Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δραγώνα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δραγώνα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 24 Απριλίου 2010

Το διαδίκτυο ως μέσο διασποράς ψευδών ειδήσεων και άσκησης προπαγάνδας (Οι περιπτώσεις Δραγώνα, Χαμάς και gamato).

Τη συνταγή τη μάθαμε πια. Ανακοινώνεται ότι κάτι μαγειρεύεται στα κρυφά, κάποιοι δαίμονες απεργάζονται το κακό μας. Κάποιοι από εμάς παρολαυτά, οι πιο έξυπνοι, το μυριζόμαστε και διαρρέουμε την αλήθεια για να διαφωτίσουμε και τους υπόλοιπους που κοιμούνται. Κοτσάρουμε κι ένα "διαδώστε το" και είμαστε σίγουροι ότι όλοι οι από αγαθά, κατά τα άλλα, αισθήματα κινούμενοι μπλόγκερς θα διασπείρουν την είδηση παντού στο διαδίκτυο. Η συνταγή είναι πετυχημένη καθώς επενδύει στη συνομωσιολογία και σεναριολογία των Ελλήνων, αλλά και εκμεταλλεύεται την αφέλεια και την καλή προαίρεση πολλών από αυτούς.
Κάπως έτσι ενορχηστρώθηκε η χυδαία επίθεση προς την κα Δραγώνα. Κάποιοι, όχι άγνωστοι όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων, παραποίησαν πολλά από τα γραφόμενα στο βιβλίο της και τα διέδωσαν εν είδει λιβέλλου στην μπλογκόσφαιρα. Το ίδιο έγινε και με την περίφημη φωτογραφία που κατήγγειλε τη Χαμάς για τέλεση ομαδικών γάμων ενηλίκων με ανήλικα κοριτσάκια. Το ίδιο πάει να γίνει και τώρα με το gamato και τα ελληνικά torrents, στο κλείσιμο των οποίων προχώρησαν οι ελληνικές αρχές λίγο καιρό πριν, με τη διάδοση ενός κειμένου που στόχο έχει να κατατρομοκρατήσει τους χρήστες αυτών των ιστοτόπων.


Και στις τρεις περιπτώσεις όμως οι διασπορείς ψευδών ειδήσεων και φορείς της προπαγάνδας δε λογάριασαν τους εχέφρονες μπλόγκερς, αυτούς που διαθέτουν μυαλό και δεν υιοθετούν άκριτα ό,τι τους σερβίρεται. Στην περίπτωση της κας Δραγώνα η πλεκτάνη αποκαλύφθηκε με την αντιπαραβολή των αποσπασμάτων του διαδικτυακού λιβέλλου με τα παραθέματα του ίδιου του βιβλίου- απαραίτητη προϋπόθεση για την άσκηση σοβαρής, θετικής ή αρνητικής δεν έχει σημασία, κριτικής (δείτε εδώ). Αλλά και στην περίπτωση της γαμήλιας φωτογραφίας αποκαταστάθηκε η αλήθεια με τις ανακοινώσεις της παλαιστινιακής πρεσβείας, που αναπαρήχθησαν από πολλά μπλογκς και που εξώθησαν άλλα να κετεβάσουν τις δυσφημιστικές αναρτήσεις τους (δείτε εδώ). Στην περίπτωση του gamato το ανυπόστατο και κακόβουλο νομοσχέδιο καταρρέει μπροστά στην ήδη υπάρχουσα νομολογία που ρυθμίζει τα θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας (δείτε εδώ).
Και στις τρεις περιπτώσεις γνωρίζουμε ή είναι εύκολο να φανταστούμε τους επινοητές αυτών των ψευδών, αλλά και τους στόχους που εξυπηρετούν. Πίσω από την υπόθεση της κας Δραγώνα βρίσκονται εθνικιστικοί κύκλοι στην Ελλάδα που πρόσκεινται στο ΛΑΟΣ, πίσω από την υπόθεση της Χαμάς εμφωλεύουν αμερικανο-ισραηλινές έχιδνες. Στην υπόθεση του gamato, τι; Δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε ότι αυτό το τρομοκρατικό κείμενο διακινήθηκε από τις εταιρείες είσπραξης των πνευματικών δικαιωμάτων, εντολοδόχων της βιομηχανίας της τέχνης, του πνεύματος και του θεάματος. Και προέβησαν σ' αυτή την ενέργεια γιατί κατάλαβαν πολύ καλά ότι ο μόνος τρόπος να πετύχουν το στόχο τους είναι η δημιουργία αρνητικού ψυχολογικού κλίματος μεταξύ των χρηστών των torrents μια και οι διώξεις για τέτοια θέματα στο διαδίκτυο δεν ευσταθούν νομικά, άρα και δε θα επιφέρουν τα επιθυμητά γι αυτούς αποτελέσματα.
Όπως και νά 'χει, το ερώτημα παραμένει: κατά πόσο εμείς οι μπλόγκερς θα διαδίδουμε άκριτα ψευδείς ειδήσεις; Κατά πόσο παρακινημένοι από τον ενθουσιασμό μας, την καλή προαίρεση και τη διάθεσή μας για γνώση και προσφορά θα γινόμαστε άβουλα όργανα της προπαγάνδας ανώνυμων αλλά εντέλει επώνυμων κύκλων;

Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2010

Η Ελλάδα στην κόψη του ξυραφιού: μια κριτική της πολυπολιτισμικότητας

Σε προηγούμενη ανάρτησή μου σχετικά με τις απόψεις της ειδικού γραμματέως του Υπουργείου Παιδείας, Θάλειας Δραγώνα, είχα επισημάνει ότι το ιδεολογικό στήριγμα αυτών των απόψεων βρίσκεται στην έννοια της πολυπολιτισμικότητας. Στην Ελλάδα αυτή η έννοια μπορεί να φαντάζει προοδευτική και εκσυγχρονιστική, αλλά στην Ευρώπη και στην Αμερική έχει διανύσει μια ζωή πενήντα χρόνων περίπου. Σ’ αυτό το χρονικό διάστημα έχει συντελέσει σε σημαντικές πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές και έχει προκαλέσει ποικίλες πνευματικές και καλλιτεχνικές ζυμώσεις. Καθώς λοιπόν έχει δοκιμαστεί και στη θεωρία αλλά και στην πράξη, καλό θα ήταν, πριν την εισαγάγουμε στην ελληνική πραγματικότητα, να δούμε πως αξιολογήθηκαν σ’ αυτές τις χώρες τα αποτελέσματά της – πράγμα το οποίο θα επιχειρήσω να κάνω εν μέρει εδώ ασχολούμενος κυρίως με την κριτική που έχει ασκηθεί σ’ αυτή την έννοια.
Η κριτική προέρχεται και από δεξιά και από αριστερά. Οι δεξιοί επιμένουν στην απειλή της εθνικής παράδοσης και ταυτότητας, οι αριστεροί επικεντρώνονται στην απειλή της κοινωνικής συνοχής, οι πρώτοι αναμετρούνται με φαντάσματα, οι δεύτεροι με την πραγματικότητα. Η συντηρητική κριτική μάλιστα, στην Αμερική, έχει φτάσει να παραλληλίζει την πολυπολιτισμικότητα με τον μαρξισμό επισείοντας για μια ακόμα φορά το φάντασμα του κομμουνισμού (δες για παράδειγμα το άρθρο του Frank Ellis εδώ - στην Ελλάδα μια ανάλογη αντίδραση θα ήταν να παρουσιαστεί η πολυπολιτισμικότητα ως απειλή για τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη αναβιώνοντας ένα άλλο φάντασμα, αυτό του ελληνοχριστιανισμού). Η αριστερή κριτική, από την άλλη, προβληματίζεται για τον κατακερματισμό της κοινωνίας που έχει επιφέρει η πολυπολιτισμικότητα, και κατά συνέπεια για τον κατακερματισμό των κοινωνικών αγώνων και των διεκδικήσεων. Επιλογή μου εδώ είναι να παρουσιάσω αυτό τον προβληματισμό καθώς τον θεωρώ ως την πιο σοβαρή προσέγγιση του ζητήματος.

Διαβάστε περισσότερα

Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2010

Το όνειρο της Ρώμης: μια απάντηση στον οθωμανισμό της κας Δραγώνα

Πολλές αντιδράσεις έχουν υπάρξει τελευταία για τις δηλώσεις, τώρα και άλλοτε, της κυρίας Θάλειας Δραγώνα, ειδικού γραμματέως του Υπουργείου Παιδείας –και διακαιολογημένα άλλωστε μια που, λόγω της θέσεως της, άπτονται της ιδεολογικής συγκρότησης του ελληνικού κράτους από την ίδρυσή του. Σ’ αυτή την ανάρτηση θέλω να προκαλέσω το ιδεολογικό υπόβαθρο που βρίσκεται πίσω από τις δηλώσεις της ειδικού γραμματέως και να καταδείξω ότι οι απόψεις «της μόδας» μπορεί να είναι εκσυγχρονιστικές αλλά δεν είναι πάντα και προοδευτικές.