Πειρατικός FM: Ατασθαλίες: ένας απολογισμός του καλοκαιριού

...Άλλος ένας διεφθαρμένος δήμαρχος

Από το zougla.gr

Ο δήμαρχος Πυλαίας [Βασίλης Καρτάλης] σύμφωνα με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, δεν περιέλαβε στη δήλωση πόθεν έσχες του 2005 το ποσό των 250.000 ευρώ που είχε σε τραπεζικές καταθέσεις, καθώς και 451 μετοχές διαφόρων εταιρειών που είχε αποκτήσει. Το ίδιο ποσό παρέλειψε να αναφέρει και στις επόμενες δηλώσεις πόθεν έσχες μέχρι το 2008.

Σύμφωνα με τους νομικούς υπερασπιστές του δημάρχου, το συγκεκριμένο ποσό παραλείφθηκε από λάθος του λογιστή του και στην ακροαματική διαδικασία του εφετείου θα αποδειχθεί ότι νόμιμα αποκτήθηκαν τα συγκεκριμένα ποσά και ουδέν πρόβλημα θα δημιουργηθεί. Όσο για τις μετοχές, ισχυρίστηκαν ότι η αξία τους πλέον είναι πάρα πολύ μικρή λόγω των χαμηλών τιμών του χρηματιστηρίου.

Σε πιστέψαμε....

Ημερολόγιο του Ολόκαινου ή χριστιανικό ημερολόγιο;

Η διαδικτυακή επιχείρηση με την οποία συνεργάζομαι αποφάσισε να υιοθετήσει, πειραματικά σε πρώτη φάση, το σύστημα χρονολόγησης του Ολόκαινου αντί του Χριστιανισμού, προβάλλοντας το πολύ ισχυρό επιχείρημα ότι είναι μια κοσμική κατά βάση επιχείρηση. Χθες λοιπόν μπαίνοντας στον προσωπικό μου λογαριασμό είδα όλες τις σελίδες να έχουν ημερομηνία 15 Σεπτεμβρίου 12010 ΗΕ, όπου ΗΕ βλ. Holocene Era ή Human Era (Εποχή του Ολόκαινου ή Εποχή του Ανθρώπου). Αναζήτησα λοιπόν περισσότερες πληροφορίες και να τι βρήκα:

Η εποχή του Ολόκαινου είναι η γεωλογική περίοδος στην οποία ακόμη βρισκόμαστε. Η αρχή της τοποθετείται περίπου στο 10.000 π.Χ. Το ομώνυμο ημερολόγιο προτάθηκε το 1993 (ή 11993 ΗΕ) από τον Cesare Emiliani και ακολουθεί το αστρονομικό σύστημα χρονολόγησης προσθέτοντας όμως το 10.000. Έτσι για τους μεταχριστιανικούς αιώνες προσθέτουμε στο κάθε έτος το 10.000, ενώ για τους προχριστιανικούς αφαιρούμε το κάθε έτος από το 10.001. Η ναυμαχία της Σαλαμίνας για παράδειγμα έγινε το 9522 ΗΕ (ή το 479 π.Χ) ενώ ο Νέρβας ανέβηκε στο θρόνο της Ρώμης το 10096 ΗΕ (ή το 96 μ.Χ).

Οι λόγοι που οδήγησαν τον Cesare Emiliani στη μεταρρύθμιση του ημερολογίου έχουν να κάνουν με προβλήματα που δημιουργεί η μεταχριστιανική χρονολόγηση, όπως ότι το χριστιανικό ημερολόγιο μπορεί να προσβάλλει τους μη χριστιανούς, ότι οι μελετητές της Βίβλου αποδέχονται ότι η γέννηση του Χριστού μάλλον συνέβη λίγα χρόνια πριν το 1 μ.Χ, κάτι που καθιστά το ημερολόγιο ανακριβές, ότι δεν υπάρχει έτος 0, καθώς το 1 π.Χ ακολουθείται αμέσως από το 1 μ.Χ, και, τέλος, ότι στους προχριστιανικούς αιώνες μετράμε αντίστροφα απ' ό,τι στους μεταχριστιανικούς, κάτι που πάντα μας μπέρδευε στο σχολείο!

Αντίθετα, τοποθετώντας το έτος 1 του ημερολογίου του Ολόκαινου στην αρχή αυτής της γεωλογικής περιόδου συμβαδίζουμε με την εμφάνιση του ανθρώπινου πολιτισμού και μπορούμε να χρονολογήσουμε με ακρίβεια όλα τα μεγάλα επιτεύγματα του ανθρώπου σε μια κλίμακα που αρχίζει από τις μικρότερες χρονολογίες και πάει προς τις μεγαλύτερες.

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα στη Βικιπέδια στα λήμματα Holocene calendar και Cesare Emiliani.

16 Σεπτεμβρίου 12010 ΗΕ

Η σύφιλη στη λογοτεχνία

Η περιπέτειά μου με τη σύφιλη μ' έκανε να ανατρέξω σε παλιά διαβάσματά μου, στη λογοτεχνία των αρχών του 20ου αι., όταν η ασθένεια ήταν στο φόρτε της και πολλοί ελευθεριάζοντες και ελευθερόφρονες άνθρωποι, οι λογοτέχνες εν προκειμένω, είχαν αποκτήσει την εμπειρία της. Κατάφερα να βρω, έτσι πρόχειρα, δυο ποιήματα -σίγουρα υπάρχουν κι άλλα, αλλά για την ώρα μου διαφεύγουν. Το πρώτο ποίημα ανήκει στον Κώστα Καρυωτάκη, το δεύτερο στην Γαλάτεια Καζαντζάκη.

Το ποίημα του Καρυωτάκη πρωτοδημοσιεύτηκε το 1923 με τίτλο "Τραγούδι παραφροσύνης" και άρχιζε με την ακόλουθη στροφή:

Και πάντα εδαπανούσαμε τον έρωτα, την ήβη.
Έμοιαζε το Ενδεχόμενο σα μια μεθυστική
άβυσσος, όταν έρημος διαβάτης όλο σκύβει
μόνο για να φαντάζεται το πέσιμό του εκεί.

