Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010

Μήνυμα στον κ. Roubini


Η ιδέα διακινείται από bloggers και το προτείνουμε. Ένας έξυπνος τρόπος να διαμαρτυρηθούμε στον κ.Ρουμπίνι, τον διάσημο οικονομολόγο που συκοφάντησε την Ελλάδα και ζήτησε συγγνώμη από τον Έλληνα πρωθυπουργό στο Νταβός.
O γνωστός οικονομολόγος Nuriel Roubini ισχυρίστηκε δημοσίως ότι η Ελλάδα είναι ένα βήμα πριν τη χρεοκοπία και ότι πρόκειται να δανειστεί από την Κίνα. Αυτό προκάλεσε ραγδαία άνοδο των επιτοκίων που βύθισαν ακόμα περισσότερο το ελληνικό δημόσιο χρέος.
Ο Γιώργος Παπανδρέου ζήτησε εξηγήσεις από τον Ρουμπίνι στη διάρκεια τυχαίας συνάντησης που είχαν στους διαδρόμους του Φόρουμ του Νταβός. Ο Roubini παραδέχθηκε ότι δεν ήταν ενήμερος για την πραγματική κατάσταση της Ελλάδας και ζήτησε συγνώμη από τον πρωθυπουργό. Ο Παπανδρέου του απάντησε ότι καλό θα ήταν την επόμενη φορά που θα γράψει κάτι να ρωτήσει για το τι ακριβώς ισχύει.
Ας του στείλουμε λοιπόν ένα ευγενικό μήνυμα διαμαρτυρίας με δόσεις ειρωνίας για να ‘χει να μας θυμάται. Αντιγράψτε το παρακάτω κείμενο και στείλτε το στο email:

europe@roubini.com με subject: “Thank you from Greece”:

Dear Mr. Roubini,

As you are probably aware, our newly elected government is having a very difficult task ahead: that of putting our country and economy back on track.

To that effect, we would like to extend our deepest gratitude for your accurate comments and analysis. Special thanks on your piece regarding the big Greek – Chinese deal and its effect on our bonds’ spreads, as well as the costs incurred.

An Indebted Greek Citizen

Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2010

Τα εγκλήματα του AIDS: o Luc Montagnier 2

Ως συνέχεια και επιβεβαίωση της προηγούμενης ανάρτησής μου έρχεται μια πρόσφατη συνέντευξη του Montagnier, που σχολιάζεται αιχμηρά στο Rethinking AIDS. Εκεί ο εν λόγω εφευρέτης-επιστήμονας υποστηρίζει ότι ένα υγιές ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να εκτεθεί στον HIV πολλές φορές χωρίς να προκύψει χρόνια μόλυνση του οργανισμού, ότι δηλαδή ο ανθρώπινος οργανισμός μπορεί να αποβάλλει τον ιό μόνος του μέσα σε λίγες βδομάδες. Θίγει και το θέμα της Αφρικής επισημαίνοντας ότι είναι η κακή διατροφή που μαζί με τη φυματίωση, την ελονοσία και τις παρασιτικές μολύνσεις εξασθενούν το ανοσοποιητικό σύστημα. Η πρόσβαση στο καθαρό νερό είναι το κλειδί, τονίζει. Και όταν ο δημοσιογράφος τον ρωτάει "Αν πάρεις έναν φτωχό Αφρικανό που έχει μολυνθεί και ενισχύσεις το ανοσοποιητικό του σύστημα, είναι δυνατόν να ξεφορτωθεί τον HIV με φυσικό τρόπο;", ο Montagnier απαντάει, "Έτσι νομίζω... Είναι σημαντική γνώση που παραβλέπουμε τελείως. Όλοι πάντα έχουν στο μυαλό τους φάρμακα και εμβόλια."

Και επαναλαμβάνω το ερώτημά μου: Ποιος έβαλε στο μυαλό των ανθρώπων αυτές τις ιδέες κύριε Montagnier, αν όχι εσείς; Και γιατί συνεχίζετε να δηλητηριάζετε τους Αφρικανούς με τοξικά φάρμακα, ενώ η θεραπεία τους είναι τόσο απλή και φυσική; Γιατί συνεχίζεται η προπαγάνδα του ιατρικού κατεστημένου στην οποία συμμετέχουν δυστυχώς και διακεκριμένοι καλλιτέχνες;

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2010

Τα εγκλήματα του AIDS: o Luc Montagnier 1.

