτι ακολουθούν
Για τους εραστές τους μοναχικούς
Που απ' τον έρωτα έμελλε πολύ να λαβωθούν
Για κάθε άκακη και τρυφερή ψυχή
Που αναίτια σαπίζει μες στη φυλακή
Για όσους έλαχε δίχως να πληγώσουνε να πληγωθούν
Κι εμείς κοιτούσαμε της ελευθερίας τις καμπάνες
Ν' ακτινοβολούν
.
Με βλέμμα ονειροπόλο και χείλη να γελούν
Σαν αναθυμάμαι πως είχαμε μαζευτεί
Δίχως οι ώρες να κυλάνε γιατί είχαν μαγευτεί
Κι ακούγαμε για ύστατη φορά
Και ρίχναμε μια τελευταία ματιά
Σαγηνεμένοι
Αφημένοι
Ώσπου οι καμπάνες να σταματήσουν να χτυπούν
Ναι, να χτυπούν για κείνους που πονούν
Για τους αναρίθμητους σαστισμένους, συγχυσμένους
Βασανισμένους, ταλαιπωρημένους
Για όλους τους κρεμασμένους
Για κείνους που οι λαβωματιές τους
Δεν μπορούν να γιατρευτούν
Κι εμείς κοιτούσαμε της ελευθερίας τις καμπάνες
Ν' ακτινοβολούν
.