Αργότερα, το 1927, συμπεριλήφθηκε στην ενότητα "Σάτιρες" της συλλογής Ελεγεία και Σάτιρες, παίρνοντας ως τίτλο το όνομα του βακτηριδίου της σύφιλης. Στην παρούσα του μορφή το πήρα από το Κ.Γ. Καρυωτάκης, Ποιήματα και πεζά, επιμ. Γ.Π. Σαββίδης, εκδ. Ερμής 1988

Ωχρά σπειροχαίτη
Ήταν ωραία ως σύνολο τα επιστημονικά
βιβλία, οι αιματόχρωμες εικόνες τους, η φίλη
που αμφίβολα κοιτάζοντας εγέλα μυστικά,
ωραίο κι ό,τι μας έδιναν τα φευγαλέα της χείλη...

Το μέτωπό μας έκρουσε τόσο απαλά, με τόση
επιμονή, που ανοίξαμε για νά 'μπει σαν κυρία
η Τρέλα στο κεφάλι μας, έπειτα να κλειδώσει.
Τώρα η ζωή μας γίνεται ξένη, παλιά ιστορία.

Το λογικό, τα αισθήματα μάς είναι πολυτέλεια,
βάρος, και τα χαρίζουμε του κάθε συνετού.
Κρατούμε την παρόρμηση, τα παιδικά μας γέλια,
το ένστικτο ν' αφηνόμεθα στο χέρι του Θεού.

Μια κωμωδία η πλάση Του σαν είναι φρικαλέα,
Εκείνος, που έχει πάντοτε την πρόθεση καλή,
ευδόκησε στα μάτια μας να κατεβάσει αυλαία
-ω, κωμωδία!- το θάμπωμα, τ' όνειρο, την αχλύ.

...Κι ήταν ωραία ως σύνολο η αγορασμένη φίλη,
στο δείλι αυτό του μακρινού πέρα χειμώνος, όταν,
γελώντας αινιγματικά, μας έδινε τα χείλη
κι έβλεπε το ενδεχόμενο, την άβυσσο που ερχόταν.

Η Γαλάτεια Καζαντζάκη στο Αμαρτωλό, που το ακούμε εδώ μελοποιημένο από τη Νένα Βενετσάνου, μιλάει για τις ενέσεις 606 που τη δεκαετία του 1910 χρησιμοποιούνταν για τη θεραπεία της σύφιλης. Ήταν μια ένωση αρσενικού, η 6η από την 6η ομάδα που δοκίμασαν - εξού και το όνομα- γνωστή και ως αρσφεναμίνη ή σαλβαρσάνη. Το 1940 αντικαταστάθηκε από την πενικιλίνη.

<

Ο Στοππάκιος στη Χώρα των Θαυμάτων: Θαύμα 1ο.

Επειδή αισθάνομαι σαν το βρέφος που έκπληκτο παρατηρεί γύρω του και μαθαίνει τον κόσμο, ή για να μην παλιμπαιδίζω, σαν τον ξένο τουρίστα που στην αρχή αμήχανος περιεργάζεται γύρω του, αλλά όταν την πατήσει, μαθαίνει και προσέχει, αποφάσισα να συγκεντρώσω σ' αυτή την ενότητα το απαύγασμα των παρατηρήσεών μου στη χώρα των θαυμάτων (θαύμα=απορία) που λέγεται Ελλάδα. Και επειδή, όπως είδα έχω κλικ και από το εξωτερικό, θα τις μεταφράζω και στη διεθνή γλώσσα, τα αγγλικά. Έχουμε και λέμε λοιπόν:

Θαύμα 1ο

Όλοι οι Έλληνες είναι απατεώνες μέχρις αποδείξεως του εναντίου!

All Greeks are cheats unless they are prooved different!

Επείγον: Ταξιδιωτική οδηγία για τη Θεσσαλονίκη!

Σύσταση προς τους πολίτες της Ελλάδας και του κόσμου που σχεδιάζουν να επισκεφτούν τη Θεσσαλονίκη,

να αναβάλουν την επίσκεψή τους κατά το χρονικό διάστημα 9 με 19 Σεπτεμβρίου,

καθώς στην πόλη είναι ξαμολημένοι υπουργοί της ελληνικής κυβερνήσεως, εργατοπατέρες, πολιτικάντηδες, μεγαλοδημοσιογράφοι και άλλοι επικίνδυνοι δημόσιοι αξιωματούχοι.

Συνίσταται δε, στους μόνιμους κατοίκους της πόλης, όσοι μπορούν, να την εγκαταλείψουν πάραυτα, οι υπόλοιποι να παραμείνουν κλεισμένοι στα σπίτια τους μέχρι νεωτέρας.

Μπόρα είναι θα περάσει!

Φτύστε τους!

Έλα να γεμίσουμε το σκουπιδοτενεκέ με έλληνες πολιτικούς...

... Όχι μεταφορικώς αλλά κυριολεκτικώς ...Εννοώ τους πολιτικούς που μας οδήγησαν στην τωρινή μας κατάντια και που αποτέλεσαν αφορμή να διακόψω τη θερινή μου σιωπή για να αναμεταδώσω τη χαρμόσυνη είδηση: «Μαύρες» αποδείχθηκαν για τον Δημήτρη Σιούφα οι διακοπές του στην Πάρο. Χθες, Τρίτη, την ώρα που γευμάτιζε ανέμελος με την παρέα του σε ένα παραλιακό ταβερνάκι του κυκλαδίτικου νησιού, το γνωστό «Μουράγιο» στην Αλυκή, κάποιος εκ των διερχομένων τον έφτυσε! (Από το zougla.gr)

Γεια στο στόμα σου!

Γιατί μας θυμίζεις το χρέος που έχει ο κάθε αξιοπρεπής Έλληνας πολίτης: να φτύσει και να ξεχέσει μεταφορικά και κυριολεκτικά όλους τους τοιούτους, που γνώριζαν και δεν έκαναν τίποτα, που απολάμβαναν αξιώματα και μετά ένιψαν τας χείρας. Και να μην αποπροσανατολίζεται από τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης για δήθεν επίτευξη των οικονομικών στόχων -ως και τους μέχρι πρότινος τιμητές μας επιστράτευσαν οι αθεόφοβοι! ...Και δώστου τα καλά λόγια από το εξωτερικό ...Και να η έπαρση στο εσωτερικό...- στόχος είναι ένας: να πληρώσουν τη λυπητερή αυτοί που έκλεψαν. Και όσο δε γίνεται αυτό, δεν πρέπει να τους αφήσουμε σε χλωρό κλαρί -ούτε στις διακοπές τους. Γι' αυτό σας λέω φτύστε και ξεχέστε... Μέχρι εξαντλήσεως.

