Πειρατικός FM: Τα κάτω-ιταλικά (ή οτραντο-μποβέζικα)

Αναζωπυρώθηκε -έτσι χωρίς λόγο, απλώς για να ξεμιζεριάσω- το ενδιαφέρον μου για μια από τις τέσσερις –αν ακολουθήσουμε τον επίσημο διαχωρισμό σε ποντιακά, καππαδοκικά, τσακώνικα και κατω-ιταλικά- νεοελληνικές διαλέκτους: την κατω-ιταλική ή αλλιώς οτραντο-μποβέζικη όπως τη μάθαμε, για να ορίσουμε γεωγραφικά τα δύο άκρα, το Ότραντο, στο Σαλέντο (το τακούνι της ιταλικής μπότας) και την Bova (Vùa), στην Καλαβρία (τη μύτη της μπότας). 40.000 άνθρωποι τη μιλούν στα 9+2 χωριά της Grecia Salentina και μόλις 9000 άνθρωποι στα 9 χωριά της Καλαβρίας, με αρκετές διαφορές στην ομιλία, μια που τα δυο μέρη απέχουν μεταξύ τους πάνω από 500 χιλιόμετρα.

Παρακάτω έχω μεταγράψει στο δυτικό ελληνικό αλφάβητο το τραγούδι Andra-mu pái (Έφυγε ο άντρας μου), το οποίο παραθέτω τραγουδισμένο από την έξοχη Μαρία Φαραντούρη.



Télo ‘na briakeftó ‘na mi penséfso
‘Na kláfso tse ‘na geláso télo arte vrái
Ma malirádja evó ena cantalíso
Sto féggo ena fonátso andra-mu pái.

Ts’ ántropi-ste mas pane tse tarássune
‘ná ‘rti kaliùs torùme-tus s-ena krónu
Edu e zoΐ ma, edu e zoΐ Kristé-mu,
Mas pái tse sti Djermánia kléonta ma póno

-Táta jatí ena pái, pe-ma jatí?
-Jatí edu en ‘ne zoΐ mará pedía
U tekùnti polemá ts’ idróni
‘Na lipariássi u siniùru-mu ti fatía.

Stéko ti bánda tse stéko edu sono
Stéo tu massádje-ste penséo sto tréno
Penséo sto skotinó tse sti miniéra
‘pu polemónta etsi peténi u géno.

Αν και αυθαίρετα, να πως θα το μεταγράφαμε στο μητροπολιτικό ελληνικό αλφάβητο:

Θέλω (ι)να μπριακεφτώ (ι)να μη πενσεύσω
(Ι)να κλαύσω και (ι)να γελάσω θέλω άρτι βράδυ
Με μαλιράτζα εγώ ινά κανταλήσω
Στο φέγγο ινά φωνάξω άντρα μου πάει.

Κι άνθρωποι σας μας πάνε και ταράσσουνε
(ι)να ‘ρθει καλιούς θωρούμε τους σ’ ένα χρόνο
Εδώ η ζωή, εδώ η ζωή Χριστέ μου
Μας πάει και στη Γερμανία κλαίοντα με πόνο.

-Τάτα γιατί ινά πάει, πε μας γιατί;
-Γιατί εδώ δεν είναι ζωή μαρά παιδία
Ο τεκούντη πολεμά κι’ ιδρώνει
(Ι)να λιπαριάσει ο σινιούρου μου τη φατία.

Στέκω τη μπάντα και στέκω εδώ σόνο
Στέω το μασάτζε-σας πενσέω στο τρένο
Πενσέω στο σκοτεινό και στη μινιέρα
(Ο)πού πολεμόντα εκεί πεθαίνει ο γένο.

Και να μια απόπειρα απόδοσης στην Κοινή Νεοελληνική:

Θέλω να μεθύσω να μη σκέφτομαι
Να κλάψω και να γελάσω θέλω αυτό το βράδυ
Με οργή εγώ να τραγουδήσω
Στο φεγγάρι να φωνάξω ο άντρας μου πάει.

Κι οι άνθρωποί σας πάνε μας έφυγαν
Με το καλό θα τους δούμε σ’ ένα χρόνο
Εδώ η ζωή, εδώ η ζωή Χριστέ μου
Μας έφυγε στη Γερμανία κλαίγοντας με πόνο.

-Ο μπαμπάς γιατί έφυγε, πες μας γιατί;
-Γιατί εδώ δεν είναι πια ζωή, μικρά μου.
Ο πατέρας θα δουλεύει και θα ιδρώνει
Για να παχαίνει το αφεντικό.

Εδώ στην παρέα στον ύπνο εδώ

Περιμένω γράμμα σκέφτομαι το τρένο
Σκέφτομαι το σκοτάδι και τ’ ορυχείο
Όπου δουλεύοντας πεθαίνει ο γονιός.

Αγαπημένοι συγγραφείς: Ε.Χ. Γονατάς, ο κρυπτικός

Για την αποκρυπτογράφηση του φετινού πρωτοχρονιάτικου κειμένου παραθέτω εδώ το τελευταίο αφήγημα από την Κρύπτη του Ε.Χ. Γονατά (εκδ. στιγμή 1991).

Το είδωλο

Υπάρχει ένα κατάμαυρο πουλί, μ’ ένα μοναδικό χρυσό φτερό στην ουρά του.

Όταν προβάλλει η αυγή, κίτρινη, μετανιωμένη, στα περιβόλια πίσω από τις μουσμουλιές, ή όταν αρχίζει το σούρουπο ν’ απλώνει τις γαλαζοκόκκινες σκιές του στις άπατες λαγκαδιές, τότε το πουλί, που φωλιάζει στις πέτρες των έρημων λιβαδιών, βγαίνει απ’ την τρύπα του και ξεχύνεται στο δάσος. Είναι το φόβητρο των μυημένων κυνηγών. Στη μουσική των φτερών του υποχωρούν τα βήματά τους.

Δε φεύγει ποτέ μπροστά στον κίνδυνο, δεν αφήνει ποτέ τη θέση του, δεν κρύβεται ποτέ απ’ τα μάτια των εχθρών του ταξιδεύοντας τυλιγμένο σ’ ένα πράσινο φύλλο, όπως κάνουν όλα τ’ άλλα πουλιά.

Μετριούνται στα δάχτυλα οι κυνηγοί που μπορούνε να παινευτούν ότι το είδαν δυο-τρεις φορές ολάκερη τη ζωή τους. Αλλά ούτε ένας ταριχευτής σπάνιων πουλιών δεν καυχήθηκε ως τα σήμερα πως πλούτισε μ’ αυτό τη συλλογή του.

Αλλοίνομο σ’ εκείνον που χωρίς να ξέρει συναπαντιέται οπλισμένος μαζί του. Τον προσκαλεί να πλησιάσει με τη σοβαρή χάρη του χρωματισμού του, με την ανείπωτη γλύκα της φωνής του, με τις ρυθμικές κινήσεις του χρυσού φτερού του. Ο κυνηγός ανυποψίαστος φτάνει κοντά, σημαδεύοντας πάντα με υψωμένη την καραμπίνα κατά πάνω του και το δάχτυλο σταθερό στη σκανδάλη.

Τη στιγμή που είναι έτοιμος πια να τραβήξει, βλέπει με φρίκη στο κλαδί, στο βράχο ή στην πεζούλα του ξεροπήγαδου, το ίδιο κατάμαυρο πουλί να τον κοιτάζει, αυτή τη φορά μ’ αλλιώτικο βλέμμα.

Πού τα ξέρει αυτά τα μάτια; Πού τά ‘χει ξαναδεί αυτά τα μαλλιά; Πού τα θυμάται αυτά τα πολύ γνώριμα χαρακτηριστικά που είναι αντικρύ του;

Όχι, δεν κάνει λάθος.

Στο μαύρο κορμί του πουλιού, στη θέση του κεφαλιού του, βρίσκεται τώρα κολλημένο το μικροσκοπικό ομοίωμα της δικιάς του κεφαλής. Είναι το δικό του πρόσωπο που, σαν μέσα από αναποδογυρισμένο κιάλι που μικραίνει τα πράγματα, σημαδεύει στο κλαδί, στο βράχο ή στην πεζούλα του ξεροπήγαδου.

Ποιος θα τολμήσει να ρίξει το βόλι πάνω στο είδωλό του την ώρα που πάει να χτυπήσει ένα πουλί;

. . .

Κανονικά εδώ θα έπρεπε να ακολουθήσει η αριστουργηματική Προετοιμασία, ένα κείμενο τόσο μικρό που δε μου πάει να το κόψω μα και τόσο μεγάλο που δε μπορώ να παραθέσω ολόκληρο εδώ. Παραπέμπω λοιπόν τον φιλέρευνο αναγνώστη στην εκδομένη του μορφή: εκδ. στιγμή 1991.

O νέος ε(νι)αυτός: Χαρούμενος κι ευτυχισμένος!

Ξημέρωμα μιας μέρας που ακολουθεί μια νύχτα κρίσης όπου τα πάνω ήρθαν κάτω. Τη νέα μέρα η ζωή ξαναπαίρνει τον κανονικό της ρυθμό αλλά η διάθεση έχει αλλάξει∙ η αυτογνωσία έχει κερδηθεί. Το κείμενο που ακολουθεί –το τέλος από τον Φιλόξενο Καρδινάλιο του Ε.Χ.Γονατά (εκδ. στιγμή 1987)- περιγράφει τη χαρά της κερδισμένης αυτογνωσίας.



Εγώ που δεν έχω πουλιά φυλακισμένα σε κλουβιά (ένα κλουβί της μάνας μου σαπίζει στην αποθήκη), ξυπνάω καμιά φορά από ‘να σιγανό κελάιδισμα.

Ε.Χ.Γ.



...«Έλα να πιούμε ένα τελευταίο ποτήρι!».

Τσουγκρίσαμε τα ποτήρια μας.

«Με τη συζήτηση δεν πήραμε είδηση ότι ξημέρωσε. Ακούς τα κοκόρια; Από ώρα λαλούνε. Και η λάμψη των φωτιστικών μες στο δωμάτιο ξεθώριασε», είπε ο Μεμές.

Πήγε στο παράθυρο κι άνοιξε τα παντζούρια. Ο ήλιος έβγαινε πίσω απ’ το βουνό. Ο αγέρας είχε πέσει εντελώς.

«Ώρα να πηγαίνω. Είναι έξι και μισή», είπα, κοιτάζοντας το ρολόι του τοίχου.

«Κι εγώ θά ‘πρεπε να βάλω σε κάποια τάξη τα πράγματά μου. Σήμερα δε θα βγω για κυνήγι».

«Για μια τελευταία μέρα, λοιπόν, τα πουλιά ας πετάξουν άφοβα κι ελεύθερα στους κάμπους και τα βουνά! Θα τα ξαναπούμε σύντομα, πολύ σύντομα, καλέ μου φίλε», του είπα.

Αγκαλιαστήκαμε άλλη μια φορά, προχώρησα στην πόρτα, τον ξαναχαιρέτησα και βγήκα.

Στο κεφάλι μου οι σκέψεις βούιζαν σαν μελίσσι.

