έσω φρενών: Κινηματογράφος

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κινηματογράφος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2011

Ας μιλήσουμε για σινεμά: Τάκης Κανελλόπουλος

«Να μείνουμε στο συνέδριο ή να πάμε στο αφιέρωμα του Φεστιβάλ στον Τάκη Κανελλόπουλο;», ρωτήσαμε την καθηγήτριά μας, φοιτητές ακόμα στη Θεσσαλονίκη, και εκείνη, κινηματογραφόφιλη η ίδια –πασατέμπο, ξηρό καρπό και σκοτεινή αίθουσα-, δε δίστασε καθόλου. «Φυσικά να πάτε στον Κανελλόπουλο. Εμάς μπορείτε να μας ακούσετε κι άλλες φορές, θα μας διαβάσετε και στα πρακτικά, αυτές τις ταινίες όμως που θα τις ξαναδείτε;» Η αλήθεια είναι ότι δεν τις έχω ξαναδεί πουθενά –με εξαίρεση μια δυο στα κρατικά κανάλια. Κι έτσι γνώρισα τον Κανελλόπουλο, έναν αθεράπευτα ρομαντικό, με όλες τις εκφάνσεις του ρομαντισμού: από την αισθαντικότητα της Εκδρομής, στην ευαισθησία της Παρένθεσης και ως το μελό της Σόνιας. Και είναι σκηνές απ’ αυτές τις τρεις ταινίες που φέρνω ζωντανές στη μνήμη μου ακόμη και σήμερα: τα πρόσωπα των τριών ηρώων, το ερωτικό τρίγωνο της Εκδρομής, το τριαντάφυλλο που δέρνει ο αέρας και η βροχή και επανέρχεται ως λάιτ μοτίβ στην Παρένθεση, οι συχνές ερωτικές λιποθυμίες της Σόνιας. Στο youtube κατάφερα να βρώ αποσπάσματα από την Εκδρομή, την Παρένθεση και ολόκληρο τον Ουρανό, την πρώτη του ταινία. Οι άλλες τέσσερις, μεγάλου μήκους, ταινίες του –Η τελευταία άνοιξη, Το χρονικό μιας Κυριακής, Ρομαντικό σημείωμα και Σόνια- αγνούνται. Με τα λογοτεχνικά κείμενα του Κανελλόπουλου, που κάποτε τα είχα, μετά τα χάρισα και τώρα ψάχνω να τα ξαναβρώ -όσα βέβαια δεν είναι εξαντλημένα- θα ασχοληθώ άλλη φορά.

Παρασκευή 7 Μαΐου 2010

Δείτε τις ταινίες του Ken Loach δωρεάν στο youtube!

Λατρεύω τον Ken Loach. Σκηνοθέτης πολιτικά σαφής -ενάντια στο φιλελευθερισμό - και καλλιτεχνικά άρτιος. Στρατευμένος ναι, αλλά συναρπαστικός. Με πολιτική θέση -κοντά στους αγώνες της εργατικής τάξης, ενάντια στο θατσερισμό. Πάντα πολιτικός ακόμη και στις πιο ευαίσθητες ταινίες του όπως στο Ένα τρυφερό φιλί όπου θίγει το ζήτημα των θρησκειών. Αγαπημένες ταινίες Γλυκά δεκάξι, Ψωμί και τριαντάφυλλα, Γη και ελευθερία, Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι.

Ενθουσιάστηκα με την πρωτοβουλία του να ανεβάσει όλες τις ταινίες του στο youtube. Στο κανάλι του (http://www.youtube.com/user/KenLoachFilms) μπορείτε να δείτε αρκετές - κάθε βδομάδα θα προστίθεται και άλλη μία. Σε μια εποχή που η πνευματική δημιουργία έχει γίνει εμπορικό προϊόν και τα πνευματικά δικαιώματα πνίγουν την ελεύθερη διακίνηση της γνώσης στο διαδίκτυο ο Ken Loach μας χαρίζεται απλόχερα. Και υπόσχεται να ξεπεράσει τους περιορισμούς που του επέβαλλαν - άκουσον άκουσον! - οι διανομείς σε Βέλγιο, Γαλλία και Ολλανδία, προκειμένου όλοι οι άνθρωποι σε όλες τις χώρες να απολαμβάνουν τις δημιουργίες του δωρεάν! Για μια ακόμα φορά πιστός στις ιδέες και τις αξίες του!

Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου 2010

Στη μνήμη της Υπατίας

Είδα την ταινία Αγορά του Αλεχάντρο Αμενάμπαρ. Η ταινία μένει γενικά πιστή στα ιστορικά γεγονότα. Οι βιαιότητες όμως των χριστιανών παρουσιάζονται στρογγυλεμένες. Καμία επιείκεια για τους μελανειμονούντες καλικάντζαρους ...τους χρυσολάτρες και λιθομανείς ...τους εχθρούς του πνεύματος και του ανθρώπου. Η δολοφονία της Υπατίας ήταν πολύ ήπια και ανώδυνα παρουσιασμένη. Δυστυχώς στην πραγματικότητα οι δολοφόνοι δεν χρησιμοποίησαν αναισθητικό. Διαβάζω στον χριστιανό ιστορικό Σωκράτη:

«Καὶ δὴ συμφρονήσαντες ἄνδρες τὸ φρόνημα ἔνθερμοι, ὧν ἡγεῖτο Πέτρος τις ἀναγνώστης, ἐπιτηροῦσι τὴν ἄνθρωπον ἐπανιοῦσαν ἐπὶ οἰκίαν ποθέν· καὶ ἐκ τοῦ δίφρου ἐκβαλόντες, ἐπὶ τὴν ἐκκλησίαν ᾗ ἐπώνυμον Καισάριον συνέλκουσιν, ἀποδύσαντές τε τὴν ἐσθῆτα ὀστράκοις ἀνεῖλον· καὶ μεληδὸν διασπάσαντες, ἐπὶ τὸν καλούμενον Κιναρῶνα, τὰ μέλη συνάραντες πυρὶ κατηνάλωσαν. Τοῦτο οὐ μικρὸν μῶμον Κυρίλλῳ καὶ τῇ Ἀλεξανδρέων ἐκκλησίᾳ εἰργάσατο.» (Εκκλησιαστική Ιστορία, Βιβλίο έβδομο, κεφάλαιο 15, στίχοι 15-21)

ΑΦΟΥ ΤΗΝ ΕΓΥΜΝΩΣΑΝ, ΤΗ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΜΕ ΠΕΤΡΕΣ ΚΑΙ ΚΕΡΑΜΙΔΙΑ, ΥΣΤΕΡΑ ΞΕΚΟΛΛΗΣΑΝ ΤΑ ΜΕΛΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ - ΑΣΠΑΙΡΟΝΤΑ ΕΤΙ- ΤΑ ΠΕΡΙΕΦΕΡΑΝ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΚΙ ΑΦΟΥ ΤΑ ΠΕΡΙΜΑΖΕΨΑΝ ΥΣΤΕΡΑ, ΤΑ ΕΚΑΨΑΝ ΣΤΟΝ ΚΙΝΑΡΩΝΑ.

Αυτή η ταινία ας είναι φόρος τιμής σε μια εξέχουσα προσωπικότητα που σε μια εποχή μισαλλοδοξίας τιμωρήθηκε επειδή ήταν γυναίκα. Το επίγραμμα του Παλλαδά ας συντρoφεύει τη μνήμη της:

Όταν σε βλέπω ή τα λόγια σου ακούω, προσκυνώ
και η σοφία σου
με της Παρθένου τον αστερισμό βλέπω να λάμπει.
Έτσι ουράνια, όλα τα δικά σου
Υπατία σεμνή, των λόγων η πανέμορφη,
της μάθησης σοφό και άχραντο άστρο.

(μτφ. Τζίμης Παπανικολόπουλος)

Και η οργή μας ας συντροφεύει για πάντα τους παλιανθρώπους καλογέρους, όπως την εξέφρασε με θυμό ο Κωστής Παλαμάς:

Είμαστ' οι άνεργοι και οι άχαροι,
και της ζωής είμαστ' εμείς οι καταλαλητάδες,
για να πατάμε και να σβήνουμε είμαστε
τα ωραία και τ' αληθινά, τ' άνθια και τις λαμπάδες.

Τον ήλιο και τα ηλιόχαρα οχτρευόμαστε,
και τις αγάπες της καρδιάς και του παιδιού τα γέλια,
με νεκροσάβανο σκεπάζουμε
το Λόγο τον τετράψυχο στα γαληνά Βαγγέλια.

Είμαστ' ο κούφιος ήχος ο παράταιρος
στων κεραυνών το ταίριασμα και στων κελαϊδημάτων,
χαλάσματα και σκιάχτρα κάνουμε
τους θείους ναούς και τα λευκά κορμιά των αγαλμάτων.

Μα να ο ραγιάς τα σύντριψε τα σίδερα,
«Ζωή!» ο Τεχνίτης έκραξε, Σοφέ, αλαλάζεις «Νίκη!»
φύγαμε τότε και τρυπώσαμε
μέσ' στων ερήμων τις μονιές και γίναμεν οι λύκοι.

Και τώρα κάθε που απαντήσουμε
την Υπατία την άτρομην Ιδέα την αστρομάτα,
τη σφάζουμε, τη χιλιοκομματιάζουμε,
και - ω λύσσα! - τα κομμάτια της τα ρίχνουμε στη στράτα.

(πηγή: sfrang)