Πειρατικός FM: Eurovoice 2010. Τι παραπάνω να κάνω;

Ας κυλήσει λοιπόν το καλοκαίρι μας μουσικά με τη συμμετοχή της Ελλάδας στον πρώτο διαγωνισμό Eurovoice 2010 που θα γίνει στην Αθήνα, 23-24 Σεπτεμβρίου και θα μας εκπροσωπήσει ο πολύ καλός Γιώργος Τεντζεράκης. Τον θυμόμαστε από το "Πονάνε όσοι αγαπάνε", "Γι αυτά τα μάτια", "Ήλιε μου". Για τον διαγωνισμό δείτε εδώ

Τα χάικου του καλοκαιριού

Καλοκαίριασε... και σήμερα θέλω να σας αποχαιρετήσω. Κλειστόν λόγω διακοπών θα έλεγα παλιότερα... αλλά που τέτοια πια! Απλώς δε συμμαζεύομαι και δεν ασχολούμαι με το ίντερνετ και πολύ. Λίγο η ζέστη, λίγο η θάλασσα, λίγο οι δουλειές στην ύπαιθρο... δε μένει καιρός. Σας αποχαιρετώ λοιπόν με μερικά χάικου που ανθολόγησα από τη μετάφραση των Χρήστου Καφτεράνη και Ηλία Γκούμα, εκδ. μάτι 2002. Θα τα ξαναπούμε, εκτός απροόπτου, το φθινόπωρο πάλι, οπότε και αναμένεται να αλλάξουν πολλά στη ζωή μου...


...Καλό καλοκαίρι!

Ο ναός του Βούδα

μακριά

η θάλασσα του Ιούνη

Ο πωλητής με τις βεντάλιες

κουβαλάει το βάρος του ανέμου

ζέστη

Η δροσιά

του μοναδικού πεύκου

στη μέση του ορυζώνα

Σύντομη νύχτα

φωτεινές ανταύγειες

ξεχασμένες στο λιμάνι

Καλοκαιρινή μπόρα

μια μοναχική γυναίκα

ονειρεύεται στο παράθυρο

Με την καλοκαιρινή βροχή

τα φύλλα της δαμασκηνιάς

στο χρώμα του φρέσκου ανέμου

Υπνάκος

το χέρι που κουνούσε τη βεντάλια

σταμάτησε

Ήταν μήπως

η κραυγή του φεγγαριού;

Ο κούκος!

Αχ, κούκε

θ' ακούω το τραγούδι σου

στη χώρα των νεκρών

Πρωί μετά την καταιγίδα

μόνο τα πεπόνια

δεν κατάλαβαν τίποτα

Το παιδί που χάθηκε

κλαίει κλαίει

αλλά τρέχει πίσω από τις πυγολαμπίδες

Σιωπή!

Το τραγούδι των τζιτζικιών

τρυπάει τους βράχους

"Κάνω την εμφάνισή μου

εγώ ο βάτραχος

βγαίνω από το δάσος μου"

Δεν κουνιέται φύλλο.

Πόσο τρομαχτικό

το καλοκαιρινό δάσος!

Ηλιοβασίλεμα

κι ο δρυοκολάπτης

ακόμη στο ίδιο κλαδί

Ακουμπισμένος στο δέντρο

μεσ' στα κλαδιά και τα φύλλα

η έναστρη νύχτα



Καλοκαίρι 2010

Πειρατικός FM: Γενέθλια κι αγόρασα σκοινί...

...Τα τεσσαρακοστά μου γενέθλια σήμερα...

...και είμαι σαν τη χώρα...

...Δε λέω να αυτοκτονήσω...

...Ούτε ευχές ούτε φανφάρες...

...Μόνο σιωπή...

...Και περισυλλογή...

...Θερινό ηλιοστάσι 2010...

Βρε, πώς δεν αλλάξαν οι καιροί...!

Τελικά, τα πράγματα στην Ελλάδα δεν αλλάζουν ποτέ. Κάνουν κύκλους και επανέρχονται οι ίδιες καταστάσεις και τα ίδια αδιέξοδα. Έχεις την αίσθηση ότι η Ελλάδα του 2010 ελάχιστα διαφέρει από την Ελλάδα του 1950 όπως την περιέγαφε ο Ιάκωβος Καμπανέλλης στην Αυλή των Θαυμάτων του. Η ίδια γκρίνια στην οικογένεια λόγω οικονομικής στενότητας, η ίδια απογοήτευση από την πατρίδα, η ίδια διέξοδος, η μακρινή Αυστραλία. Τουλάχιστον έτσι τα βλέπω εγώ. Αυτό το καλοκαίρι αναμένονται κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον μου. Οψόμεθα...

Μπάμπης: (Έρχεται από το βάθος βρίζοντας) Γυναίκες... Αχάριστες... σκύλες...
Ντόρα: Τι πάθατε πάλι;
Μπάμπης: Χωρίζουμε...
Ντόρα: Πάλι;
Μπάμπης: Τελείωσε.
Στράτος: Βάστα, ρε Μπάμπη...
Μπάμπης: Χωρίζω... φεύγω...
Ντόρα: Γιατί;
Μπάμπης: Γυναίκα είν' αυτή, ρε Ντόρα, γυναίκα; Νά 'τανε άλλος θα την είχε σφάξει στο γόνατο...
Στράτος: Εσείς προχτές ήσαστε μια χαρά!
Μπάμπης: Μην μπλέξεις ποτέ... ακούς; Μην παντρευτείς, καημένε μου, κάηκες...
Βούλα: (Βγαίνει και αφήνει στα πόδια του άντρα της μια μικρή βαλίτσα)... Εδώ σού 'χω τα εσώρουχα...
Μπάμπης: Φέρε και τ' άλλα! Όλα!
Βούλα: Να περιμένεις...
Στέλιος: Ακούστε...
Βούλα: Αυτουνού να τα πεις... Του βάρβαρου...
Μπάμπης: Πίσω μου σ' έχω πρωί πρωί, κυριακάτικα...
Ντόρα: Βούλα... Βούλα... Βούλα... άκουσέ με... (Τρέχει πίσω από τη Βούλα που φεύγει στο βάθος)
Μπάμπης: θα φύγω να δω τη γεια μου...
Στέλιος: Πού να τρέχεις, κάτσε 'δω να... Εδώ τώρα είμαστε όλοι σα μια οικογένεια...
Μπάμπης: Θα βγάλω χαρτιά, θα πάω στην Αυστραλία...
Στέλιος: Μπορεί να πάει κανείς;
Μπάμπης: Πώς δεν μπορεί...
Στέλιος: Μα θέλει δυο τρία χρόνια ώσπου να πάρεις σειρά...
Μπάμπης: Με είκοσι πέντε λίρες μπορείς σε δυο μήνες νά 'σαι κεί... Ξέρω ένανε που κάνει αυτή τη δουλειά...
Στέλιος: Μόνο με εικοσι πέντε λίρες; Μ' εφτάμισι χιλιάδες δηλαδή πάνω κάτω...
Μπάμπης: Ναι... Και κάτι ναύλα άλλες τέσσερεις πέντε χιλιάδες... πες δώδεκα χιλιάδες.
Στέλιος: Μόνο... Και βολεύεσαι για πάντα... για όλη σου τη ζωή;
Μπάμπης: Εκεί έχει δουλειά, δουλειά όχι αστεία. Χέρια νά 'χεις να δουλεύεις.. Κι αν είσαι λίγο καπάτσος να στήσεις μια δική σου δουλίτσα... Πάει, αυτό είναι, πήρες τ' απάνω...
Στέλιος: Βέβαια, εκεί οι τόποι είναι παρθένοι... Τον θένε τον άνθρωπο... Τονέ βαστάνε... να μη φύγει. Δεν τονέ διώχνουνε διαρκώς...
Μπάμπης: Βρίσκουνε και χρυσάφι ακόμη... Υπάρχουν ερημιές που δεν πάτησε ακόμη πόδι ανθρώπου... Πάνε και βρίσκουν χρυσάφι και πετρέλαιο... Έτσι,όπως στον κινηματογράφο...
Στέλιος: Με δώδεκα χιλιάδες...!