«Τι βραδιά πάλι κι αυτή! Τι παράξενη που είναι η ζωή! Πόσες ιδιοτροπίες της τύχης! Τι καταπληκτικές συγκυρίες! Κι εγώ που δεν πίστευα στις συμπτώσεις!», μουρμούριζα καθώς αργοβάδιζα, σαν υπνωτισμένος. Στα μισά του διαδρόμου έπεσα πάνω στον Θεοφάνη. Ήταν φρεσκοξυρισμένος και φαινόταν ξεκούραστος και ευδιάθετος.

«Ερχόμουν να σας βρω. Να σας ειδοποιήσω ότι έχετε αργήσει. Είναι περασμένες έξι», μου είπε.

«Σ’ ευχαριστώ. Δεν νομίζω όμως ότι έχω δυνάμεις για τίποτα, σήμερα. Λέω να τα παρατήσω όλα. Στο διάβολο οι δουλειές. Χρειάζομαι ξεκούραση. Πάω στο δωμάτιό μου».

«Όχι από κει, από δω σας παρακαλώ».

Με τράβηξε απ’ το χέρι κι έσπρωξε την τέταρτη πόρτα δεξιά, που είχε τον αριθμό εφτά, λίγα βήματα από την πόρτα του Μεμέ.

Μπαίνοντας τά ‘χασα. Το δωμάτιο ήταν απαράλλαχτο μ’ εκείνο από το οποίο πριν ένα λεπτό είχα βγει. Η ίδια επίπλωση, το τραπέζι, η βαθειά αναπαυτική πολυθρόνα με τη βυσσινιά στόφα, το πολύφωτο, το αναμμένο τζάκι, η κανάτα με το επάργυρο επιστόμιο, το ρολόι στον τοίχο, το διπλό δρύινο κρεβάτι. Αν δεν έλειπαν τα σύνεργα του κυνηγιού, θά ‘λεγα πως βρισκόμουν ακόμη στο δωμάτιο του Μεμέ. Τα πράγματά μου ήταν όλα τακτοποιημένα στη θέση τους, κι η Ευνίκη, μ’ ένα φρεσκοσιδερωμένο φόρεμα, στρουμπουλή και ξεμανίκωτη, με υποδέχτηκε γελαστή, βγαίνοντας πίσω από την πόρτα όπου ήταν κρυμμένη, κρατώντας ένα δίσκο. Μυρωδιά φρέσκου, αχνιστού καφέ μού ‘ρθε στα ρουθούνια και μ’ αναζωογόνησε.

«Καλώς ορίσατε, κύριε Αγάθη», μου είπε, καθώς ακουμπούσε το δίσκο στο τραπέζι. «Σας έχω τα κουλουράκια που σας αρέσουν, κατσικίσιο γάλα, τυρί και δύο αυγά βραστά».

«Ευνίκη, είσαι άγγελος! Έλα να σε φιλήσω», είπα ενθουσιασμένος, και την αγκάλιασα. «Με συγχωρείς για τα χάλια μου. Ακόμη τριγυρίζω με τη νυχτικιά. Ο σύζυγός σου παρ’ ολίγο να με ξεκάνει χθες βράδυ».

Ρούφηξα με απόλαυση μια γουλιά από τον μυρωδάτο καφέ.

«Τα ξέρω. Μου τα διηγήθηκε όλα με το νι και με το σίγμα. Τι να τον κάνω; Τα χάνει με την παραμικρή δυσκολία, πελαγώνει με την πρώτη αναποδιά. Η αλήθεια είναι πως δεν περάσαμε και μικρή στενοχώρια. Τι λαχτάρα κι αυτή, Παναγιά μου! Δεν έχω πολλή ώρα που γύρισα, κατάφερα όμως να κάνω αρκετές δουλειές».

«Και δε σου φαίνεται. Εσύ είσαι –αν μου το επιτρέπει ο Θεοφάνης- πιο δροσερή κι από πρωινό τριαντάφυλλο».

« “Η ψυχική ευχαρίστηση είναι το παν”, κύριε Αγάθη, έλεγε η μακαρίτισσα η μάνα μου. “Κάνε το καθήκον σου και ποτέ δε θα υποφέρεις”. Όλα πια τελείωσαν, τώρα. Όλα τακτοποιήθηκαν. Θα μπουν όλα πάλι στον κανονικό τους ρυθμό».

«Ο Θεοφάνης μου ανάφερε πως είχες πάει στη Χώρα για κάτι δυσάρεστο», είπα, αποφεύγοντας να μιλήσω για το πουλί.

«Φάτε το πρωινό σας κι ελάτε ύστερα∙ ανυπομονώ κάτι να σας δείξω», απάντησε και πήγε να φύγει.

«Δεν πεινάω. Ο καφές σου με στύλωσε. Μπορούμε να πάμε αμέσως».

Βγήκαμε και οι τρεις μας∙ μπροστά η Ευνίκη κι από πίσω της ο Θεοφάνης κι εγώ. Διασχίσαμε πάλι το διάδρομο και σταματήσαμε μπροστά στην ανθοστήλη.

Ήμουν προετοιμασμένος ν’ αντιμετωπίσω το μακάβριο θέαμα, κι είχα αρχίσει μάλιστα να παίρνω και το ανάλογο λυπημένο ύφος. Το κλουβί ήταν πάντα στη θέση του, αλλά το πορτάκι του κλειστό και μέσα πηγαινοερχόταν φτερουγίζοντας και σιγοκελαϊδώντας ένα υπέροχο πουλί, ίδιο μ’ εκείνο ακριβώς που μου είχε περιγράψει, με κάθε λεπτομέρεια, ο Θεοφάνης.

«Μα αυτό δεν είναι μπαλσαμωμένο. Ή μήπως με γελούν τα μάτια και τ’ αυτιά μου; Αυτό χοροπηδάει, σφυρίζει!».

«Είναι ένας ζωηρός, ολοζώντανος καρδινάλιος», είπε η Ευνίκη.

«Μη μου πεις ότι νεκραναστήθηκε; Ε, όχι, μην ακούσω πως είχε πάθει νεκροφάνεια! Αρκετά για σήμερα, δεν αντέχω άλλο».

«Δεν είναι ο δικός μας», μου εξήγησε. «Ο καημένος ο Πιπίκος μας έμεινε στον μπαλσαμωτή. Θα στολίζει τώρα, πάνω στη λουστραρισμένη βάση του, κάποιο άλλο σπίτι».

«Μμμ, ωραίο στόλισμα!», είπα από μέσα μου, έχοντας απέχθεια για όλα τα μπαλσαμωμένα ζώα και πουλιά.

«Σταθήκαμε τυχεροί», συνέχισε. «Κάποιος πελάτης του, λίγο πριν φτάσω εγώ, του είχε φέρει για μπαλσάμωμα έναν άλλον μισοψόφιο, ολόιδιο με τον δικό μας καρδινάλιο κι ο μπαλσαμωτής τον λυπήθηκε, δίσταζε να τον αποτελειώσει. Απάνω στην ώρα μπήκα κι εγώ. “Άσε να δούμε, κουμπάρα”, μου λέει, δείχνοντας σ’ ένα ράφι όπου είχε ακουμπήσει προσωρινά τον ξένο καρδινάλιο, “μήπως μπορέσω και κάνω τίποτα μ’ αυτόν. Είναι αμαρτία να πάει χαμένο τέτοιο πουλί. Θα βάλω τα δυνατά μου”. Είναι, ξέρετε, πολύ διαβασμένος άνθρωπος∙ επίσης σαν και του λόγου σας, να πούμε, και λιγάκι γιατρός. Έχει περάσει μια ζωή με τα πουλιά. Στα νιάτα του είχε μεγάλο κατάστημα∙ μεγάλωνε, πουλούσε και γιάτρευε κάθε λογής κελαϊδοπούλια. Όταν ξαναπήγα μετά τρείς μέρες: “Ευνίκη”, μου λέει, “τον γλύτωσα. Ούτε του παπά μην το πεις. Έχω μεγάλες υποχρεώσεις σ’ εσάς. Πάρ’ τον, λοιπόν, αμέσως σ’ αυτή τη χαρτοσακούλα, έχω ανοίξει τρυπούλες ολόγυρα για ν’ αναπνέει, και φεύγα τρέχοντας. Θα σας κρατήσει συντροφιά για πολλά χρόνια. Είναι μόνο δύο ετών πουλί. Αλλά πρόσεχε καλά τις οδηγίες που σου έχω σημειώσει εδώ στο χαρτί. Πάρε και το κουτί με τους σπόρους. Μόνο απ’ αυτούς θα τρώει, για την ώρα. Κι αυτό το μπουκαλάκι. Θα του ρίχνεις δέκα σταγόνες την ημέρα στο νερό του, για δύο βδομάδες ακόμη. Μην περιμένεις όμως να σου κελαϊδίσει σαν αηδόνι, πριν περάσουν δύο μήνες”».

«Απίστευτο, Ευνίκη!», φώναξα. «Αυτή είναι χαρμόσυνη είδηση! Θα το γιορτάσουμε το βράδυ όλοι μαζί. Θα σας κάνω εγώ το τραπέζι. Θα καλέσουμε και τον κύριο Στηθά. Μου ‘ρθε και μια ιδέα τώρα δα. Τι θα λέγατε ν’ αλλάζαμε ταμπέλα στο πανδοχείο; Όχι πια “Η φιλόξενη ερημία”, μα “Ο φιλόξενος καρδινάλιος”».

«Τι κατεβάζει ο νους σας, χρυσέ μου κύριε Αγάθη!», είπε, και γελούσαν και τ’ αυτιά της ακόμη.

«Ξέρεις όμως», θυμήθηκα, «είχατε και κάτι ψάρια εκεί πέρα στη γυάλα. Χτες που τα είδα, δε μου φάνηκε ότι καλοπερνούσαν. Αγωνίζονταν ν’ αναπνεύσουν, δεν είχαν νερό».

«Ελάτε να δείτε», είπε και, ρίχνοντας μια τελευταία ματιά λατρείας στον καρδινάλιο, με πήγε στο βάθος του άλλου διαδρόμου.

Πάνω στην εταζέρα, μέσα στην τετράγωνη γυάλα που άστραφτε σαν κρυστάλλινη, γιομάτη ως τα χείλια ολοκάθαρο νερό, κολυμπούσαν ευτυχισμένοι οι άσπροι κυπρίνοι, έρχονταν πότε-πότε κοντά, χαϊδεύονταν, κι ύστερα ανέβαιναν στην επιφάνεια να χάψουν ψίχουλα.

«Ευνίκη, εύγε. Είσαι θησαυρός!».

Ο Θεοφάνης, κολακευμένος, κοκκίνισε περισσότερο κι απ’ αυτήν.

«Σας αφήνω τώρα, πηγαίνω να κάνω μια μικρή βόλτα κι ύστερα θα γυρίσω να ξεκουραστώ. Σας ευχαριστώ για όλα. Μην ξεχάσετε την πρόσκληση μου για το βράδυ. Ειδοποιήστε και τον κύριο Στηθά».

«Κι εσείς να θυμάστε τον αριθμό του δωματίου σας: Εφτά».

Βγήκα στην αυλή να περπατήσω λιγάκι. Πήγα ως το πηγάδι. Το άλογο που ήταν δεμένο στο μαγκάνι ούτε κουνιόταν καθόλου.

«Άντε, μπρος», φώναξα, δίνοντας του μια στα καπούλια. «Ξεκίνα».