Αν δεν γνωρίζετε τον κύριο, να σας πω ότι είναι ο γάλλος που τη δεκαετία του 1980 εφηύρε τον HIV που υποτίθεται ότι προκαλεί AIDS. Το όνομά του συνδέθηκε επίσης και με το σκάνδαλο που ξέσπασε όταν ο αμερικανός Robert Gallo έκλεψε τον υποτιθέμενο ιό από το εργαστήριό του – το ζήτημα λύθηκε με την παρέμβαση των προέδρων Reagan και Mitterand. Έτσι, ο ιός HIV απέκτησε δύο πατέρες, τον Montagnier και τον Gallo. Αυτό ξέραμε μέχρι το 2008, όταν η Σουηδική Ακαδημία αναγνώρισε την απάτη του ενός και βράβευσε τον άλλο. Και το βραβείο Νομπέλ goes to . . . Luc Montagnier, ως τον μοναδικό εφευρέτη που ανακάλυψε τη μοναδική αιτία της ασθένειας του AIDS, τον HIV!

Και το καθεστώς που διαμορφώθηκε στην έρευνα για το AIDS απέβη τόσο δογματικό, ώστε όποιος επιστήμονας τολμούσε να αμφισβητήσει την επικρατούσα άποψη HIV=AIDS, εκβαλλόταν από την επιστημονική κοινότητα.

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα ιατρικού μακαρθισμού, εφαρμόστηκε εξίσου δογματικά και η θεραπεία της ασθένειας με τόσο τοξικές και επικίνδυνες για τον ανθρώπινο οργανισμό ουσίες, που είχαν ως αποτέλεσμα τον αργό θάνατο και την τελική εξόντωση των ασθενών.

Αυτά μέχρι το 2008 όταν ο Montagnier κυκλοφορεί το βιβλίο του Les combats de la vie. Mieux que guerir, prevenir (Οι μάχες της ζωής. Καλύτερα να προλαμβάνουμε, παρά να πολεμάμε), όπου προτείνει μια άλλη αιτία του AIDS, το οξειδωτικό άγχος. Προχωράει δε ακόμη περισσότερο και προτείνει εναλλακτικές φυτικές θεραπείες για την αισθένεια, με βάση τα αντιοξειδωτικά, όπως το ζεσταμένο απόσταγμα από παπάγια!

Επειδή δεν έχω διαβάσει το βιβλίο, θα παραθέσω εδώ την παρουσίαση του Ettiene de Harven, πρώην προέδρου στον οργανισμό Rethinking AIDS, όπως την πήρα από το βιβλίο της Μαρίας Παπαγιαννίδου, Αντίο AIDS, και στη συνέχεια θα θέσω μερικά ερωτήματα.

Το βιβλίο ξεκινάει με 138 σελίδες τυπικής ανάλυσης, όπως ότι ο HIV δεν μπορεί να είναι η μόνη αιτία, το μυκόπλασμα πρέπει επίσης να εξεταστεί πιο προσεκτικά, τα νανοβακτηρίδια το ίδιο... Ακολουθεί μια εκτενής περιγραφή του οξειδωτικού άγχους με επαναλαμβανόμενη πρόβλεψη ότι είναι η πιθανή αιτία του AIDS. Είχα ακούσει τον Montagnier να μιλάει γι’ αυτό στα πλαίσια μιας παρουσίασης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στις Βρυξέλλες, τον Δεκέμβριο του 2003, στη διάρκεια της οποίας δεν έκανε την παραμικρή αναφορά στην Eleni Papadopulos, που ήταν η πρώτη – εκτός και αν κάποιος μου δείξει ότι κάνω λάθος- που υπέδειξε μια πιθανή σχέση ανάμεσα στο AIDS και το οξειδωτικό άγχος. Πήγα να το συζητήσω με τον Montagnier μετά την ολοκλήρωση των επίσημων ανακοινώσεων, και του είπα πόσο μου έκανε κατάπληξη ότι είχε παραλείψει να αναφερθεί στην προγενέστερη μελέτη της Ελένης...

Σε όλο αυτό το τμήμα τώρα, δίνει έντονα την εντύπωση ότι είναι πατέρας της θεωρίας του οξειδωτικού άγχους... (Θυμάμαι καθαρά τον προηγούμενο διευθυντή μου, Emmanuel Farber, να κάνει λόγο για παράγοντες χημικών αντιδράσεων πριν 40 χρόνια! ...)