Κύριε Υπουργέ, προσοχή! Ελλοχεύουν οργισμένοι πολίτες...

Δύσκολοι καιροί για τον πολιτικό κόσμο


Της Μαριλης Mαργωμενου (από την Καθημερινή)


Το «JK» εγκαταλείφθηκε. Η «Βιβλιοθήκη» ερήμωσε. Το τελευταίο κάστρο του κοινοβουλευτισμού, το «Da Capo», αδειάζει. Στις ρούγες του Κολωνακίου μόνο ο Αλέκος Παπαδόπουλος απέμεινε. Τα μεσημέρια επιμένει να τρώει στο «Κεντρικόν», κι αν κανείς του πει για τα ιπτάμενα μπουκάλια που παραμονεύουν εκεί έξω, απαντά λακωνικά: «Ο κρυπτόμενος πολιτικός δεν είναι πολιτικός».

Αλλά πώς να εμφανιστεί ο πολιτικός όταν ορδές καμουφλαρισμένων βαρβάρων τον σημαδεύουν; Ο Κ. Καραμανλής προ μηνός έμαθε περισσότερα από όσα θα ήθελε για την ψυχολογία του όχλου: μια κυρία τον εντόπισε να ξεκοκαλίζει τη σφυρίδα του στο «17» και εφόρμησε στο τραπέζι του μ’ ένα «φτου σου! Μόνο να τρως ξέρεις!» που ξεσήκωσε τους χαχανίζοντες θαμώνες. Πριν από δύο εβδομάδες, ο Απ. Κακλαμάνης πέρασε ένα πλήρες μισάωρο στη θαλπωρή ενός W. C. της στοάς Κοραή μέχρι να έρθουν τα ΜΑΤ ως ιππικό και να διώξουν τους ιθαγενείς απ’ έξω. Προ ημερών, η Α. Διαμαντοπούλου ίσα που πρόλαβε να ξεπορτίσει προτού οι μαινόμενοι εκπαιδευτικοί τη μαντρώσουν στο στούντιο της ΕΡΤ για να κάνουν μαζί της «διάλογο». Πλέον η εμφάνιση οποιουδήποτε πολιτευτή ξυπνά τον τραμπούκο που λουφάζει στο πολιτισμένο παρουσιαστικό του μέσου Αθηναίου.

Για τους πολιτικούς δεν διατίθεται όχι χλωρό, αλλά ούτε αποξηραμένο κλαρί, σαν κι αυτό στις ομπρέλες του Αστέρα Βουλιαγμένης. Εκεί εντόπισε τον Π. Δούκα ένας τύπος απ’ αυτούς που εγκαθίστανται στις ξαπλώστρες μόλις το πρώτο χελιδόνι φέρει την άνοιξη: «Σήκω φύγε! Προκαλείς!», του φώναξε. Ο έρμος ο κ. Δούκας δεν ήξερε αν πρέπει να γελάσει ή να κλάψει βλέποντας τον μπρονζέ εξηνταπεντάρη εξεγερμένο. Ψέλλισε κάτι σαν «μάλιστα... Μιλάς κι εσύ που δεν έχεις δουλέψει μια μέρα στη ζωή σου…», και μάζεψε την πετσέτα του, εγκαταλείποντας κάθε σκέψη για ρακέτες.

Στην Κω

Πλέον, πουθενά δεν είναι κανείς ασφαλής. Δεν είναι μόνο οι μαρτυρίες από τη νήσο Κω, που λένε ότι μια αγέλη πιτσιρικάδων κυνηγά ολημερίς τον Αρ. Παυλίδη και μόλις τον εντοπίσει τσιρίζει «Παιδιάαα! Ο Τέεελης!» και χοροπηδά γύρω του ξεδιάντροπα χωρίς καθόλου να φοβάται το παντοδύναμο δάχτυλο. Είναι και οι ιστορίες του Γ. Αλογοσκούφη που ο ίδιος επιμένει ότι δεν συνέβησαν ποτέ. Αλλά πώς να διαψεύσει τα «θα σ’ εκτελέσουμε σαν τον Πρωτοπαπαδάκη!» που άκουσε στο LSE, ή το κράξιμο των φοιτητών στην ΑΣΟΕΕ που του ετοίμασαν μέχρι και περιοδικό με ποικιλία ύβρεων;

Και οι επιθέσεις συνεχίζονται. Πού να φανταζόταν ο Φ. Σαχινίδης τι τον περίμενε το βράδυ που κατέφυγε στον «Σταυρό του Νότου» να ξεχαστεί; Τα φώτα έσβησαν και μια εξαγριωμένη φωνή τον κατακεραύνωσε απ’ την πίστα. «Οι υπουργοί της Μέρκελ», ούρλιαξε ο τραγουδιστής Μ. Πασχαλίδης, «θα καταστρέψουν την Ελλάδα»! Ο υφυπουργός, λουφαγμένος στο τραπέζι, προφανώς αναρωτιόταν τι ήθελε να βγει απ’ το σπίτι του – αλλά όπως ξέρει και ο Α. Τσοχατζόπουλος ούτε εκεί υπάρχει σωτηρία.