Το άλογο ξεκίνησε, το μαγκάνι έτριξε, στο δεύτερο γύρο οι σκουριασμένοι κουβάδες του άρχισαν ν’ ανεβαίνουν γεμάτοι νερό που χυνόταν αφρίζοντας σε μια πέτρινη γούρνα, κι από κει στο χαντάκι για τα περιβόλια. Έσκυψα κι ήπια με τα χέρια, βρέχοντας το μούτρο μου και τα μαλλιά μου.

Πήρα μια βαθειά αναπνοή να φρεσκάρω τα πνεμόνια μου.

Ο Μεμές μόλις είχε βγει στο παράθυρο και με κοιτούσε, χαϊδεύοντας τη γενειάδα του. Μου κούνησε φιλικά το χέρι. Του ανταπέδωσα το χαιρετισμό.

1986

Ανασκόπηση της λογοκρισίας στην Ελλάδα (2010)

Να μια ενδιαφέρουσα ανασκόπηση που ξεφεύγει από τις τετριμμένες ανασκο(λο)πίσεις που κατακλύζουν εφημερίδες, τηλεοράσεις και ραδιόφωνα τούτες τις μέρες:

Σύμφωνα με τον κατάλογο για την ελευθερία του Τύπου για το 2010 που δημοσίευσαν οι Ρεπόρτερς Χωρίς Σύνορα, η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τη συγκεκριμένη συνταγματική ελευθερία.

Γιατί έχει παραγίνει το κακό με τους τάχα μου θιγμένους πολιτικούς, δικαστές, γιατρούς και δε συμμαζεύται που στο άκουσμα μιας οξείας κριτικής προσφεύγουν εναντίον αυτού που στα πλαίσια του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος της ελεύθερης έκφρασης ασκεί την κριτική, αποκομίζοντας έτσι παχυλές αποζημιώσεις για ηθική βλάβη, προσβολή υπόληψης και γω δεν ξέρω τι. Δείτε με πόση ευκολία και με τι στενομυαλιά η μίζερη ελληνική δικαιοσύνη επιδοκιμάζει τους ενάγοντες και επιδικάζει τεράστια ποσά υπέρ τους και πως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ακυρώνει τις αποφάσεις και επιστρέφει πίσω τις αποζημιώσεις στους εναγόμενους με μόνο κριτήριο την προστασία της ελευθερίας της έκφρασης. Άντε γιατί τό 'χουν παρακάνει τα κάθε λογής παχύδερμα που ξέρουν να θίγονται και καλά μόνο όταν ο άλλος τους ασκεί με όλο του το δίκιο κριτική!

Διαβάστε τη λίστα της ντροπής στον elawyer.

Ο Νέος Αθεϊσμός.

Χρόνης Πολυχρονίου: -Σε τι ακριβώς αναφέρεται ο όρος Νέος Αθεϊσμός;

Victor J. Stenger: -Έτσι ονομάστηκε το φαινόμενο της κυκλοφορίας αλλεπάλληλων μπεστ σέλερ, τα οποία υπογράφονταν από τους άθεους Sam Harris, Richard Dawkins, Daniel Dennett, Christopher Hitchens και από μένα το διάστημα 2004-2007. Επίσης αναφέρεται στα δημοφιλή μπλογκ των άθεων Ρ.Ζ. Meyers, Rebecca Watson κ.ά. Συχνά, αν και λανθασμένα, μας κατηγορούν ότι είμαστε επιθετικοί· ωστόσο, οι Νέοι Άθεοι δεν κάνουμε τίποτα παραπάνω από το να υιοθετούμε μια σταθερή και ασυμβίβαστη στάση υπέρ της επιστήμης και της λογικής, ακόμη και όταν προκαλούμε βαθιά ριζωμένες πεποιθήσεις. Βλέπουμε τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό ως μια σοβαρή απειλή για την κοινωνία, την οποία πρέπει να πολεμήσουμε. Θεωρούμε επίσης ότι και οι μετριοπαθείς πιστοί έχουν τουλάχιστον μέρος της ευθύνης, δεδομένου ότι διατηρούν πολλές από τις ίδιες παράλογες δεισιδαιμονίες με τους ακραίους πιστούς.

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι οι Νέοι Άθεοι αναγνωρίζουν και απολαμβάνουν σε προσωπικό επίπεδο τη λογοτεχνική και καλλιτεχνική αξία των Γραφών, της θρησκευτικής τέχνης και μουσικής. Η διαμάχη αφορά όσους προσπαθούν να επιβάλουν τις υπερφυσικές πεποιθήσεις τους στον υπόλοιπο πληθυσμό. Διαφωνούμε με αυτές και θεωρούμε ότι δεν είναι άξιες σεβασμού, ακριβώς επειδή είναι θρησκευτικές.

Διαβάστε περισσότερα στην Ελευθεροτυπία

Φοβάστε, κύριε Παπανδρέου; Ή μας λέγατε ψέματα για την Ελλάδα που θα παίρνει πρωτοβουλίες, θα θέτει θέματα κτλ. κτλ. ....

Βασίλειος Μαρκεζίνης-Θεόδωρος Καρυώτης

Ανοιχτή Επιστολή

Η τραγωδία του Καστελόριζου

Από το Βήμα (Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου 2010)

Η δια μονομερούς δηλώσεως δημιουργία της κυπριακής (ΑΟΖ) το 2004 από τον Πρόεδρο Παπαδόπουλο ήταν πραγματικά ηγετική κίνηση. Αν και η Τουρκία διεμαρτυρύθη, η απόφαση έγινε αμέσως αποδεκτή και από την ΕΕ και από τις ΗΠΑ. Επανειλημμένες προσεγγίσεις του όμως προς την Ελληνική πλευρά, να οριοθετήσει μαζί με την Κύπρο την ΑΟΖ, του έμειναν αναπάντητες. Η πρόσφατη απόφαση της μεγαλονήσου να οριοθετήσει την ΑΟΖ με το Ισραήλ δεν αφήνει πλέον καμία δικαιολογία στην Ελλάδα να μην ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά της.



Εδώ και 30 χρόνια η χώρα μας επιμένει ότι η μοναδική διαφορά με την Τουρκία - η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου - είναι νομικής φύσης. Η έννοια της υφαλοκρηπίδας όμως έχει, εδώ και 25 χρόνια, υπερκεραστεί απ' αυτή της ΑΟΖ.

Με βάση τα άρθρα 55-57 της νέας Σύμβασης του 1982 ως ΑΟΖ ορίζεται η πέραν και παρακείμενη της αιγιαλίτιδας ζώνης περιοχή σε πλάτος μέχρι 200 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το πλάτος της αιγιαλίτιδας ζώνης και εντός της οποίας το παράκτιο κράτος ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα σε θέματα που έχουν σχέση με την εξερεύνηση, εκμετάλλευση, διατήρηση και διαχείριση των φυσικών πηγών ζώντων ή μη των υδάτων, του βυθού και του υπεδάφους της θάλασσας.



Επίσης η Σύμβαση αναφέρει ρητά (άρθρο 121, παράγραφο 2) ότι όλα τα νησιά διαθέτουν ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ και η υφαλοκρηπίδα ενός νησιού καθορίζονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καθορίζονται και για τις ηπειρωτικές περιοχές. Επομένως, η Τουρκία δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα ίδια επιχειρήματα για την ΑΟΖ που προβάλλει για την υφαλοκρηπίδα των νησιών του Αιγαίου, ότι, δηλαδή, τα νησιά μας δεν διαθέτουν υφαλοκρηπίδα ή ότι κάθονται πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας. Επιπλέον, η νέα Σύμβαση έχει καταργήσει τη γεωλογική έννοια της υφαλοκρηπίδας και έτσι η Τουρκία έχει χάσει άλλο ένα επιχείρημα.



Κλειδί σ' αυτή την οριοθέτηση είναι το Καστελόριζο, νησί το οποίο κατοικείται και, κατά συνέπεια, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι και διαθέτει ΑΟΖ και ότι είναι νησί της ΕΕ. Εάν η Ελλάδα δεχτεί να προχωρήσει σε οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο χωρίς τον υπολογισμό του Καστελόριζου, η εμφανής συνέπεια θα είναι η Ελλάδα να μην έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο!



Οι τελευταίες μελέτες που έχουν γίνει δείχνουν ότι υπάρχουν μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου και πετρελαίου στο τρίγωνο Καστελόριζου-Κρήτης-Κύπρου. Οι περισσότερες από αυτές τις μελέτες έγιναν από αμερικανικές εταιρείες πού, προφανώς, ειδοποίησαν τους Τούρκους γι΄αυτό και, πιθανώς, είναι ζήτημα χρόνου προτού οι τελευταίοι αρχίσουν να προκαλούν την Ελλάδα με έρευνες στην περιοχή.

Τελευταία ακούονται πολλά γύρω από την παλαιά Αμερικανική ιδέα περί συνεκμεταλλεύσεως. Η συνεκμετάλλευση δεν οδηγεί πουθενά, δεν λύνει κανένα πρόβλημα, και γι΄αυτό ουδέποτε χρησιμοποιήθηκε από άλλες χώρες που αντιμετώπισαν τα προβλήματα που έχουμε με την Τουρκία. Συνεκμετάλλευση λοιπόν θα είναι τραγικό λάθος με επιπτώσεις και σε άλλους τομείς των διμερών σχέσεων, ανοίγοντας την όρεξη της Τουρκίας και για άλλους οικονομικούς πόρους, όπως την αλιεία.

Εν όψει των ανωτέρω, η Ελλάδα, ακολουθούσα το παράδειγμα άλλων χωρών (π.χ ΗΠΑ, Ρωσία, των περισσοτέρων χωρών της ΕΕ, Ισραήλ) να διακηρύξει την κυριαρχία της σε ΑΟΖ με βάση τη Σύμβαση του 1982.

Τα ανωτέρω μπορούν να γίνουν με την ψήφιση νόμου που να δημιουργεί ΑΟΖ στις ελληνικές θάλασσες και εν συνεχεία να ανακοινωθεί στον ΟΗΕ. Μετά θα έρθουμε σε διαπραγματεύσεις με την Κύπρο και την Αίγυπτο προς καθορισμό της διαχωριστικής γραμμής.

Βεβαίως, η Τουρκία δεν θα αναγνωρίσει τέτοια κίνηση, όπως έπραξε και πρόσφατα με την Κύπρο. Νομικώς όμως αυτό είναι αδιάφορο. Σ’ αυτή την περίπτωση όμως θα πρέπει να της υπενθυμίσουμε ότι η προσχώρησή της στην Σύμβαση του Δίκαιου της Θάλασσας είναι μια από τις προϋποθέσεις για την πλήρη ένταξή της στην ΕΕ.



Βεβαίως, η «χώρα των μηδενικών διαφορών» θα μπορούσε, αγνοώντας το Διεθνές Δίκαιο, να επανέλθει στις παράνoμες παραβιάσεις του εναερίου και υδάτινου χώρου μας. Επιθυμεί όμως να καταστρέψει την εικόνα ότι «έχει αλλάξει» που και η ίδια αλλά και οι εν Ελλάδι υποστηρικτές της, εδώ και χρόνια, προσπαθούν να δημιουργήσουν;

Ο Στοππάκιος στη Χώρα των Θαυμάτων: Θαύμα 2ο.

Η παλιά Ελλάδα πεθαίνει. Γιατί τόσα πτώματα τριγύρω;

Δε θάβουν
τους νεκρούς τους εδώ;

Don't they bury
Their dead?