Μετά, μετατρέπεται σε έναν ειδικό διατροφολόγο πάνω στα αντιοξειδωτικά, με κύρια έμφαση στη φυτική φαρμακολογία, όπως το ζεσταμένο απόσταγμα από παπάγια, και εμφανίζεται αξιοσημείωτα ανοιχτόμυαλος όσον αφορά στις εναλλακτικές φυτικές θεραπείες. Προσθέτει πολύ αιχμηρές παρατηρήσεις για τα μετά βίας δικαιολογημένα υπερκέρδη των γιγαντοφαρμακευτικών εταιριών!

Αλλά το σοκ προκαλείται στις τελευταίες σελίδες, όπου αναγνωρίζει ότι:

- τα επιστημονικά συνέδρια έγιναν «μεγαλοπρεπείς λειτουργίες», όπου ανώτεροι ιερείς αναγγέλλουν το δόγμα που θα διανεμηθεί στους «σκλάβους» συνεργάτες τους,
- καταγγέλλει τους σχηματισμούς «κλειστών παρεκκλησίων» όπου οι καινοτόμες ιδέες απαγορεύονται,
- καταγγέλλει τον αποκλεισμό από την επιστημονική κοινότητα όσων τολμούν να αποκλίνουν από το ορθόδοξο δόγμα,
- καταγγέλλει τον «επιστημονικό μονοθεϊσμό» σαν μια πλήρη διαστρέβλωση της αληθινής επιστήμης και,
- επισημαίνει ότι δεν μένει πεδίο ελεύθερο για τους εικονοκλάστες που τολμούν να κλονίσουν το δόγμα...


Αυτά για το βιβλίο. Ας έρθουμε τώρα στα ερωτήματα. Το πρώτο ερώτημα που μπορεί κανείς να θέσει είναι, ποια εφεύρεση του Montagnier βράβευσε η Σουηδική Ακαδημία, τον HIV ή το οξειδωτικό άγχος, τη θεραπεία με το τοξικότατο AZT ή αυτή με την εναλλακτική, φυτική παπάγια;

Είναι αλήθεια ότι τελευταία μπορεί κανείς να βρεί τον Montagnier σταθερά ανάμεσα στους επιστήμονες που ερευνούν προς την κατεύθυνση του οξειδωτικού άγχους, βλ. το βιβλίο Oxidative stress in Cancer, AIDS, and neurodegenerative diseases). Αλλά, γιατί αυτή η μεταστροφή του Montagnier;

Είναι αλήθεια ότι το κίνημα των αρνητών του AIDS όλο και μεγαλώνει. Όλο και περισσότεροι ασθενείς κάνουν το τολμηρό βήμα να διακόψουν τη χορηγούμενη τοξική "θεραπεία" τους, και ως εκ θαύματος γιατρεύονται. Όλο και περισσότεροι επιστήμονες ορθώνουν το ανάστημά τους στο κατεστημένο του AIDS και ερευνούν προς άλλες κατευθύνσεις προτείνοντας εναλλακτικές θεραπείες. Μήπως ο Montagnier συμπλέοντας μαζί τους θέλει κάτι να αποφύγει; Και τι να είναι αυτό;

Όλα αυτά τα χρόνια που επικρατούσε η κατεστημένη αντίληψη για το AIDS, εκατομμύρια ανθρώπων έχουν οδηγηθεί στο θάνατο. Αν αυτή η αντίληψη αποδειχτεί λανθασμένη, εύλογο δεν είναι να ζητήσουμε όλοι ευθύνες γι’ αυτή τη γενοκτονία; Και οι ευθύνες δεν θα αποδοθούν σε εκείνους που μας προσανατόλισαν σ’ αυτή την κατεύθυνση, που συντήρησαν και επέβαλλαν την εξίσωση HIV=AIDS, προπαγανδίζοντας ασύστολα τις δήθεν επιστημονικές τους ανακαλύψεις και διώκωντας κάθε αντίθετη άποψη;

Η απάτη σιγά σιγά αποκαλύπτεται (Inventing the AIDS virus). Το κουβάρι της διαπλοκής αργά αργά ξετυλίγεται (Science Sold Out). Και φέρνει στο φως επιστήμονες, πολιτικούς, ΜΜΕ, φαρμακοβιομηχανίες. Όλοι τους έχουν ένα κοινό παρονομαστή, το κέρδος, μπροστά στο οποίο ξεφτέλισαν κάθε ανθρώπινη αξία και την ίδια την ανθρώπινη ζωή. Και η τιμωρία πρέπει να έρθει αμείλικτη. Μήπως αυτό τελικά φοβάται ο εγκληματίας κ. Montagnier;