Ενα μήνα τώρα η μάντρα γύρω απ’ το σπίτι του έχει μετατραπεί σε τείχος των δακρύων: οι γείτονες βρίσκουν ολόγυρα πεταμένα χαρτάκια με μηνύματα, που η γκάμα τους κινείται ανάμεσα στο παλαιοπασοκικό «προδότη Ακη!» και στο νεοφιλελεύθερο «φέρε πίσω τα λεφτά!». Διόλου παράξενο που ο κ. Τσοχατζόπουλος σπανίως βγαίνει από τη μάντρα. Γιατί προφανώς έχει ακούσει και για τη συνάντηση του Γ. Βουλγαράκη με τους εξεγερμένους καφενόβιους. Ο πρώην υπουργός κατευθυνόταν στο «JK» όταν άκουσε το χιτ των ημερών «Πού είναι τα λεφτά, ρε;». Εν αντιθέσει με τον μέσο άνθρωπο που κάνει μεταβολή μόλις μυρίσει μπαρούτι, ο κ. Βουλγαράκης μάλλον βρήκε ευκαιρία να εφαρμόσει όσα μάθαινε τόσα χρόνια στο τατάμι. Κι έτσι, στράφηκε προς τον κύριο που εν μέσω καπουτσίνο και κρουασάν τον «στόλιζε» σαν μεταχρονολογημένο επιτάφιο. Αλλά σαν να επρόκειτο για ταινία του Μπρους Λι, δέκα ακόμα τύποι συσπειρώθηκαν γύρω απ’ τον επανάστατη του καφέ. Και ο κ. Βουλγαράκης ανέκρουσε πρύμναν προτού τον πάρουν τα σκάγια...

Ατυχώς την ιστορία δεν πρόλαβε να τη μοιραστεί με τον Κ. Κουλούρη πριν εκείνος βγει στη Βαλαωρίτου. Ο παλαιός σοσιαλιστής αρχικά αγνόησε το τσούρμο των νεαρών που τον πήρε στο κατόπι. Αλλά στη συνέχεια ήταν δύσκολο να τους αγνοήσει, κυρίως γιατί ένας τους πλησίασε υπούλως και τον λάκτισε με φόρα στα οπίσθια! Ευτυχώς για τον κ. Κουλούρη, όρμησε ένας παλαιός συνδικαλιστής της ΔΕΗ να τον σώσει. Βλέπετε, ο συνδικαλιστής τον θυμόταν από τότε που μεγαλούργησε ως καταμετρητής της ΔΕΗ. Ενώ οι νεαροί τραμπούκοι γνώριζαν μονάχα την πρόσφατη πορεία του: απ’ το «GB» στο «Jimmy’s» και τούμπαλιν...

Ο μαντέλης

Τον ένα μαντέλη τον βρήκαμε, οι άλλοι μαντέληδες που είναι;

Πειρατικός FM: Όχι, αυτή δεν είναι η δικιά μου Ελλάδα.

...Όχι, δεν είναι η δικιά μου Ελλάδα ο αρκουδιάρης Αλκαίος στη Γιουροβίζιον...

...Ούτε οι ελληναράδες βαστάζοι του...

...Ούτε οι βολεμένοι και χορτάτοι της τηλεόρασης...

...Ούτε οι ψεύτες και κλέφτες που συνεχίζουν...

...Ούτε κι εσύ, καπάτσα, καταφερτζού, δολοπλόκα, Άρτεμις του Δημοσίου...

...Όλοι αυτοί δεν είναι η δικιά μου Ελλάδα...

...Εγώ αλλιώς την έχω νιώσει...

...Εμένα άλλο της με νοιάζει...

Μήνυμα προς τα απορριμματοφόρα που κατευθύνονται στη Βουλή.

Μαζέψτε ό,τι βρείτε μέσα και γρήγορα στη χωματερή.

Το ΙΚΕΑ είναι πολύ ακριβό στην Ελλάδα!!!

Δείτε τον κατάλογο εδώ

Από τη Μαρία Νεφέλη

Μέσα στη κρίση και στα σενάρια πτωχεύουμε δεν πτωχεύουμε, κάποιοι κερδοσκοπούν σε βάρος μας και κερδοσκοπούν αισχρά!

Δεν μιλάω για μονάδες spread των ελληνικών 10ετών ομολόγων, αλλά για την καθημερινότητα μας!

Πρόσφατα πήγα να αγοράσω ένα επιπλάκι από την πολυεθνική IKEA. Είχα αγοράσει ήδη ένα πριν κανά χρόνο και πήγα να αγοράσω και ένα δεύτερο. Θυμόμουν ότι το είχα αγοράσει 49 ευρώ. Όταν πήγα να πάρω το δεύτερο η τιμή του ήταν 79 ευρώ!

Δηλαδή 61% ακριβότερα!

Τρελάθηκα! Δεν ήταν τα 30 ευρώ που με τρέλαναν αλλά αυτό το 61%!
Σκέφτηκα μέσα σε περίοδο παγκόσμιας κρίσης αυτοί ανεβάζουν τις τιμές τους; Περίεργο!
Μπήκα λοιπόν στα sites της IKEA σε όλη την Ευρώπη και τι διαπίστωσα;
Οι τιμές ναι μεν αυξήθηκαν... ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟ !
Δεν φτάνει που έχουμε από τους ποιο χαμηλούς μισθούς στην Ευρώπη, έχουμε και τις πολυεθνικές (και όχι μόνο) να μας δουλεύουν...

Λοιπόν για να μην λέτε ότι σας λέω χαζομάρες, έκανα μια μικρή δειγματοληπτική έρευνα σε προϊόντα μαζικής κατανάλωσης της εν λόγω εταιρείας:

Τα συμπεράσματα δικά σας...


Τραπεζάκι LACK (200.114.13)

Ελλάδα\Κύπρο: Άσπρο: 9,95 Καρυδιά/Σημύδα: 15,00 (κατάλογος 2010 σελ. 66)

Γαλλία : Όλα 4,95 (Σε μας από 200% - 300% ακριβότερα!)
Ιταλία: 7.99 (Σε μας από 25% - 50% ακριβότερα!)
Ιρλανδία: Άσπρο: 5,99 Καρυδιά/Σημύδα: 8,99 (Σε μας από 66% ακριβότερα!)
Ισπανία: Όλα 4,99 (Σε μας από 200% - 300% ακριβότερα!)
Πορτογαλία: Όλα 4,99 (Σε μας από 200% - 300% ακριβότερα!)
Γερμανία: Άσπρο 7,99 Καρυδιά/Σημύδα: 9,99 (Σε μας από 25% - 50% ακριβότερα!)