Nicholas Kachtitsis

Εορταστικό ή περί ηλιθιότητας.

Τον απέλυσαν λέει -τον Κώστα Γιαννακίδη- επειδή μετέδωσε το σατιρικό τραγουδάκι "Ho ho fuckin' ho" του Kevin Wilson...

Τώρα αυτή την ενέργεια του κ. Ρέστη, συνιδιοκτήτη του ΒΗΜΑ 99,5, πώς να την πω; Να την πω συντηρητισμό; Να την πω αμάθεια; Να την πω ηλιθιότητα; Θα την πω ηλιθιότητα!

Γιατί χρειάζεται να είναι κανείς πολύ ηλίθιος για να μην καταλάβει τη σάτιρα του εν λόγω τραγουδιού και να αντιδράσει όπως αντέδρασαν οι μουσουλμάνοι στα σκίτσα του προφήτη.

Εκτός πια κι αν έχει πωρωθεί τόσο πολύ από τις φιέστες των αγγέλων που διοργανώνουν οι κατά τόπους δημαρχαίοι κατασπαταλώντας το δημόσιο χρήμα.

Ή αν στα αυτιά του αντηχούν ακόμα οι φωνούλες (μπλιαχ) από τις παιδικές χορωδίες και τα γλυκανάλατα ποπ τραγουδάκια που κατακλύζουν με μορφή παράκρουσης τους ραδιοφωνικούς σταθμούς αυτές τις μέρες.

Μπορεί και να μην ήθελε να χαλάσει την εορταστική ψευδαίσθηση των μικροαστών... Δεν ξέρω...

Πάντως η όποια απαγόρευση φέρνει πάντα τα αντίθετα από τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Κι έτσι μάθαμε τον Kevin Wilson...

Κι έτσι έφτιαξα κι εγώ μια καινούρια playlist που μπορείτε να απολαύσετε παραπλεύρως...

Σ' αυτό το ιστολόγιο πάντως θα γιορτάσουμε την έλευση της νέας χρονιάς με ένα ανθολογημένο λογοτεχνικό κείμενο. Κλασικά... όπως κάθε χρόνο.

Update 27/12: Δυστυχώς το τραγουδάκι Fuck Christmas των Fox's Rockers έχει "εξαφανιστεί" από το youtube, γι' αυτό και δεν ακούγεται στην playlist -κάτι που αποδεικνύει περίτρανα τα περί ηλιθιότητας που έλεγα παραπάνω στον Κόσμο γενικότερα!!!

Κληρωτίδα: το σημείο G της αυθεντικής δημοκρατίας.

Πάντα εκτιμούσα τον πνευματώδη λόγο. Όταν το πνεύμα συνδυάζεται και με λεξιλογικά παιχνίδια είναι το καλύτερό μου. Και όταν αυτός ο λόγος καταλήγει σε επίκαιρα και μεστά συμπεράσματα του τύπου "Όταν αυτοί, οι οποίοι εξουσιάζουν, διαπλέκονται με εκείνους, που βρίσκονται εκεί για να τους ελέγχουν, είναι θέμα χρόνου όλοι μαζί να ελέγξουν και τούς δικαστές, για να συνεχίσουν τα εγκλήματά τους" είναι το ακόμη καλύτερό μου. ΄Οπως στο κείμενο του Δρ. Ν.Κ. Γεωργαντζά, που ακολουθεί:

Είναι δύσκολο στη σύγχρονή μας προσωρινότητα, όπου ζούμε με τόσες ηθικο - πολιτικο - οικονομικές κρίσεις, τόσους φόβους και τόσα πάθη, να μπορούμε πάντα να ξεχωρίζουμε ορισμένους όρους, έστω και απλούς, ξεκάθαρα, ξελαμπικαρισμένα. Ίσως ένας αναγνώστης θα τον έλεγε «ανελλήνιστο», αλλά μέσα στα τόσα βάσανα τής καθημερινότητας έρχονται στιγμές, που νομίζω, πως γίνεται εύκολο να μπερδέψει κάποιος τον μαθηματικό όρο «πηλίκον», το αποτέλεσμα δηλαδή τής διαίρεσης δύο αριθμών, με την λέξη «πηλήκιο», που είναι ένα στρατιωτικό κάλυμμα κεφαλής, έστω και αν είναι τούτος ο παγκόσμιος στοχαστής Νο 79 τού 2010.

Δύο άλλες λέξεις, που επίσης εύκολα μπορεί να μπερδέψει κάποιος είναι η λέξη «κλειτορίς» και η λέξη «κληρωτίς». Ακόμα και η Google τις μπερδεύει, τουλάχιστον στον τομέα των images! Παρακαλώ πολύ όμως, δώστε πάρα πολλή μεγάλη προσοχή και δείξτε φρόνηση τώρα, διότι εκτός από το ερωτικό, επίσης υπάρχει και το γαστριμαργικό «σημείο G». Αμέ... Τι, παίζουμε; Από πού νομίζετε βγήκε το «τα φάγαμε μαζί»;

Διαβάστε περισσότερα στην Ελεύθερη Έρευνα.

Δήλωση στήριξης της κυβέρνησης!!!

Επιτέλους! Η κυβέρνηση δείχνει να βρήκε το στόχο της: το Δημόσιο. Έκανε λάθος που στην αρχή στράφηκε ενάντια στους εργαζομένους και τους συνταξιούχους περικόπτοντας ό,τι μπορούσε και φορολογώντας με κάθε μέσο, αυξάνοντας τον ΦΠΑ και το φόρο των επιχειρήσεων -και μιλάω για τις μικρές επιχειρήσεις, αυτές τις πληρώνουν πάντα, οι μεγάλες βρίσκουν τρόπο και ξεφεύγουν- και απομυζώντας κάθε πλουτοπαραγωγική πηγή της ελληνικής κοινωνίας, για να τραφεί η κεντρική γαστέρα, ο φαταούλας του αντιπαραγωγικού και αναποτελεσματικού Δημοσίου.

Σ' αυτή την προσπάθεια συρρίκνωσης και αναδιάρθρωσης του δημοσίου δεν μπορώ παρά να υποστηρίξω την κυβέρνηση. Άλλωστε, μην ξεχνάμε ότι αυτό το μπλογκ δημιουργήθηκε από αφορμή μια καταγγελία μου για τον ΟΣΕ και τους αλήτες υπαλλήλους του -οι δυο τρεις πρώτες αναρτήσεις μου αυτό το θέμα έχουν.

Γι' αυτό το λόγο έβγαλα το βιντεάκι με τα ψέματα του πρωθυπουργού από την προμετωπίδα. Στόχος τώρα δεν είναι ο ψεύτης πρωθυπουργός αλλά το διεφθαρμένο δημόσιο.

Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι ξεχνάμε. Γι' αυτό, το βιντεάκι θα βρει μια θέση εδώ ως μνημείο πολιτικής αγυρτίας.

Τα χάικου του χειμώνα.

Λίγες μέρες πριν το χειμερινό ηλιοστάσι, στις 22 Δεκεμβρίου, ιδού νωρίτερα, λόγω της πρώιμης έλευσης του χιονιά, μερικά χάικου για το χειμώνα από το βιβλίο των Ηλία Γκούμα και Χρήστου Καφτεράνη (μτφ), Χάικου, εκδ. μάτι 2002. Η εικονογράφηση από το έργο των Alfred Sisley και Camille Pissarro αυτή τη φορά.

Μόνη πλανιέται
στη χέρσα γη
η χειμερινή σελήνη


Χειμωνιάτικη θλίψη
διασχίζοντας το χωριό
ένα σκυλί γαυγίζει


Νυχτερινή πορεία
το χιόνι πέφτει
αποχαιρετώντας το χρόνο


Ποιος αγρυπνάει μακριά
μ' αναμμένη τη λάμπα;
Παγωμένη μεσονύκτια βροχή


Έφιππος
ο παγωμένος ίσκιος μου
ακολουθεί έρποντας

Ακίνητη φλόγα
κύκλος
η μοναξιά του χειμώνα


Η φωτιά τρεμοσβήνει
προχωρημένη νύχτα
χτύποι στην πόρτα


Και τώρα
ας θαυμάσουμε το χιόνι
μέχρι να εξαντληθούμε


Ξημέρωμα πρωτοχρονιάς
ένας άνεμος από τα βάθη των αιώνων
φυσάει στο πευκοδάσος


Ξημέρωμα πρωτοχρονιάς
πόσο μακρινή
η χθεσινή μέρα

Πειρατικός FM: Βγάζοντας τη γλώσσα στην εξουσία.

Όλοι συνηθίζουμε να ταυτίζουμε την εξουσία με το κράτος -και όχι άδικα.

Ο καθένας όμως μπορεί να το παίξει εξουσία ...στο σπίτι ...στη δουλειά ... στο σχολείο ...στο στρατό ....στην παρέα ...όπου υπάρχει μια κοινωνική ομάδα πάντα κάποιος καλοθελητής θα βρεθεί να εξουσιάσει.

Ακόμα και στη μπλογκόσφαιρα...

Ακόμα κι ένας αντιεξουσιαστής μπορεί να διολισθήσει στην εξουσία...

Σ' όλους αυτούς τους εξουσιολάγνους λοιπόν αφιερωμένο το επόμενο κομμάτι.

Ψηλά στη σιδερόσκαλα
καλή μου μ' είχες κρύψει
και κρεμασμένος εκειδά
είχα ανακαλύψει
ποια ήταν η πατρίδα μου
μα και συγχρόνως είδα
μες στα βαμμένα μάτια σου
την άλλη μου πατρίδα.

Μια ακόμα επίθεση στους μπλόγκερς (από τον Θεόδωρο Πάγκαλο). -Μηδέν άγαν, Αύγουστε!

Καταρχάς, να ξεκαθαρίσω κάτι. Το μπλογκ του zougla.gr δε με εκφράζει καθόλου. Δεν είναι μόνο η ανωνυμία των χρηστών που γράφουν εκεί κάτι που θεωρώ απαράδεκτο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να υποχρεώνεται κάποιος να αρθρογραφεί με το πραγματικό του όνομα. Ένα ψευδώνυμο -μπλογκώνυμο εν προκειμένω- αρκεί, ώστε να υπάρχει μια συνέπεια και μια συνέχεια στην αρθρογραφία και να δημιουργηθεί μια διαδικτυακή περσόνα με συγκεκριμένο στίγμα, που θα αναλαμβάνει την ευθύνη των λεγομένων της. Εκείνο που με ενοχλεί περισσότερο στους χρήστες του εν λόγω μπλογκ είναι η παντελής έλλειψη επιχειρηματολογίας και η πρωτόγονη έκφραση απόψεων μέσω ύβρεων και χυδαίων σχολίων.