Ακολουθεί και Μέρος 2

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2010

Γιατί ο Καλλικράτης πρέπει να αποκτήσει την ελβετική ιθαγένεια

Αφορμή για την παρούσα ανάρτηση αποτελεί η συζήτηση που άρχισε για το σχέδιο αναδιάρθρωσης (αποφεύγω τον κακοπαθημένο στην Ελλάδα όρο μεταρρύθμιση) της τοπικής αυτοδιοίκησης, «Καλλικράτης». Πιστεύω πως στόχος κάθε νέας πρότασης θα πρέπει να είναι η μείωση της γραφειοκρατίας και, κυρίως, η συμμετοχή των πολιτών στη λήψη αποφάσεων. Δεν αναφέρομαι βέβαια στον νεόκοπο όρο "συμμετοχική δημοκρατία" που τόσο άβασάνιστα χρησιμοποιούν οι πολιτικοί - η δημοκρατία είναι είτε έμμεση είτε άμεση, εξασκείται είτε από αντιπροσώπους των πολιτών είτε από τους ίδιους τους πολίτες. Αντί λοιπόν να πειραματιζόμαστε με αμφιβόλου ποιότητας και αποτελεσματικότητας όρους προκειμένου να αντιμετωπίσουμε το λεγόμενο δημοκρατικό "έλλειμα", πιο σώφρον θα ήταν να ανατρέξουμε σε δοκιμασμένα παραδείγματα αντιμετώπισης αυτού του ελλείματος. Έχω στο μυαλό μου το ελβετικό παράδειγμα, και αυτό σκοπεύω να παρουσιάσω εδώ, επικεντρώνοντας την προσοχή μου σ’ αυτό που αποτελεί το χαρακτηριστικό του γνώρισμα: την Άμεση Δημοκρατία.

Μια καλή –σύμφωνα με τις κριτικές - παρουσίαση του πολιτικού συστήματος της Ελβετίας κάνει ο Gregory Fossedal στο βιβλίο του Direct Democracy in Switzerland, όπου παράλληλα διηγείται πως μια χώρα με λίγους φυσικούς πόρους κατόρθωσε να γίνει μια από τις πιο πετυχημένες οικονομίες του κόσμου και πως ένα έθνος με οξύτατες θρησκευτικές και γλωσσικές διαιρέσεις έχτισε την πολιτική του ενότητα και απολαμβάνει σήμερα μια βαθιά κοινωνική γαλήνη. Στόχος του βιβλίου είναι να προβάλει το ελβετικό παράδειγμα ως πρότυπο με το οποίο πρέπει να αναμετρηθούν οι δυτικές δημοκρατίες τον 21ο αιώνα.

Διαβάστε περισσότερα

Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2010

Ένα άρθρο για τους μετανάστες και τις κουλτούρες (του Kenan Malik, μτφ. Στοππάκιος)

Αυτή είναι η μετάφραση του άρθρου που σας υποσχέθηκα. Νομίζω ότι συμβάλλει αρκετά στον προβληματισμό πάνω σε θέματα μεταναστών και κουλτούρας. Πάνω από όλα όμως θέτει επιτακτικό το ερώτημα: Τι κοινωνία θέλουμε να δημιουργήσουμε; Αυτό το ερώτημα πρέπει να καθοδηγεί τη μεταναστευτική πολιτική της Ελλάδας, που ελπίζουμε κάποια στιγμή να τη δουμε να διατυπώνεται ξεκάθαρα και ολοκληρωμένα. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει αν σ’ αυτήν την κοινωνία θα συμμετέχουν μαύροι, άσπροι, κίτρινοι, χριστιανοί, μουσουλμάνοι ή ό,τι άλλο. Πρέπει πέρα από φυλές, θρησκείες, εθνικότητες να δημιουργήσουμε αξίες καθολικές, στις οποίες όλοι θα συμμετέχουν και για τις οποίες όλοι θα είναι περήφανοι. Μόνο έτσι μπορεί να επιτευχθεί μια συνεκτική κοινωνία που θα στοχεύει στην πρόοδο και στην ευημερία όλων.