Καναπές διθέσιος KLIPPAN (180χ88)/
κάλυμμα Lappmon

Ελλάδα\Κύπρο : 235,00 (κατάλογος 2010 σελ. 18)

Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία : 199,00 (Σε μας 18% ακριβότερα)
Ιρλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία : 189,00 (Σε μας 24% ακριβότερα)

Επιπλο Τηλεόρασης Mavas

Ελλάδα \Κύπρο: 79,00 (κατάλογος 2010 σελ. 75)

Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία, Ισπανία, Πορτογαλία : 69,00-69.90 (Σε μας 14% ακριβότερα)
Ιρλανδία: 59,00 (Σε μας 33% ακριβότερα)

Ραφιέρα EXPEDIT 59x39 Λευκή

Ελλάδα\Κύπρο : 45,00 (κατάλογος 2010 σελ. 81)

Γαλλία, Πορτογαλία, Ισπανία: 19,95 (Σε μας 225% ακριβότερα!)

Συρταριέρα MALM (300.539.21)

Ελλάδα\Κύπρο: 79,00 (κατάλογος 2010 σελ. 157)

Γαλλία, Ιταλία, Ιρλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία : 59,00 (Σε μας 33% ακριβότερα!)

Ραφιέρα EXPEDIT 59x39 Λευκή

Ελλάδα\Κύπρο : 45,00 (κατάλογος 2010 σελ. 81)

Γαλλία, Πορτογαλία, Ισπανία: 19,95 (Σε μας 225% ακριβότερα!)

Συρταριέρα MALM (300.539.21)

Ελλάδα\Κύπρο: 79,00 (κατάλογος 2010 σελ. 157)

Γαλλία, Ιταλία, Ιρλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία : 59,00 (Σε μας 33% ακριβότερα!)


Όλες οι τιμές που σας παραθέτω έχουν και τα αντίστοιχα links στα sites των άλλων χωρών για να μην πείτε ότι είμαι υπερβολική!

Και θέτω τα εξής ερωτήματα:

1. Είναι προφανές ότι υπάρχουν διαφορετικοί τιμοκατάλογοι και εμείς είμαστε στον πιο ακριβό τουλάχιστον για την Ευρώπη γιατί; Μήπως γιατί έχουμε τα υψηλότερα εισοδήματα; Μήπως μας περισσεύουν; Γιατί οι τιμές που αγοράζουμε είναι ίδιες με αυτές των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ναι εκεί το τραπεζάκι κάνει 49ΑΕΔ = 9,5 ευρώ αν και λίγο φτηνότερο) μιας από τις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο; (Στην Αμερική κάνει 7,99$ = 5,65 ευρώ - είναι φτωχοί αυτοί...)

2. Τι τους κάνει να πιστεύουν ότι είμαστε τόσο κορόιδα, ώστε να μας πουλάνε τα ίδια πράγματα 2 και 3 φορές ακριβότερα; Νομίζουν ότι πουλάνε χάντρες στους ιθαγενείς;

3. Τι μπορούμε να κάνουμε ως καταναλωτές; Μπορούμε να σταματήσουμε να ψωνίζουμε από δαύτους κανά τρίμηνο να "στρώσουν χαρακτήρα"; Μπορούμε να τους στείλουμε καμιά 1.000xxx emails διαμαρτυρίας; Να γράψουμε ένα email και να το στείλουμε σε όλους τους γνωστούς μας, απλά για να μάθουν τι θα πει σας "πουλάμε ακόμα φτηνότερα";

Δεν ξέρω για σας, αλλά εμένα μου την δίνει αφάνταστα να με περνάνε για κορόιδο, αλλά όλα με περνάνε για ΤΟΟΟΟΣΟ κοροίδο δεν ξέρω καν πως να αντιδράσω!

ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΤΩΡΑ!!!!!!

ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ!!!

Τέρμα τα άλλοθι! Πυρ στο εσωτερικό!

Τους Άγγλους τους παραδέχομαι. Έχουν ένα τρόπο να σε σφάζουν με το μπαμπάκι. Τζέντλεμαν. Όχι σαν τους χοντράνθρωπους Γερμανούς που με ωμό και κυνικό τρόπο και τι δεν μας πρότειναν: να πουλήσουμε τα νησιά, τον Παρθενώνα - μας έκαναν και την άσεμνη κίνηση διά χειρός Αφροδίτης Μήλου. Οι Άγγλοι είναι αλλιώς. Ό,τι έχουν να πουν, όσο σκληρό κι αν είναι, το λεν με το γάντι. Μάστορες στην ειρωνεία και το χιούμορ, σχολίασαν την ανάρτηση του πανό στην Ακρόπολη με τον τρόπο του Kipper Williams στη Guardian: "Οι λαοί της Ευρώπης λένε, γυρίστε στη δουλειά σας." Ωχ! τσούζει! Και μας στέλνουν μηνύματα...

Πρώτο μήνυμα: Δεν είναι δική σας δουλειά να μας πείτε τι θα κάνουμε στη χώρα μας. Είναι δική μας υπόθεση. Αν θέλουμε να ξεσηκωθούμε θα το κάνουμε μόνοι μας. Αν δε θέλουμε δε θα το κάνουμε. Αφήστε εμάς να λογαριαστούμε με τις δικές μας κυβερνήσεις, εσείς να κοιτάτε τη χώρα σας. Κι αυτό μας φέρνει στο δεύτερο μήνυμα, το πιο ουσιώδες: λιγότερα συνθήματα και πιο πολλή δουλειά, αν θέλετε να βγείτε από την κρίση.

Το θέμα είναι ότι οι λαοί της Ευρώπης, που επικαλούμαστε, δε μας καταλαβαίνουν. Δεν καταλαβαίνουν γιατί μια χώρα μετατρέπει το εσωτερικό δημοσιονομικό της πρόβλημα σε ευρωπαϊκό, δεν καταλαβαίνουν γιατί οι Έλληνες, αντί να στρωθούν στη δουλειά, γυρίζουν με ανοιχτή την παλάμη ανα τον κόσμο περιμένοντας ελεημοσύνη, δεν καταλαβαίνουν πως μια χώρα που δεν μπορεί να βάλει σε τάξη τα του οίκου της έχει το θράσος να αλλάξει το παγκόσμιο πολιτικο-οικονομικό σύστημα.

