Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου 2010

Τα χάικου του φθινοπώρου

Πρώτη μέρα του φθινοπώρου σήμερα και σας καλωσορίζω με μερικά χάικου από την ανθολογία: Χάικου, μτφ. Χρήστος Καφτεράνης-Ηλίας Γκούμας, εκδ. μάτι 2002


Μοναχικό φθινόπωρο
αναστεναγμός, ο μακρινός ήχος
της καμπάνας


Φθινοπωρινό σούρουπο
στο γυμνό κλαδί
ένα κοράκι


Ατέλειωτη νύχτα
ο θόρυβος του νερού
διηγείται αυτά που σκέφτομαι


Ο ήχος της καμπάνας
στροβιλίζει μέσα στην ομίχλη
χάραμα


Ποτάμια ομίχλη
σπρώχνοντας το άλογο στο νερό
ο υδάτινος ήχος


Πεζοπόρος στη φθινοπωρινή πεδιάδα
πίσω μου
έρχεται κάποιος


Φίλη του μεγάλου ανέμου
η μοναχική σελήνη
γλιστράει στον ουρανό


Μετά το χορό
ο άνεμος ανάμεσα στα φύλλα
και το τραγούδι των εντόμων

Άναψα ένα κερί στο ναό
στο δρόμο της επιστροφής
η κραυγή του ελαφιού


Τρείς φορές ακούστηκε
και μετά σιώπησε
το ελάφι


Ένα κάστανο πέφτει
τα έντομα σιωπούν
ανάμεσα στα χόρτα


"Δεν τον θέλω πια
αυτόν τον βρόμικο κόσμο"
είπε η δροσοσταλίδα και έπεσε


Τα ίδια τοπία
ακούν το τραγούδι
και βλέπουν τα τζιτζίκια να πεθαίνουν


Το σκιάχτρο από μακριά
προχωρούσε μαζί μου
καθώς προχωρούσα


Η παγωνιά
από πού έρχεται λοιπόν
σκιάχτρο;


Όρθιο
παραδίδει το πνεύμα του
το σκιάχτρο


Λευκό χρυσάνθεμο
για μια στιγμή
το ψαλίδι διστάζει


Το βουνό σκοτεινιάζει
με την εκθαμβωτική πορφύρα
των φθινοπωρινών φύλλων

Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2010

...Άλλος ένας διεφθαρμένος δήμαρχος


Από το zougla.gr

Ο δήμαρχος Πυλαίας [Βασίλης Καρτάλης] σύμφωνα με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, δεν περιέλαβε στη δήλωση πόθεν έσχες του 2005 το ποσό των 250.000 ευρώ που είχε σε τραπεζικές καταθέσεις, καθώς και 451 μετοχές διαφόρων εταιρειών που είχε αποκτήσει. Το ίδιο ποσό παρέλειψε να αναφέρει και στις επόμενες δηλώσεις πόθεν έσχες μέχρι το 2008.

Σύμφωνα με τους νομικούς υπερασπιστές του δημάρχου, το συγκεκριμένο ποσό παραλείφθηκε από λάθος του λογιστή του και στην ακροαματική διαδικασία του εφετείου θα αποδειχθεί ότι νόμιμα αποκτήθηκαν τα συγκεκριμένα ποσά και ουδέν πρόβλημα θα δημιουργηθεί. Όσο για τις μετοχές, ισχυρίστηκαν ότι η αξία τους πλέον είναι πάρα πολύ μικρή λόγω των χαμηλών τιμών του χρηματιστηρίου.


Σε πιστέψαμε....

Πέμπτη, 16 Σεπτεμβρίου 2010

Ημερολόγιο του Ολόκαινου ή χριστιανικό ημερολόγιο;


Η διαδικτυακή επιχείρηση με την οποία συνεργάζομαι αποφάσισε να υιοθετήσει, πειραματικά σε πρώτη φάση, το σύστημα χρονολόγησης του Ολόκαινου αντί του Χριστιανισμού, προβάλλοντας το πολύ ισχυρό επιχείρημα ότι είναι μια κοσμική κατά βάση επιχείρηση. Χθες λοιπόν μπαίνοντας στον προσωπικό μου λογαριασμό είδα όλες τις σελίδες να έχουν ημερομηνία 15 Σεπτεμβρίου 12010 ΗΕ, όπου ΗΕ βλ. Holocene Era ή Human Era (Εποχή του Ολόκαινου ή Εποχή του Ανθρώπου). Αναζήτησα λοιπόν περισσότερες πληροφορίες και να τι βρήκα:

Η εποχή του Ολόκαινου είναι η γεωλογική περίοδος στην οποία ακόμη βρισκόμαστε. Η αρχή της τοποθετείται περίπου στο 10.000 π.Χ. Το ομώνυμο ημερολόγιο προτάθηκε το 1993 (ή 11993 ΗΕ) από τον Cesare Emiliani και ακολουθεί το αστρονομικό σύστημα χρονολόγησης προσθέτοντας όμως το 10.000. Έτσι για τους μεταχριστιανικούς αιώνες προσθέτουμε στο κάθε έτος το 10.000, ενώ για τους προχριστιανικούς αφαιρούμε το κάθε έτος από το 10.001. Η ναυμαχία της Σαλαμίνας για παράδειγμα έγινε το 9522 ΗΕ (ή το 479 π.Χ) ενώ ο Νέρβας ανέβηκε στο θρόνο της Ρώμης το 10096 ΗΕ (ή το 96 μ.Χ).

Οι λόγοι που οδήγησαν τον Cesare Emiliani στη μεταρρύθμιση του ημερολογίου έχουν να κάνουν με προβλήματα που δημιουργεί η μεταχριστιανική χρονολόγηση, όπως ότι το χριστιανικό ημερολόγιο μπορεί να προσβάλλει τους μη χριστιανούς, ότι οι μελετητές της Βίβλου αποδέχονται ότι η γέννηση του Χριστού μάλλον συνέβη λίγα χρόνια πριν το 1 μ.Χ, κάτι που καθιστά το ημερολόγιο ανακριβές, ότι δεν υπάρχει έτος 0, καθώς το 1 π.Χ ακολουθείται αμέσως από το 1 μ.Χ, και, τέλος, ότι στους προχριστιανικούς αιώνες μετράμε αντίστροφα απ' ό,τι στους μεταχριστιανικούς, κάτι που πάντα μας μπέρδευε στο σχολείο!

Αντίθετα, τοποθετώντας το έτος 1 του ημερολογίου του Ολόκαινου στην αρχή αυτής της γεωλογικής περιόδου συμβαδίζουμε με την εμφάνιση του ανθρώπινου πολιτισμού και μπορούμε να χρονολογήσουμε με ακρίβεια όλα τα μεγάλα επιτεύγματα του ανθρώπου σε μια κλίμακα που αρχίζει από τις μικρότερες χρονολογίες και πάει προς τις μεγαλύτερες.

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα στη Βικιπέδια στα λήμματα Holocene calendar και Cesare Emiliani.

16 Σεπτεμβρίου 12010 ΗΕ

Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2010

Η σύφιλη στη λογοτεχνία

Η περιπέτειά μου με τη σύφιλη μ' έκανε να ανατρέξω σε παλιά διαβάσματά μου, στη λογοτεχνία των αρχών του 20ου αι., όταν η ασθένεια ήταν στο φόρτε της και πολλοί ελευθεριάζοντες και ελευθερόφρονες άνθρωποι, οι λογοτέχνες εν προκειμένω, είχαν αποκτήσει την εμπειρία της. Κατάφερα να βρω, έτσι πρόχειρα, δυο ποιήματα -σίγουρα υπάρχουν κι άλλα, αλλά για την ώρα μου διαφεύγουν. Το πρώτο ποίημα ανήκει στον Κώστα Καρυωτάκη, το δεύτερο στην Γαλάτεια Καζαντζάκη.

Το ποίημα του Καρυωτάκη πρωτοδημοσιεύτηκε το 1923 με τίτλο "Τραγούδι παραφροσύνης" και άρχιζε με την ακόλουθη στροφή:

Και πάντα εδαπανούσαμε τον έρωτα, την ήβη.
Έμοιαζε το Ενδεχόμενο σα μια μεθυστική
άβυσσος, όταν έρημος διαβάτης όλο σκύβει
μόνο για να φαντάζεται το πέσιμό του εκεί.