Όλες οι κουλτούρες δεν είναι ίσες
Οι φιλελεύθεροι της Δύσης και οι φονταμενταλιστές του Ισλάμ απορρίπτουν εξίσου τις ιδέες της νεοτερικότητας, της οικουμενικότητας και της προόδου.


του Kenan Malik

Διαβάστε περισσότερα

Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2010

Διεθνείς οργανώσεις-καρτέλ με πρόσχημα τη φιλανθρωπία (unicef, γιατροί χωρίς σύνορα, γιατροί του κόσμου, εκκλησιαστικές οργανώσεις κτλ)

Καθημερινά ακούμε και διαβάζουμε στα Μ.Μ.Ε. για τις γνωστές σε όλους μας «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις». Πρόκειται για «φιλανθρωπικές» εταιρείες, που σκοπό έχουν τη βοήθεια των επί γης συνανθρώπων μας. Τα έργα τους περιλαμβάνουν εράνους, δωρεές, χορηγίες, συνδρομές κ.ά. Σ΄ αυτά συμμετέχουν διάφοροι κυρίως επώνυμοι της show-biz, καλλιτέχνες, ηθοποιοί, πολιτικοί, πλούσιοι κ.ά. Οι «φιλανθρωπικοί» αυτοί οργανισμοί είναι πολλοί ανά τον κόσμο. Αναφέρονται ως Μη Κυβερνητικοί Οργανισμοί και Μη Κερδοσκοπικοί (σύμφωνα με τα όσα πάντοτε δηλώνουν οι ίδιοι). Κάποιοι απʼ αυτούς τους οργανισμούς, ξένοι και εγχώριοι, είναι οι Γιατροί του Κόσμου (MDM), η UNICEF, οι LIONS, η Παγκόσμια Αποστολή Βοήθειας (ΜΑΜ), οι περιβόητοι Γιατροί Χωρίς Σύνορα (MSF), η Oxfam, η Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία, η εκκλησιαστική οργάνωση «Αλληλεγγύη» κ.ά.
Το «φιλανθρωπικό» έργο της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας είναι ήδη γνωστό εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια περίπου. Αμύθητη περιουσία, ατελείωτα σκάνδαλα, αγυρτείες, τραπεζικές καταθέσεις, δημόσιες καταπατήσεις, χρηματισμοί, παγκάρια, ιερές μίζες, αποπερατώσεις ναών, ιεροί πλειστηριασμοί και άλλα παρόμοια. Όλα βέβαια γίνονται στο όνομα της αγάπης και της φιλανθρωπίας

Διαβάστε περισσότερα

Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2010

Η Ελλάδα στην κόψη του ξυραφιού: μια κριτική της πολυπολιτισμικότητας

Σε προηγούμενη ανάρτησή μου σχετικά με τις απόψεις της ειδικού γραμματέως του Υπουργείου Παιδείας, Θάλειας Δραγώνα, είχα επισημάνει ότι το ιδεολογικό στήριγμα αυτών των απόψεων βρίσκεται στην έννοια της πολυπολιτισμικότητας. Στην Ελλάδα αυτή η έννοια μπορεί να φαντάζει προοδευτική και εκσυγχρονιστική, αλλά στην Ευρώπη και στην Αμερική έχει διανύσει μια ζωή πενήντα χρόνων περίπου. Σ’ αυτό το χρονικό διάστημα έχει συντελέσει σε σημαντικές πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές και έχει προκαλέσει ποικίλες πνευματικές και καλλιτεχνικές ζυμώσεις. Καθώς λοιπόν έχει δοκιμαστεί και στη θεωρία αλλά και στην πράξη, καλό θα ήταν, πριν την εισαγάγουμε στην ελληνική πραγματικότητα, να δούμε πως αξιολογήθηκαν σ’ αυτές τις χώρες τα αποτελέσματά της – πράγμα το οποίο θα επιχειρήσω να κάνω εν μέρει εδώ ασχολούμενος κυρίως με την κριτική που έχει ασκηθεί σ’ αυτή την έννοια.
Η κριτική προέρχεται και από δεξιά και από αριστερά. Οι δεξιοί επιμένουν στην απειλή της εθνικής παράδοσης και ταυτότητας, οι αριστεροί επικεντρώνονται στην απειλή της κοινωνικής συνοχής, οι πρώτοι αναμετρούνται με φαντάσματα, οι δεύτεροι με την πραγματικότητα. Η συντηρητική κριτική μάλιστα, στην Αμερική, έχει φτάσει να παραλληλίζει την πολυπολιτισμικότητα με τον μαρξισμό επισείοντας για μια ακόμα φορά το φάντασμα του κομμουνισμού (δες για παράδειγμα το άρθρο του Frank Ellis εδώ - στην Ελλάδα μια ανάλογη αντίδραση θα ήταν να παρουσιαστεί η πολυπολιτισμικότητα ως απειλή για τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη αναβιώνοντας ένα άλλο φάντασμα, αυτό του ελληνοχριστιανισμού). Η αριστερή κριτική, από την άλλη, προβληματίζεται για τον κατακερματισμό της κοινωνίας που έχει επιφέρει η πολυπολιτισμικότητα, και κατά συνέπεια για τον κατακερματισμό των κοινωνικών αγώνων και των διεκδικήσεων. Επιλογή μου εδώ είναι να παρουσιάσω αυτό τον προβληματισμό καθώς τον θεωρώ ως την πιο σοβαρή προσέγγιση του ζητήματος.