Από την άλλη μεριά, δεν μπορώ να μην καυτηριάσω και την επίθεση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Θεόδωρου Πάγκαλου, που προσπαθεί να εφαρμόσει στην περίπτωση του διαδικτύου την πρακτική τόσων και τόσων θιγόμενων και καλά πολιτικών από τις εφημερίδες και τις τηλεοράσεις. Το διαδίκτυο δεν είναι χειραγωγούμενος Τύπος, κύριε Πάγκαλε, και οι χρήστες του δεν είναι δημοσιογράφοι που παίρνουν γραμμή από τα γραφεία του κάθε κόμματος. Είναι απλοί πολίτες που εκφράζονται ελεύθερα, όπως θα εκφράζονταν στο σπίτι τους, στην παρέα τους, στο καφενείο. Και πρέπει να έχουν ένα δημόσιο βήμα για να το κάνουν αυτό, έστω κι αν υποπίπτουν στη χυδαιολογία και σ' ένα άνευ προηγουμένου υβρεολόγιο. Ως εκ τούτου θεωρώ υπερβολικές ως αστείες τις απόψεις σας ότι οι χρήστες του διαδικτύου στόχο έχουν "να ικανοποιήσουν ανομολόγητες επιδιώξεις, να υπηρετήσουν σκοτεινά σχέδια αποσταθεροποίησης του πολιτεύματος και του Κράτους, αλλά και να καλλιεργήσουν το μίσος εναντίον μου, γεγονός, το οποίο προφανώς συνιστά απειλή για τη ζωή μου και τη σωματική μου ακεραιότητα"!!! -Μεγάλε, κουλάρισε λίγο! Το ίδιο γελοίοι μου φαίνονται και οι λεονταρισμοί του τύπου "γνωστοποιήστε μου τα πλήρη στοιχεία των χρηστών για να προβώ στις νόμιμες ενέργειες" και άλλα φαιδρά. Όλα αυτά δείχνουν ότι έχετε παντελή άγνοια για το πως λειτουργεί το διαδίκτυο και για το νομικό καθεστώς που το διέπει.

Παρακάτω αναδημοσιεύω την επιστολή του θιγόμενου αντιπροέδρου προς το zougla.gr, που ενσωματώνει και τα υβριστικά σχόλια των χρηστών του περι ου ο λόγος μπλογκ. Αν ενοχληθείτε από αυτό, κύριε Πάγκαλε, απλώς μηνύστε ...τον εαυτό σας. Συ έγραψας!!!

Όνομα: ΘΕΟΔΩΡΟΣ
Επώνυμο: ΠΑΓΚΑΛΟΣ
Περιοχή:
E-mail: pangalos@otenet.gr

Μήνυμα: Την Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010 και σήμερα, 3 Δεκεμβρίου 2010 αναρτήθηκαν στο διαδικτυακό σας χώρο (blog χρηστών) σωρεία ανώνυμων συκοφαντικών και εξυβριστικών σχολίων τα οποία είχαν ως άμεσο στόχο να πλήξουν την τιμή, την αξιοπρέπειά και την υπόληψή μου και να προσβάλουν εν γένει την προσωπικότητά μου. Συγκεκριμένα αναρτήθηκαν τα κάτωθι:

1) Τελικά, ΤΡΟΪΚΑ-λά ο άνθρωπος. Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 15:20 Όταν η λαιμαργία δέν ελέγχεται κ. Πάγκαλε θα υποστούμε και τις συνέπειες. Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 15:20

2) O ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΓΛΙΤΩΣΕΙ ΑΠΟ ΤΕΤΟΙΟ ΚΑΦΡΟ!!!!!! Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 13:04 MAKARI ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΚΘΑΙΡΕΣΟΥΝ ΚΑΙ ΞΕΒΡΩΜΙΣΕΙ Ο ΤΟΠΟΣ ΜΑΣ!!!!!!!!!ΤΖΕΦΡΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ!!!!!!ΞΕΦΟΡΤΩΣΟΥ ΤΟ ΓΕΛΟΙΟΔΕΣΤΑΤΟ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΛΕΤΕ Κ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ!!!!!!!!!ΑΙΣΧΟΟΟΟΟΣΣΣ!!!!!!!!!!ΤΟΝ ΠΑΛΙΟΡΟΥΦΙΑΝΟ!!!!!!!! Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 13:04

3) ΚΑΜΑΡΩΣΤΕ ΕΝΑΝ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ!!!!!! Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 12:55 ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ.....ΜΑΖΕΨΕ ΤΟΝ!!!!!!!!!!!!!! O ριρής (εκ του Θοδωρής), δεν είναι μόνο το παχύδερμο της πολιτικής, δεν είναι μόνο Μεγάλος Τραγουδιστής, είναι και Μεγάλος Ποιητής. Μάλιστα. Ο εγγονός του πιο γελοίου δικτάτορα, Ο εγγονός του πνευματικού πατέρα των Ταγμάτων Ασφαλείας, Ο ξεφτιλισμένος υπουργός των Ιμίων (που πέρναγε το βράδυ της κρίσης συνεντευξιαζόμενος στον Χατζηνικολάου), Ο ρουφιάνος του " ... πέταξέ τον έξω Σάββα παιδί μου", Αυτός ο ΑΛΗΤΗΣ ... Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 12:55

4) ΠΑΡΤΕ ΜΙΑ ΓΕΥΣΗ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΥΦΙΑΝΟ ΠΑΓΚΑΛΟ!!!!!! Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 10:13 ΠΑΓΚΑΛΕ ΞΕΚΟΥΜΠΙΣΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!!!!!!ΠΡΟΔΟΤΗ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ!!!!!!!!ΠΟΛΙΤΙΚΕ ΤΣΟΓΛΑΝΕ!!!!!!!!!!!!!!!!!! Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 10:13

5) ΠΑΡΤΕ ΜΙΑ ΓΕΥΣΗ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΥΦΙΑΝΟ ΠΑΓΚΑΛΟ!!!!!! Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 10:13 ΠΑΓΚΑΛΕ ΞΕΚΟΥΜΠΙΣΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!!!!!!ΠΡΟΔΟΤΗ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ!!!!!!!!ΠΟΛΙΤΙΚΕ ΤΣΟΓΛΑΝΕ!!!!!!!!!!!!!!!!!! Τελευταία ενημέρω ση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 10:13

6) Ο ΧΟΝΤΡΟΣ (ΠΑΓΚΑΛΟΣ) ΕΙΝΑΙ ΤΟΜΑΡΙ ΚΑΙ ΑΠΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΗΣ!!!!!! Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 09:52 ΕΙΝΑΙ ΒΡΩΜΕΡΟΣ ΚΑΙ ΣΙΧΑΜΕΡΟ ΣΚΟΥΛΙΚΙ!!!!!!!!!ΔΙΩΞΤΕ ΤΟΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010, 09:52

7) Πάγκαλε ΜΑΖΙ τα φαγαμε τα λεφτά ή ΜΑΖΙ (εσεις οι 300);;;;;;;; Πρώτη καταχώρηση: Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010, 00:46 Πάγκαλε: ΜΑΖΙ τα φαγαμε τα λεφτά ή ΜΑΖΙ (εσεις οι 300);;;;;;;;;;;;;; Ειναι μια ερωτηση που χρειαζετε απαντηση από τον Ελληνα Πάγκαλο... όχι τον ΤΟΥΡΚΟ ΠΑΓΚΑΛΟ. Εδώ εδωσες διαταγη στα ΙΜΙΑ του 1996 να κατεβουν οι Ελληνικες σημαιες απο τις βραχονησιδες και να πουν οι βατραχανθρωποι ολοι εκει η δυναμη των Ο.Υ.Κ οτι τις πηρε ο ανεμος... ΠΡΟΔΩΤΗ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ... ΕΣΥ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ ΣΤΑΥΡΩΣΗ... ΑΛΛΑ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ... http://img442.imageshack.us/img442/5390/rambothemissingyearsscc.jpg Τελευταία ενημέρωση: Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010, 00:46

Εσείς παρόλο που είχατε την υποχρέωση να ελέγξετε το περιεχόμενό τους, είτε δεν το πράξατε, είτε δολίως επιτρέψατε την ανάρτησή τους. Τα σχετικά σχόλια, μάλιστα, συνοδεύονταν από παραποιημένες φωτογραφίες μου, παρακινώντας, έτσι, μεγάλο αριθμό αναγνωστών να τα διαβάσουν. Ως γνωστόν είμαι υπέρμαχος της καλόπιστης ή οξείας, ακόμα, κριτικής, ιδίως όταν αυτή αφορά σε πολιτικά πρόσωπα. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, δεν υφίσταμαι κριτική, αλλά άθλια και ρατσιστικά σχόλια άγνωστων ατόμων, τα οποία καλύπτονται πίσω από την ανωνυμία για να ικανοποιήσουν ανομολόγητες επιδιώξεις, να υπηρετήσουν σκοτεινά σχέδια αποσταθεροποίησης του πολιτεύματος και του Κράτους, αλλά και να καλλιεργήσουν το μίσος εναντίον μου, γεγονός, το οποίο προφανώς συνιστά απειλή για τη ζωή μου και τη σωματική μου ακεραιότητα. Κατόπιν τούτων και δεδομένου ότι έχει πληγεί βάναυσα η τιμή και η αξιοπρέπειά μου, σας καλώ να διαγράψετε ΑΜΕΣΑ τα ανωτέρω αναρτημένα σχόλια ή όποια άλλα, παρόμοιου περιεχομένου και να διακόψετε το λογαριασμό του χρήστη – μέλους ή των χρηστών – μελών, γνωστοποιώντας μου, παράλληλα, τα πλήρη στοιχεία (όνομα, επώνυμο, διεύθυνση κατοικίας κλπ.) αυτών, ώστε να προβώ σε όλες τις νόμιμες ενέργειες. Άλλως θα σας θεωρήσω συνυπεύθυνους στις πιο πάνω παράνομες ενέργειες.

Troika-Greece: Το νέο διεθνές όνομα της χώρας μας (last update).

Όπως έγινε γνωστό, τo νέο όνομα, Τρόικα-Ελλάδα, δε θα χρησιμοποιείται μόνο στη διπλωματία, αλλά και σε μια σειρά άλλων περιπτώσεων που έχουν να κάνουν με την ταυτότητα και τον πολιτισμό αυτής της χώρας. Έτσι, οι κάτοικοί της στο εξής θα ονομάζονται Τροϊκοέλληνες, όρος που αποδίδει καλύτερα τη σημασία των υποζυγίων-στη-σειρά-με-σκυμμένο-το-κεφάλι. Η γλώσσα της θα ονομάζεται τροϊκοελληνική -πρόκειται για μια γλώσσα στην οποία αφθονούν λέξεις σχετικές με την οικονομία, και δη με δάνεια, χρέη, δανειστές και αποπληρωμές. Κατ' επέκταση, και ο πολιτισμός της θα ονομάζεται τροϊκοελληνικός -ένας πολιτισμός τον οποίο θα χαρακτηρίζει η έλλειψη περηφάνιας, η ήττα, η μοιρολατρία, η υποχωρητικότητα και που διεθνώς θα αποδίδεται με την παροιμιώδη έκφραση "the new greek spirit". Yesman.

Troika-Greece: Το νέο διεθνές όνομα της χώρας μας.

Πώς λέγαμε Παπούα-Νέα Γουινέα; Πώς σε λίγο θα λέμε Μακεδονία-Σκόπια; Έτσι, τώρα λέμε Τρόικα-Ελλάδα! Την παρθενική της εμφάνιση μ' αυτό το όνομα έκανε η χώρα μας στη σύνοδο του ΟΑΣΑ στο Καζακστάν... και έπεται συνέχεια.

Να δαπάνες να περικόψετε, κύριε Παπακωνσταντίνου!!!

«Η Ελλάς εδαπάνησε άπαν το χρήμα του λαού, αντί έργων χρησίμων, εις συντήρησιν κοπαδίoυ κομματικών κηφήνων, χάριν του οποίου στέργει την πενίαν, την κακοπραγίαν, την ασημότητα και τους εμπαιγμούς του κόσμου όλου».