Και εδώ ακριβώς είναι η ουσία της παραίνεσης του Άγγλου γελοιογράφου: αλλάξτε το σαθρό πολιτικό σας σύστημα, ξεφύγετε από την κοινωνική, ηθική και πολιτιστική παρακμή, και μετά ελάτε να τα πούμε... Ας αφήσουμε λοιπόν κατά μέρος το μένος μας για το ΔΝΤ, την ΕΕ, τις ΗΠΑ, τους "σιωνιστές" κι ας αναζητήσουμε στο εσωτερικό αυτούς που μας έφεραν σ' αυτή την κατάντια. Μην εκπλαγείτε αν, κατά τη διάρκεια αυτής της αναζήτησης, ανακαλύψετε και τον ίδιο σας τον εαυτό. Εδώ στρέφουμε τώρα τα πυρά μας! Τέρμα τα άλλοθι!!!

Δείτε τις ταινίες του Ken Loach δωρεάν στο youtube!

Λατρεύω τον Ken Loach. Σκηνοθέτης πολιτικά σαφής -ενάντια στο φιλελευθερισμό - και καλλιτεχνικά άρτιος. Στρατευμένος ναι, αλλά συναρπαστικός. Με πολιτική θέση -κοντά στους αγώνες της εργατικής τάξης, ενάντια στο θατσερισμό. Πάντα πολιτικός ακόμη και στις πιο ευαίσθητες ταινίες του όπως στο Ένα τρυφερό φιλί όπου θίγει το ζήτημα των θρησκειών. Αγαπημένες ταινίες Γλυκά δεκάξι, Ψωμί και τριαντάφυλλα, Γη και ελευθερία, Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι.

Ενθουσιάστηκα με την πρωτοβουλία του να ανεβάσει όλες τις ταινίες του στο youtube. Στο κανάλι του (http://www.youtube.com/user/KenLoachFilms) μπορείτε να δείτε αρκετές - κάθε βδομάδα θα προστίθεται και άλλη μία. Σε μια εποχή που η πνευματική δημιουργία έχει γίνει εμπορικό προϊόν και τα πνευματικά δικαιώματα πνίγουν την ελεύθερη διακίνηση της γνώσης στο διαδίκτυο ο Ken Loach μας χαρίζεται απλόχερα. Και υπόσχεται να ξεπεράσει τους περιορισμούς που του επέβαλλαν - άκουσον άκουσον! - οι διανομείς σε Βέλγιο, Γαλλία και Ολλανδία, προκειμένου όλοι οι άνθρωποι σε όλες τις χώρες να απολαμβάνουν τις δημιουργίες του δωρεάν! Για μια ακόμα φορά πιστός στις ιδέες και τις αξίες του!

TINA ή ανυπακοή; Μια απάντηση στη Μάργκαρετ Θάτσερ-Παπανδρέου, πρωθυπουργό της Ελλάδας.

Και η Γαλλική Επανάσταση είχε φωτιές και καπνούς!

Είναι εκπληκτικό πόσο ευρύτατα χρησιμοποιείται σήμερα από πολιτικούς διαφορετικών, υποτίθεται, ιδεολογικών καταβολών, από τη συντηρητική καγκελάριο Μέρκελ ώς το σοσιαλιστή πρωθυπουργό Παπανδρέου, το σλόγκαν της Μάργκαρετ Θάτσερ, που με μια πολιτική-οδοστρωτήρα σάρωσε τη βρετανική κοινωνία τη δεκαετία του '80: There Is No Alternative (TINA) ή επί το ελληνικότερον, Δεν Υπάρχει Άλλη Λύση. Είναι το κύριο σύνθημα του νεοφιλελευθερισμού που υποστηρίζει ότι οι ελεύθερες αγορές, το ελεύθερο εμπόριο και η καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση είναι ο μόνος δρόμος στον οποίο μπορούν να πορευθούν οι σύγχρονες κοινωνίες, καθώς οποιαδήποτε παρέκκλιση από το δόγμα τους είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσει στην καταστροφή.

Κι όταν υπάρχει μια τέτοια κεντρική πολιτική κατεύθυνση, δουλειά μετά αναλαμβάνουν τα κάθε είδους παπαγαλάκια για να πείσουν την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη για το μοιραίο. Το ευρωπαϊκό σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας πρέπει πάση θυσία να εφαρμοστεί. Είναι μονόδρομος. Οδυνηρός αλλά σωτήριος. Θυμίζουν τους γιατρούς του κατεστημένου του AIDS, που αναγκάζουν τους ασθενείς να πάρουν τα τοξικά φάρμακα που θα τους σώσουν, αλλά τελικά τους σκοτώνουν. Ράβουν ένα κοστούμι και καλούν το λαό να το φορέσει, χωρίς να του δίνουν τη δυνατότητα να το γυρίσει στο ράφτη σε περίπτωση που δεν του κάνει.

Τι γίνεται λοιπόν όταν ο ράφτης αρνείται να αλλάξει το πατρόν; Αλλάζεις ράφτη! Πράγμα διόλου εύκολο γιατί εδώ δε μιλάμε για την επιλογή του ενός ή του άλλου κόμματος, αλλά για την αλλαγή ολόκληρου του πολιτικού συστήματος - και πολύ φοβάμαι όχι μόνο του ελληνικού. Και όταν η επιβολή του κοστουμιού γίνεται δια νόμου, τότε η ανυπακοή φαντάζει ως μονόδρομος: Δεν Υπάρχει Άλλη Λύση.