Διαβάστε περισσότερα

Τετάρτη, 6 Ιανουαρίου 2010

Το όνειρο της Ρώμης: μια απάντηση στον οθωμανισμό της κας Δραγώνα

Πολλές αντιδράσεις έχουν υπάρξει τελευταία για τις δηλώσεις, τώρα και άλλοτε, της κυρίας Θάλειας Δραγώνα, ειδικού γραμματέως του Υπουργείου Παιδείας –και διακαιολογημένα άλλωστε μια που, λόγω της θέσεως της, άπτονται της ιδεολογικής συγκρότησης του ελληνικού κράτους από την ίδρυσή του. Σ’ αυτή την ανάρτηση θέλω να προκαλέσω το ιδεολογικό υπόβαθρο που βρίσκεται πίσω από τις δηλώσεις της ειδικού γραμματέως και να καταδείξω ότι οι απόψεις «της μόδας» μπορεί να είναι εκσυγχρονιστικές αλλά δεν είναι πάντα και προοδευτικές.

Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2010

Πρόβλημα με το Adobe Flash Player ActiveX στα Windows Vista.

Πρόσφατα έδωσα την άδεια να εγκατασταθεί μια ενημέρωση για τον Adobe Flash Player. Το αποτέλεσμα ήταν να μην μπορώ να δω βιντεάκια στο youtube όπου εμφανιζόταν το εξής σφάλμα, είτε ότι η javascript ήταν απενεργοποιημένη -κάτι που δεν συνέβαινε γιατί έλεγξα Εργαλεία/Επιλογές Internet/Ασφάλεια/Προσαρμοσμένο επίπεδο/Ενεργές δέσμες ενεργειών/Ενεργοποιημένο- είτε ότι έπρεπε να εγκαταστήσω την τελευταία έκδοση του Adobe Flash Player -κάτι που όμως ήδη είχε γίνει επιτυχώς όπως μου αναφέρθηκε!!!
Βέβαια αυτό όπως αποδείχτηκε ήταν εν μέρει αληθές, γιατί είχε μεν γίνει λήψη της ενημέρωσης αλλά τα Windows Vista δεν είχαν επιτρέψει την εγκατάσταση, εξ ου και το σφάλμα στο youtube. Η εγκατάσταση έπρεπε να γίνει από τον ίδιο τον administrator, ακολουθώντας την εξής διαδρομή: Windows/System32/Macromed/Flash, όπου βρίσκεται η FlashUtil10d.exe (όπου 10d η πρόσφατη ενημέρωση). Κάνοντας διπλό κλικ στην εφαρμογή βγαίνει το παράθυρο εγκατάστασης, απ' όπου εγκαθίσταται η προβληματική ενημέρωση, και όλα καλά!!!
Πληροφορίες γι' αυτό αλλά και για άλλα προβλήματα σχετικά με τον Adobe Flash Player μπορείτε να βρείτε εδώ.
Αν συνεχιστούν τα προβλήματα ίσως χρειαστεί να κάνετε reset στον Internet explorer γιατί με τόσα cookies, plug-ins, toolbars κτλ που μοιραία φορτώνεται από το κατέβασμα διαφόρων προγραμμάτων γίνεται δυσκίνητος και κολλάει. Γι αυτό μπορείτε να δείτε εδώ.