Εμμανουήλ Ροΐδης

«Εφόσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν».

Ιωάννης Καποδίστριας



Eίναι εξοργιστικό με πόση ευκολία οι βουλευτές μας αποφασίζουν περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις των εργαζομένων, φορολογούν ανελέητα τον ιδιωτικό τομέα, αλλά προκειμένου για το σκληρό πυρήνα του κράτους –Προεδρικό Μέγαρο, Μέγαρο Μαξίμου, Κυβέρνηση, Βουλή, Δικαιοσύνη- είναι απρόθυμοι να προβούν σε οποιαδήποτε συρρίκνωση, ενώ από εκεί θα έπρεπε να ξεκινήσουν σ’ αυτές τις δύσκολες μέρες που ζούμε. Ας δούμε λοιπόν πόσο στοιχίζει η Βουλή σύμφωνα με την έρευνα του Νίκου Βαφειάδη (Τα στοιχεία αφορούν το 2010).

Κρατική επιχορήγηση στα κόμματα: 49 εκατομμύρια ευρώ

Βουλευτική αποζημίωση: 42,5 εκατομμύρια (το 50% φορολογείται αυτοτελώς)

Συντάξεις βουλευτών: 35 εκατομμύρια (να σημειώσουμε ότι σύνταξη δικαιούνται όλοι οι βουλευτές με 4 χρόνια θητείας και δικαιούνται να λαμβάνουν δεύτερη -από το επάγγελμά τους- και τρίτη –από συνδικαλιστική δράση ή την τοπική αυτοδιοίκηση- σύνταξη, ενώ όλοι οι βουλευτές άνω των 65 παίρνουν και αποζημίωση και σύνταξη)

Πρώην πρωθυπουργοί: 4,3 εκατομμύρια

Αναδρομικά 2010-2012: 80 εκατομμύρια (λόγω της αναδρομικής αύξησης που πήραν και οι δικαστές)

Προνόμια των βουλευτών:

• δικαιούνται ένα κινητό τηλ. μέχρι 200 ευρώ μηνιαίως
• οκτώ σταθερές γραμμές τηλεφωνίας (μέχρι 12.000 ευρώ)
• αυτοκίνητο (το μισθώνει η βουλή με λίζινγκ)
• δωρεάν διαμονή σε κεντρικό ξενοδοχείο για τούς βουλευτές της επαρχίας (70 ευρώ ημερησίως)
• γραφείο εκτός βουλής
• γραφική ύλη
• ταχυδρομική ατέλεια
• ατελώς και στις μετακινήσεις με λεωφορεία, σιδηρόδρομο και ακτοπλοϊα καθώς και
• 52 αεροπορικά εισιτήρια μετ' επιστροφής για τον νομό τους, εφόσον είναι 200χλμ απο την Αθήνα.
• Έχουν την δυνατότητα λήψης άτοκων δανείων απο την Βουλή και χαμηλότοκα απο τις τράπεζες
• Και βέβαια κάθε βουλευτής έχει στην υπηρεσία του 4 δημοσίους υπαλλήλους αποσπασμένους και μετακλητούς καθώς και
• έναν επιστημονικό συνεργάτη ο οποίος πληρώνεται απο την βουλή ...δηλ. 300 βουλευτές + 300 συνεργάτες.....!!

Υπάλληλοι Βουλής: 106 εκατομμύρια

Μισθοδοσία σε 74 ειδικούς φρουρούς

Προνόμια σε δημοσιογράφους.

Μήπως ο κ. Παπακωνσταντίνου θα έπρεπε να ξαναδεί με άλλο μάτι τον περιορισμό των δημοσίων δαπανών; Λέω, μήπως;

Διαβάστε περισσότερα στην Τοξότισσα

Η καταγγελία του ρατσισμού και η λογοκρισία του Youtube.

Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς; Το μήνυμα του Ρομέν Γαβρά που σοκάρει, προκαλεί αλλά σε καθηλώνει με την αλήθεια του; Ή τη λογοκρισία που επέβαλε το Youtube ενοχλημένο από την ωμότητα των εικόνων; Αλήθεια ποιος άλλος τρόπος υπάρχει για να μιλήσεις για το ρατσισμό και τη βία των δυνάμεων καταστολής παρά αυτός που επιλέγει ο Γαβράς; Nα προβληματίσει σοκάροντας. Δεν έχει σημασία ποιος γίνεται στόχος του ρατσισμού, αν είναι οι κοκκινομάλληδες στο βίντεο ή όποιος άλλος -πάντα θα βρίσκεται κάποιος που θα ξεφεύγει από τα αποδεκτά κοινωνικά πρότυπα και θα στοχοποιείται. Ούτε και η βία των δυνάμεων καταστολής έχει σημασία -αυτή θεωρείται δεδομένη, καθώς είναι σύμφυτη με την καταστολή.

Το ζήτημα είναι αλλού: το να αυταπατώμαστε ότι με την καταστολή του διαφορετικού, θα αισθανθούμε εμείς σίγουροι και ασφαλείς. Πάνω σ' αυτό πρέπει να προβληματιστούμε. Ο Μάνος Χατζιδάκις το διατύπωσε καλύτερα: «Είναι λάθος να νομίζουμε ότι περιφρουρείται η ελευθερία μας με το να καταδιώκονται άνθρωποι που δε μας μοιάζουν. Τότε θα έρθει μια δεδομένη στιγμή που εμείς δε θα μοιάζουμε με κάποιους και θα καταδιωχτούμε και θα έχουμε το παρελθόν ότι ανεχτήκαμε τις καταδιώξεις των ατόμων που δε μας μοιάζουν. Άρα και εμείς σωστά θα καταδιωχτούμε. Μην ξεχνάμε ότι αυτό είναι και η αρχή, και η βάση του εθνικοσοσιαλισμού και του φασισμού. Δεν κινδυνεύουμε από αυτούς που δε μας μοιάζουν. Κινδυνεύουμε από αυτούς που μας περιφρουρούνε και καταδιώκουν αυτούς που δε μας μοιάζουν» (το παράθεμα από το zougla.gr)

Όλα αυτά τα είπα για το βίντεο κλιπ του τραγουδιού της Μ.Ι.Α "Born free" που σκηνοθέτησε ο Ρομέν Γαβράς, γιος του Κώστα Γαβρά και λογοκρίθηκε από το youtube.



Εύστοχα ο Νίκος Γεωργιάδης στο zougla.gr υπενθυμίζει τη φράση που εκστόμισε ο Nicolas Sarkozy κατά την εξέγερση των νεαρών των υποβαθμισμένων προαστίων του Παρισιού, που είχε ταράξει την ησυχία της γαλλικής κοινωνίας: «Χρειάζεται ένα πιεστικό μηχάνημα Kärcher, για να καθαρίσει αυτήν την αλητεία».

Να λοιπόν η πραγματικότητα που θα επιθυμούσε ο κύριος Sarkozy. Δείτε το βίντεο εδώ. Η ενσωμάτωση ήταν αδύνατη.

AIDS, καρκίνος, φάρμακα, εμβόλια...

Με το AIDS και τον καρκίνο έχω ασχοληθεί σε αρκετές αναρτήσεις μου. Στόχος μου ήταν να παραπέμψω σε μια άλλη ιατρική πρόταση, τόσο όσον αφορά τη φύση των δυο ασθενειών όσο και τη θεραπευτική αντιμετώπισή τους, αλλά και να καταγγείλω το ιατρικό κατεστημένο που, είτε από αδιαφορία ή παραπλάνηση είτε από ωφελιμισμό, συντηρεί την υπάρχουσα, λανθασμένη κατά την κρίση μου, προσέγγιση. Όλα αυτά μου ξανάρθαν στο νου με την έκδοση του βιβλίου των Πέτρου Αργυρίου & Beldeu Singh, Τι δεν σας λένε οι γιατροί. Φάρμακα, εμβόλια, καρκίνος, πόλεμος κατά της φύσης και της υγείας, ψυχοδικτατορία και η ανάγκη για ένα νέο μοντέλο εξανθρωπισμένης ιατρικής, εκδόσεις ETRA (σελ. 302, τιμή 20, 90 ευρώ). Στα αποσπάσματα που ακολουθούν η έμφαση δίνεται στη δική μας παθητική, σχεδόν μοιρολατρική, στάση απέναντι στο ό,τι μας σερβίρεται ως αιτία και θεραπεία από το ιατρικό σύστημα.

Γράφει ο Πέτρος Αργυρίου: Παρότι ελάχιστοι είναι πραγματικά ευχαριστημένοι από το υπάρχον ιατρικό σύστημα, η έντονη δυσαρέσκεια δε φτάνει ποτέ σε εκείνη την κρίσιμη μάζα που θα τη μεταμορφώσει σε μια παραγωγική κριτική. Φαίνεται πως υπάρχει μια σχέση υποτέλειας ανάμεσα στην ιατρική και τον πολίτη όπως εμφανώς υπάρχει υποτέλεια ανάμεσα στον γιατρό και τον ασθενή. Δεκάδες χιλιάδες ιατρικών σφαλμάτων, πολλές φορές θανατηφόρων παραμένουν μη καταγεγραμμένα και δεν καταγγέλλονται, με ένα τρόπο που θυμίζει το νόμο της σιωπής.

Και συμπληρώνει η Μαρία Παπαγιαννίδου, από την παρουσίαση της οποίας πήρα τα αποσπάσματα: Ναι, είμαστε απροστάτευτοι από τους γιατρούς που εφαρμόζουν έτοιμες συνταγές για όλους, από τους πολιτικούς που υιοθετούν αψήφιστα πρωτόκολλα υγείας συντεταγμένα από απρόσωπους και ανελεύθερους οργανισμούς κάπου μακριά, από τα ΜΜΕ – τα οποία παρέλειψαν οποιαδήποτε αναφορά στη λυτρωτική δήλωση του Νομπελίστα της υπόθεσης Luc Montagnier ότι “Μπορούμε να εκτεθούμε στον HIV πολλές φορές χωρίς να μολυνθούμε. Το αμυντικό μας σύστημα... θα απαλλαγεί από τον ιό μέσα σε λίγες εβδομάδες, αν έχουμε ένα καλό αμυντικό σύστημα...”. Θα μπορούσε να μπει ένα τέλος στο AIDS με αυτή τη δήλωση. Αλλά δεν το θέλουμε, φαίνεται. 'Η μήπως το θέλουμε;