Αργότερα, το 1927, συμπεριλήφθηκε στην ενότητα "Σάτιρες" της συλλογής Ελεγεία και Σάτιρες, παίρνοντας ως τίτλο το όνομα του βακτηριδίου της σύφιλης. Στην παρούσα του μορφή το πήρα από το Κ.Γ. Καρυωτάκης, Ποιήματα και πεζά, επιμ. Γ.Π. Σαββίδης, εκδ. Ερμής 1988

Ωχρά σπειροχαίτη
Ήταν ωραία ως σύνολο τα επιστημονικά
βιβλία, οι αιματόχρωμες εικόνες τους, η φίλη
που αμφίβολα κοιτάζοντας εγέλα μυστικά,
ωραίο κι ό,τι μας έδιναν τα φευγαλέα της χείλη...

Το μέτωπό μας έκρουσε τόσο απαλά, με τόση
επιμονή, που ανοίξαμε για νά 'μπει σαν κυρία
η Τρέλα στο κεφάλι μας, έπειτα να κλειδώσει.
Τώρα η ζωή μας γίνεται ξένη, παλιά ιστορία.

Το λογικό, τα αισθήματα μάς είναι πολυτέλεια,
βάρος, και τα χαρίζουμε του κάθε συνετού.
Κρατούμε την παρόρμηση, τα παιδικά μας γέλια,
το ένστικτο ν' αφηνόμεθα στο χέρι του Θεού.

Μια κωμωδία η πλάση Του σαν είναι φρικαλέα,
Εκείνος, που έχει πάντοτε την πρόθεση καλή,
ευδόκησε στα μάτια μας να κατεβάσει αυλαία
-ω, κωμωδία!- το θάμπωμα, τ' όνειρο, την αχλύ.

...Κι ήταν ωραία ως σύνολο η αγορασμένη φίλη,
στο δείλι αυτό του μακρινού πέρα χειμώνος, όταν,
γελώντας αινιγματικά, μας έδινε τα χείλη
κι έβλεπε το ενδεχόμενο, την άβυσσο που ερχόταν.


Η Γαλάτεια Καζαντζάκη στο Αμαρτωλό, που το ακούμε εδώ μελοποιημένο από τη Νένα Βενετσάνου, μιλάει για τις ενέσεις 606 που τη δεκαετία του 1910 χρησιμοποιούνταν για τη θεραπεία της σύφιλης. Ήταν μια ένωση αρσενικού, η 6η από την 6η ομάδα που δοκίμασαν - εξού και το όνομα- γνωστή και ως αρσφεναμίνη ή σαλβαρσάνη. Το 1940 αντικαταστάθηκε από την πενικιλίνη.

<

Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

Ο Στοππάκιος στη Χώρα των Θαυμάτων: Θαύμα 1ο.


Επειδή αισθάνομαι σαν το βρέφος που έκπληκτο παρατηρεί γύρω του και μαθαίνει τον κόσμο, ή για να μην παλιμπαιδίζω, σαν τον ξένο τουρίστα που στην αρχή αμήχανος περιεργάζεται γύρω του, αλλά όταν την πατήσει, μαθαίνει και προσέχει, αποφάσισα να συγκεντρώσω σ' αυτή την ενότητα το απαύγασμα των παρατηρήσεών μου στη χώρα των θαυμάτων (θαύμα=απορία) που λέγεται Ελλάδα. Και επειδή, όπως είδα έχω κλικ και από το εξωτερικό, θα τις μεταφράζω και στη διεθνή γλώσσα, τα αγγλικά. Έχουμε και λέμε λοιπόν:

Θαύμα 1ο

Όλοι οι Έλληνες είναι απατεώνες μέχρις αποδείξεως του εναντίου!

All Greeks are cheats unless they are prooved different!

Επείγον: Ταξιδιωτική οδηγία για τη Θεσσαλονίκη!


Σύσταση προς τους πολίτες της Ελλάδας και του κόσμου που σχεδιάζουν να επισκεφτούν τη Θεσσαλονίκη,

να αναβάλουν την επίσκεψή τους κατά το χρονικό διάστημα 9 με 19 Σεπτεμβρίου,

καθώς στην πόλη είναι ξαμολημένοι υπουργοί της ελληνικής κυβερνήσεως, εργατοπατέρες, πολιτικάντηδες, μεγαλοδημοσιογράφοι και άλλοι επικίνδυνοι δημόσιοι αξιωματούχοι.

Συνίσταται δε, στους μόνιμους κατοίκους της πόλης, όσοι μπορούν, να την εγκαταλείψουν πάραυτα, οι υπόλοιποι να παραμείνουν κλεισμένοι στα σπίτια τους μέχρι νεωτέρας.

Μπόρα είναι θα περάσει!