Πολύ σωστά λοιπόν ο Πέτρος Αργυρίου παρομοιάζει την άγνοια και την τυφλότητά μας απέναντι στον καρκίνο κατά βάση, αλλά συνειρμικά και προς το AIDS, με την απελπισμένη απάντηση του κύκλωπα Πολύφημου στην ερώτηση ποιος τον τύφλωσε: Ο ομηρικός Οδυσσέας ήταν φημισμένος για την πολυτροπία του. Ήταν αυτός που σκαρφίστηκε το τέχνασμα του δουρείου ίππου για να αλώσει τη Μεγάλη πόλη της Τροίας που φαινόταν άτρωτη στα όπλα, την ανδρεία και τη δύναμη. Ήταν αυτός που δραπέτευσε από τη σπηλιά του κύκλωπα Πολύφημου αφού πρώτα τον παραπλάνησε πως το όνομα του ήταν Κανένας, τον τύφλωσε και πέρασε απαρατήρητος μαζί με τους συντρόφους του δεμένος στην κοιλιά των προβάτων του κύκλωπα. Όταν οι σύντροφοι κύκλωπες έσπευσαν να βοηθήσουν τον κραυγάζοντα τυφλωμένο αδερφό τους εκείνος τους εξηγούσε εις μάτην πως ο Kανένας τον τύφλωσε. Τώρα, σχεδόν 3.000 χιλιάδες χρόνια αργότερα, η έρευνα του καρκίνου είναι μονόφθαλμη σαν τους Κύκλωπες, τυφλωμένη από απληστία σαν τον Πολύφημο. Όταν ερωτόμαστε ποιος μας πλήγωσε απαντάμε ο Καρκίνος χωρίς να ξέρουμε καν το πραγματικό του όνομα. Αιώνες ιατρικής προόδου και ο καρκίνος παίζει μαζί μας σαν ένας μικροσκοπικός Οδυσσέας. Οφείλουμε στους εαυτούς μας να φερθούμε τουλάχιστον τόσο έξυπνα όσο αυτός. Είναι καιρός να ανατρέξουμε σε μορφωμένους επιστήμονες που διαθέτουν μια ευρύτερη αντίληψη των πραγμάτων, επιστήμονες που θα μπορούσαν να έχουν ακόμη ακόμη διαβάσει λογοτεχνία. Οι σημερινοί ιατρικοί επιστήμονες, οι αρουραίοι των εργαστηρίων είναι σε θέση να καταλάβουν μόνο τον καρκίνο των αρουραίων και φυσικά, ζαλισμένοι από τη μυρωδιά του τυριού της χρηματοδότησης πέφτουν σε κάθε δυνατή ερευνητική φάκα. Όπως και να χει, οι καρκίνοι των αρουραίων θεραπεύονται χαρακτηριστικά πιο εύκολα από τους ανθρωπίνους. Και αυτό συμβαίνει επειδή, εμείς, ως είδος, δεν είμαστε φτιαγμένοι μόνο από κύτταρα, αλλά και από συναισθήματα και σκέψεις. Είναι καιρός τον καρκίνο να τον χειριστούν άνθρωποι που αντιλαμβάνονται την ανθρώπινη φύση και που θα μπορέσουν ¨συνομιλώντας¨ μαζί του να πάρουν από αυτόν το όνομα του. Το πραγματικό του όνομα.

Διαβάστε περισσότερα στο hivwave

Υπογράψτε για να οδηγηθεί στη δικαιοσύνη ο βοσκός που τύφλωσε τον σκύλο του

Tην Παρασκευή 5.11.10 τελέστηκε σε περιοχή της Ελούντας Κρήτης, ειδεχθές αποτρόπαιο έγκλημα σε βάρος ποιμενικού σκύλου, ο οποίος υπέστη άγρια κακοποίηση από τον ιδιοκτήτη του με την εξόρυξη των οφθαλμών του δι΄ αιχμηρού αντικειμένου. Το ζώο μεταφέρθηκε άμεσα από εθελόντρια σε κτηνίατρο, ο οποίος δυστυχώς προέβη αναγκαστικά σε ευθανασία λόγω του μη αναστρέψιμου της υγείας του. Σύμφωνα με την σχετική γνωμάτευση-καταπέλτη του κτηνιάτρου κ.Σφακιανάκη Γιάννη , ο οποίος επιλήφθηκε του περιστατικού, ο δράστης τέλεσε την πράξη της ως άνω κακοποίησης του άτυχου ζώου στα μάτια και το κεφάλι, χρησιμοποιώντας τα χέρια του.

Μετά την κατατεθείσα μήνυση κατά συγκεκριμένου προσώπου από μάρτυρα στο αστυνομικό τμήμα Ελούντας, τα αστυνομικά όργανα, κάνοντας άψογα την δουλειά τους, συνέλαβαν με την διαδικασία του αυτοφώρου τον δράστη κτηνοτρόφο.

Προς μεγάλη έκπληξη όλων, η αρμόδια εισαγγελεύς υπηρεσίας, παρά την ιδιαιτερότητα του περιστατικού και την αγριότητα του εγκλήματος, άφησε τον φερόμενο ως δράστη ελεύθερο μη ορίζοντας δικάσιμο, κατά παράβαση των δικονομικών κανόνων.

Θα θέλαμε πληροφοριακά να σας ενημερώσουμε ότι ο φερόμενος ως δράστης μόλις επέστρεψε ελεύθερος στο ποιμνιοστάσιό του έφερε νέο μικρό ζώο, το οποίο έδεσε στη θέση του παλαιού ως αναλώσιμο και σαν να μη συνέβη τίποτα.

Τι θα λέγατε αν αύριο αυτός ο κτηνοτρόφος λειτουργήσει με τον ίδιο τρόπο σε ένα από τα παιδιά του;

Αναρωτιόμαστε δε, αν η ως άνω εισαγγελεύς θα έπραττε το ίδιο , εάν επρόκειτο για άνθρωπο ή έπραξε έτσι επειδή η ειδεχθής και βάρβαρη αυτή κακοποίηση και θάνατος αφορούσε ένα ζώο ,συναισθανόμενο όμως το ίδιο με τον άνθρωπο ?

Νομικοί, δημοσιογραφικοί και φιλοζωικοί κύκλοι θεωρούν πως με την απόφαση της αυτή , η αρμόδια εισαγγελέας καταστρατήγησε κάθε έννοια νομιμότητας, αφού δεν τήρησε την ισχύουσα νομοθεσία (Νόμοι 1197/81 και 3170/2003).

Είναι γνωστές σε όλους οι άθλιες και τραγικές συνθήκες διαβίωσης των αδέσποτων αλλά και των δεσποζόμενων ζώων συντροφιάς σε όλη την Ελλάδα, οι χιλιάδες δηλητηριάσεις που λαμβάνουν χώρα κάθε χρόνο, οι ειδεχθείς κακοποιήσεις εκατοντάδων ζώων, τα πολτοποιημένα ζώα στους ελληνικούς δρόμους, τα πεταμένα ζωντανά στους κάδους σκουπιδιών κ.λ.π..

Επειδή θεωρούμε την θέση της εισαγγελέως προκλητικά απαράδεκτη και άδικη , η οποία, αν μη τι άλλο, θα έπρεπε ακόμη και ηθικά να καταδείξει το πρόβλημα με την απόφαση της και να ορίσει άμεσα δικάσιμο, ως παραδειγματική στάση των φορέων της πολιτείας απέναντι στην κουλτούρα βίας που υπάρχει σε ολόκληρο το νησί. Επειδή επίσης, η εισαγγελέας, μη εισακούοντας και μη ελέγχοντας το ειδεχθές έγκλημα του οποίου έλαβε γνώση, τοποθετεί την μηνύτρια σε υποδεέστερη μοίρα από τον πολίτη των άλλων κρατών-μελών της Ε.Ε.

Για τους λόγους αυτούς

Ζητάμε από εσάς ως προϊσταμένη Αρχή, να παρέμβετε άμεσα, ώστε να εφαρμοστεί η κείμενη νομοθεσία και να μην μείνει ατιμώρητος ο δράστης ενός τόσο αποτρόπαιου εγκλήματος, να δείξετε ευαισθησία για το θέμα, να υποδείξετε την σωστή κατεύθυνση προς την οποία θα πρέπει να στραφεί η μέριμνα της Πολιτείας για την επίλυση του προβλήματος αυτού και να πάρετε τα αναγκαία μέτρα, ώστε να διασφαλιστεί άμεσα η εφαρμογή των διατάξεων της κείμενης νομοθεσίας.

Με σεβασμό,

Η ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

100 ΖΩΟΦΙΛΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

Επικοινωνία:

Αναστασία Μπομπολάκη

Υπογράψτε εδώ

Ρούφα τ' αυγό σου, ρε! ...Οι δηλώσεις των νικητών των χθεσινοβραδινών εκλογών.

Αρχή άνδρα δείκνυσι, έλεγαν οι αρχαίοι. ...Και ο λόγος, θα πρόσθετα εγώ. Και μια που ξενύχτησα χθες βράδυ συνεπαρμένος -να μη χέσω- από το θρίλερ των εκλογικών αποτελεσμάτων και παρακολούθησα εκών άκων τις δηλώσεις των νικητών, ας τις σχολιάσω λοιπόν αρχίζοντας με τον

πρωθυπουργό που δεν ήξερε να χαρεί... να μην χαρεί... Αυτά παθαίνει κανείς όταν έχει χάσει προ πολλού την μπάλα.

Γιώργος Καμίνης: η εκδίκηση του κουραμπιέ. Έτσι, χαρακτήρισε άλλοτε τον εαυτό του αυτοσαρκαζόμενος και σχολιάζοντας την ισχνή του εικόνα στην έναρξη της προεκλογικής περιόδου.

Γιάννης Μπουτάρης: "η πόλη/γουστάρει/δήμαρχο Μπουτάρη". ...και η TV 100 είχε φορέσει πρώτη πρώτη μαύρες πλερέζες. Λέτε να χαλάστηκαν επειδή από τώρα θα αναγκαστούν να προβάλλουν τσόντες στη μεταμεσονύχτια ζώνη;

Παναγιώτης Ψωμιάδης: "σήμερα..." ...κρεμάται επί ξύλου. Τι θριαμβολογία ήταν αυτή, κύριε νομάρχα; Δεν ταιριάζει. Ήδη θα το κατάλαβες ότι η Μακεδονία δεν είναι Θεσσαλονίκη!

Βασίλης Μιχαλολιάκος: Ήταν φανερό! Του ήρθε κεραμίδα στο κεφάλι. Δεν το περίμενε! "Ωχ, τι έπαθα!" σκεφτόταν ανακοινώνοντας τη νίκη του στον Πειραιά.

Γιάννης Σγουρός: Είναι πολύ πρακτικός άνθρωπος... στερείται φαντασίας.

Πάντως, το καλύτερο το είπε ο Παπαχελάς στο ΣΚΆΙ. Οι δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών, είπε, είναι σαν τις κασέτες του Μπιν Λάντεν: ποτέ δεν ξέρεις αν γράφτηκαν χτες, πριν τρεις μήνες ή μερικά χρόνια!

Άντε και του χρόνου με υγεία!

Η Βαβέλ της σεξουαλικότητας

Ο Buck Angel, F2M transexual

Διάβασα στον elawyer για την 20η Νοεμβρίου, παγκόσμια ημέρα μνήμης των διεμφυλικών και για την επερχόμενη ομιλία του για τα νομικά ζητήματα που αφορούν τα δικαιώματα των διεμφυλικών, επ' αφορμή της ελληνικής έκδοσης του βιβλίου Ανθρώπινα Δικαιώματα και Ταυτότητα Φύλου, του Thomas Hammarberg, Επιτρόπου του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Εκείνο που με ξένισε ήταν ο όρος "διεμφυλικός", και μ' αυτό το θέμα θα ασχοληθώ εδώ.

Ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα, είχε διαπιστωθεί ότι η ανθρώπινη σεξουαλικότητα ήταν πολύ πιο σύνθετη για να υπαχθεί στις απλοϊκές και απλουστευτικές κατηγορίες του κοινωνικού/βιολογικού φύλου "άντρας-γυναίκα", "αρσενικό-θηλυκό". Όμως, ποιες κατηγορίες και ποιους όρους χρησιμοποιούμε σήμερα;

straight: ετεροφυλόφιλος
gay: ομοφυλόφιλος
lesbian: λεσβία
bisexual: αμφιφιλόφυλος
transgendered: διεμφυλικός

Η τελευταία κατηγορία είναι πολύ γενική και περιλαμβάνει τις εξής περιπτώσεις:

intersexual: διασεξικός ή μεσοφυλικός ή ερμαφρόδιτος
transexual: διαφυλικός, με δυο διαχωρισμούς female to male (F2M): από θηλυκό σε αρσενικό και male to female (M2F): από αρσενικό σε θηλυκό.

transvestite: τραβεστί
crossdresser: παρενδυτικός

Η κοινότητα LGBT (Lesbian-Gay-Bisexual-Transexual) αποδίδεται ως ΛΟΑΔ (Λεσβιακή-Ομοφυλοφιλική-Αμφιφιλοφυλική-Διαφυλική).

Είναι αλήθεια ότι όλοι αυτοί οι όροι προέρχονται από την επιστημονική-ιατρική ορολογία -με μόνη εξαίρεση τον αγγλικό-ελληνικό "λεσβία" και τους αγγλικούς "gay" και "straight"- και γι' αυτό μας ξενίζουν. Δημιουργούν επίσης την εικόνα ασθενών που υπόκεινται στην ιατρική παρατήρηση και όχι υγιών ανθρώπων που μοιράζονται την καθημερινότητα με όλους τους άλλους. Είναι αλήθεια ότι εδώ η γλώσσα πάσχει. Αλλά το πρόβλημα ξεκινάει από την ίδια την κοινωνία που δε συζητά το θέμα της σεξουαλικότητας, θεωρώντας το ταμπού. Όταν αυτό γίνει, τότε και οι κατάλληλες λέξεις για να αποδώσουν το πράγμα θα βρεθούν και αυτές θα πάρουν μια θέση στα λεξικά που παρουσιάζουν ένα μεγάλο κενό σ' αυτό το θέμα. Δε μιλάω για επιστημονικούς όρους αλλά για απλές λέξεις, όχι κοινωνικά στιγματισμένες -όπως η λέξη "πούστης"- με τις οποίες θα συνενοούνται οι άνθρωποι στην καθημερινή τους επικοινωνία.

Για τη συζήτηση αυτών των όρων δες Το Απέναντι Πεζοδρόμιο

Πειρατικός FM: Σκέψεις πάνω στα διλήμματα των εκλογών -Δεν υποχωρώ...δεν παραδίνομαι.

Πώς καταντήσαμε έτσι!!! Να καλούμαστε να υπερασπιστούμε μια δουλίτσα –στο δημόσιο καλύτερα- ένα μισθό και μια σύνταξη...

...Ή να διαμαρτυρόμαστε επειδή χάσαμε μια θεσούλα υπαλληλίσκου διορισμένου από έναν πολιτικάντη ή παυτήκαμε από ορντινάτσα ενός εργοδότη.

Και τα νέα παιδιά που απέχουν; Που αρνούνται να καταθέσουν τη γνώμη τους; –αν είχαν βέβαια ποτέ γνώμη. Διαμαρτύρονται μ’ ένα φραπέ στο χέρι, γιατί δε θα έχουν ένα μισθό σαν του μπαμπά, μια δουλίτσα σαν της μαμάς και μια συνταξούλα σαν της γιαγιάς;

Πού πήγαν τα οράματα, η δημιουργικότητα, η τόλμη;

Αρνούμαι να εγκλωβιστώ στα διλήμματα που βάζουν τα κόμματα και η εξουσία. Αρνούμαι να μπω στα καλούπια της κοινωνίας και στα αποστεωμένα οράματά της –ένα σπιτάκι, ένα αυτοκινητάκι, τις διακοπούλες μας, τσιφτετέλληνες πάνω στα τραπέζια- αυτά, από το σχολείο ακόμα, τα έχω χεσμένα. Έχω αποδομήσει κάθε πολιτική έννοια και κοινωνική αξία. Χτίζω αλλιώς, ακολουθώντας ένα όνειρο και έναν όρκο που θα υπερασπίζομαι πάντα: No retreat... no surrender.

Τα πραγματικά ποσοστά των κομμάτων στις εκλογές.

Αν αναγάγουμε - αυθαίρετα έστω- τα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών σε πανελλαδικό επίπεδο, τα κόμματα που μετέχουν στην σημερινή Βουλή πήραν:


ΠΑΣΟΚ 34%,
ΝΔ 32,5%,
ΚΚΕ 11,5%,
ΛΑΟΣ 6,5%,
ΣΥΝ 4,8%.


Αν τα ποσοστά αυτά, που αφορούν τους πολίτες που ψήφισαν, δηλαδή το 52,5% (5.693.638 ψηφοφόροι), αναχθούν στο σύνολο του εκλογικού σώματος, δηλαδή στο 100% (9.334.922 ψηφοφόροι), η εικόνα που διαμορφώνεται είναι η εξής:

ΠΑΣΟΚ 18,02% ή 1,682,152 ψήφοι
ΝΔ 17,2% ή 1,608,200
ΚΚΕ 6,06%
ΛΑΟΣ 3,44%
ΣΥΝ 2,54%

Από αυτά, τα πραγματικά ποσοστά, μπορούν να βγουν χρήσιμα συμπεράσματα για την ποιότητα της δημοκρατίας μας, για την υγεία του πολιτικού μας συστήματος, για την υπευθυνότητα των συμπολιτών μας, για το που πάμε ως χώρα. Όλα τα άλλα για κέρδη και ζημίες των κομμάτων, οι πανηγυρισμοί, οι θριαμβολογίες και οι μαύρες πλερέζες είναι του πεταματού.

Διαβάστε περισσότερα στην Τοξότης

Μια πόλη, ένα ποίημα και μια μουσική.

Υπάρχουν τρεις πόλεις στην ιστορία της Δύσης, που έχουν ξεφύγει από τις πραγματικές, ιστορικές διαστάσεις τους και έχουν γίνει σύμβολα για όλη την ανθρωπότητα. Σ’ αυτή τη σφαίρα του μεταφυσικού θα κινηθώ σήμερα, αφήνοντας, προσωρινά, κατα μέρος την υλική ιστορία, με τους αληθινούς ανθρώπους και τις συγκρούσεις τους. Δεν απομακρύνομαι όμως και πολύ, μια που η συμβολοποίηση, εξ ορισμού, παίζει καθοριστικό ρόλο στο ιστορικό γίγνεσθαι, στον τρόπο δηλαδή με τον οποίο αντιλαμβάνεται ένας άνθρωπος την ιστορική του υπόσταση και πραγματικότητα. Πολύ περισσότερο δε, όταν οι πόλεις-σύμβολα, στις οποίες θα αναφερθώ, διαμόρφωσαν, με όλες τις συνδηλώσεις και τους συνειρμούς τους, αποφασιστικά το ρου της ιστορίας.

Διαβάστε περισσότερα

Τοξική απειλή στην Πιερία. -...Λοιπόν, κύριε δήμαρχε;

Έτσι, για να επαναφέρουμε την προεκλογική συζήτηση στα προβλήματα των τοπικών κοινωνιών. Δε νομίζετε ότι αυτό είναι πιο σημαντικό από τον αγώνα της αντιπολίτευσης εναντίον του μνημονίου και από την ψήφο εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση;

Το φάτνωμα 2.2 την 28 Οκτωβρίου 2010, ώρα 18:30.


Η δεξαμενή ΙΙ του ΧΥΤΑ Κατερίνης την 25η Οκτωβρίου 2010. Η κατάσταση στον ΧΥΤΑ Κατερίνης εκτός ελέγχου!


Επικίνδυνα τοξικά υγρά τα οποία διαρρέουν ανεξέλεγκτα από τις δεξαμενές του ΧΥΤΑ Κατερίνης


Η έξοδος του μηχανισμού αντίστροφης όσμωσης κάτω από το φάτνωμα Φ1. Από εδώ έπρεπε να ρέει καθαρό νερό. Δεκάδες κυβικά μέτρα από επικίνδυνα τοξικά υγρά κατέληξαν στο ρέμα "Μπουφόλακας" και από εκεί στη θάλασσα!


Τα στραγγίδια έρρεαν μέρες ολόκληρες ανεξέλεγκτα στο ρέμα «Μπουφόλακας» και από εκεί στη θάλασσα/25 Οκτωβρίου 2010, ώρα 11:00


Εικόνες από το ρέμα «Μπουφόλακας» την 25η Οκτωβρίου 2010, τέσσερα χιλιόμετρα μακριά από τον ΧΥΤΑ!

Περισσότερα δείτε και διαβάστε στην ιστοσελίδα της ομάδας εθελοντικής δράσης Ν. Πιερίας ο τόπος μου

Masterclass για επίδοξους δημάρχους και περιφερειάρχες από τον κοινοτάρχη Αναύρας Δημήτρη Τσουκαλά

Σ' αυτές τις αυτοδιοικητικές εκλογές ζούμε τον απόλυτο παραλογισμό. Το χορό των τρελών ξεκίνησε η αντιπολίτευση -αξιωματική και μη- προσπαθώντας να μας πείσει ότι εδώ δε θα ψηφίσουμε για τον τοπικό μας δήμαρχο, αλλά ότι πρέπει να εγκρίνουμε ή να απορρίψουμε το διαβόητο μνημόνιο. -Κυρίες και κύριοι αυτό το εγκρίνατε, έτσι ή αλλιώς, εσείς πριν από εμάς.- Στο κλουβί με τις τρελές έπεσε και η κυβέρνηση, καλώντας μας να αποφανθούμε όχι για το τοπικό μας συμβούλιο, αλλά για ...τη Βουλή! -Μα αυτό το κάναμε πέρσι!

Επικοινωνιακά, παλιοκομματικά τερτίπια θα μου πείτε. Ε, ναι! Αλλά μ' αυτά και με άλλα, χάσαμε την μπάλα. Δεν είναι που δε συζητάμε καθόλου για το βάλτο και το βόρβορο της τοπικής αυτοδιοίκησης, αλλά δίνουμε και ασυλία, βάζοντας κάτω από την κομματική ομπρέλα, όλους τους ανίκανους και διεφθαρμένους τοπικούς άρχοντες. (Κανά δυο περιπτώσεις -μία, δύο - από τις πολλές πήραν δρόμο της δικαιοσύνης -δεν ξέρω που κατέληξαν).

Στην τάξη, όμως, μας επαναφέρει ο κοινοτάρχης Αναύρας, που κάνοντας τον απολογισμό των δυο θητειών του, παραδίδει μαθήματα προς όλους τους υποψήφιους δημάρχους και περιφερειάρχες -και όχι μόνο. Στις συζητήσεις μου με δαύτους, φέρνω πάντα ως παράδειγμα τη δράση του εξαίρετου κοινοτάρχη. Όλοι βρίσκουν μια δικαιολογία να πουν, την έχουν έτοιμη από καιρό. Αλλά θυμάμαι και τα λόγια του Άρχοντα Αναύρας, από άλλη ομιλία του: "Καμιά δικαιολογία για τους συναδέλφους μου".

Μ' αυτά τα κριτήρια λοιπόν θα ψηφίσω στις επερχόμενες εκλογές, αγνοώντας επιδεικτικά τις επιταγές της πολιτικής μας ηγεσίας που για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται πολύ κατώτερη των περιστάσεων.-