"Η μαζική ανυπακοή είναι μια απάντηση", λέει ο Ted Honderich. "Ισως πραγματική ανυπακοή, όχι μια διαδήλωση μισού ή ενός εκατομμυρίου ανθρώπων ενάντια σε έναν πόλεμο, όπου οι διαδηλωτές πηγαίνουν μετά στα σπίτια τους για τσάι αντί να παραμείνουν στους δρόμους. Μποϊκοτάρισμα της αγοράς, της προσποιητής αυτής ανάγκης που είναι μια κακοήθεια. Η μαζική ανυπακοή, ακόμα και όταν δεν είναι πολύ επίμονη, έχει λειτουργήσει αρκετά αποτελεσματικά σε κάμποσα μέρη τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Αυτή εν μέρει γκρέμισε ένα τείχος και έβαλε τέλος σε μια αυτοκρατορία. Η ανυπακοή μπορεί να αλλάξει κυβερνήσεις. Η επανάσταση δεν φαίνεται να αποτελεί απάντηση. Η εποχή της επανάστασης μάλλον έχει τελειώσει, διότι δεν αποτελεί ορθολογικό μέσο για την επίτευξη της Αρχής της Ανθρωπότητας. Το ότι η επανάσταση δεν είναι κάτι το ορθολογικό είναι, φυσικά, αποτέλεσμα όχι μόνο των επαναστατών, αλλά εκείνων που την καταπολεμούν. Αυτοί ευθύνονται κυρίως για την αποτυχία που είχαν πολλές επαναστάσεις. Χρειάζεται, λοιπόν, κάτι αρκετά αποτελεσματικό, που θα έκανε τους άθλιους πολιτικούς μας να σκεφτούν τι πρέπει να κάνουν όσο καλύτερα μπορούν· και να είστε σίγουρος ότι θα το έκαναν. Θα μπορούσε να τους κάνει να σκεφτούν ότι στην πολιτική της εποχής μας μόνο το χρήμα έχει αξία, αυτό εξουσιάζει τα πάντα, και πως αυτό έχει κάνει την Αγγλία να κατρακυλήσει χαμηλότερα από ποτέ άλλοτε". Ολόκληρη τη συνέντευξή του μπορείτε να την διαβάσετε εδώ.

Όπως και νά 'χει, στη σημερινή κατάσταση η σύγκρουση μοιάζει αναπόφευκτη. Μονόδρομος; Ναι. Αλλά πάντα έτσι ήταν. Ο ολιγαρχικός Αριστοτέλης, στην προσπάθειά του να θωρακίσει το πολίτευμα από τις ανεπιθύμητες κοινωνικές συγκρούσεις, μας δίνει την καλύτερη μελέτη αυτών των συγκρούσεων. "Προσεγγίζει με τη χαρακτηριστική καθαρότητα τής αρχαιοελληνικής σκέψης (δηλαδή χωρίς προπαγανδιστικές ηθικολογίες τύπου «πατρίδας», «εθνικής ενότητας» κ.λπ.) τα αίτια, που οδηγούν φυσιολογικά σε ευρείας κλίμακας κοινωνικές συγκρούσεις μεταξύ ελεύθερων (ή «ελεύθερων») υπηκόων ή πολιτών. Από τέτοιου είδους συγκρούσεις μεταξύ αριστοκρατών και δήμου είναι γεμάτη η κοινωνική ιστορία τής αρχαίας Ελλάδας και από εκεί ακριβώς αντλεί το υλικό του ο Αριστοτέλης. Χάρη σε αυτές τις συγκρούσεις (που γενικεύθηκαν τον 7ο και 6ο αιώνα σε όλες σχεδόν τις ελληνικές πόλεις), αναδύθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία ο Πολιτικός Άνθρωπος και η Αυτόνομη, Αυτοθεσμιζόμενη και Αυτοκυβερνώμενη Πολιτεία (δηλαδή η μή ετερόνομη κοινωνία, η Κοινωνία Χωρίς Κράτος και Κυβέρνηση). Έτσι αποκτά κάποιος μια ολοκληρωμένη αντίληψη τού γιατί και πώς μια κοινωνία οδηγείται στον κοινωνικό (ή «εμφύλιο», όπως τον αποκαλεί παραπλανητικά η εθνικιστική προπαγάνδα) πόλεμο". Περισσότερα διαβάστε εδώ

Ανυπακοή λοιπόν, Σύγκρουση, με στόχο την Αυτόνομη, Αυτοθεσμιζόμενη και Αυτοκυβερνώμενη Πολιτεία. Τι λέτε; Αξίζει τον κόπο! Γιατί υπάρχει όραμα. Δεν υπάρχει μηδενισμός. Να η Άλλη Λύση!

Προς την αδαή κα Άννα Διαμαντοπούλου, Υπουργό Παιδείας: Ο ορισμός του αδιόριστου εκπαιδευτικού.

Την έχω ακούσει κι άλλες φορές να προκαλεί τους συνομιλητές της: "Πείτε μου τι σημαίνει αδιόριστος εκπαιδευτικός!" Την άκουσα κι εχθές να το λέει, όταν οι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί μπούκαραν στην ΕΡΤ απαιτώντας -και δικαίως- να ακουστεί και η δική τους φωνή κι όχι μόνο ο προπαγανδιστικός μονόλογος της Υπουργού -πως αλλιώς... στο όργανο της κυβερνητικής προπαγάνδας, την κρατική τηλεόραση, συνεντευξιαζόταν! Γι αυτό κι εγώ, προς επιμόρφωσή της, προθυμοποιήθηκα σήμερα να της δώσω τον ορισμό του αδιόριστου εκπαιδευτικού. Πάμε λοιπόν!

αδιόριστος εκπαιδευτικός: άνεργος πτυχιούχος καθηγητικών σχολών των πανεπιστημίων της Ελλάδας.

Των πανεπιστημίων της Ελλάδας, διευκρινίζω. Γιατί τέτοιου είδους σχολές μόνο σ' αυτή τη χώρα υπάρχουν. Και μην κάνει την ανήξερη η Υπουργός, να μην εκπλήττεται: "Μα τότε 100.000 απόφοιτοι των πανεπιστημίων είναι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί!" Έτσι, ακριβώς! Έτσι ξέρουν οι μαθητές που συμπληρώνουν το μηχανογραφικό τους κάθε χρόνο, έτσι εκπαιδεύονται οι φοιτητές των πανεπιστημίων: μοναδική προοπτική εργασίας τούς παρουσιάζεται η απορρόφησή τους από την εκπαίδευση. Κι αυτό ισχύει και στην πραγματικότητα. Ποτέ κανένας υπουργός Παιδείας δεν τους υπέδειξε άλλη εναλλακτική. Κι ας μην κάνει την ουρανοκατέβατη η Υπουργός. Αν δεν γνωρίζει ας ρωτήσει τον προϊστάμενό της, τον πρωθυπουργό, που το 1988 ανέλαβε υπουργός Παιδείας ο ίδιος και έκτοτε δεν έχει λείψει από καμιά κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ.

Κι ας συμμαζέψει η Υπουργός το τσιράκι της τον Πρετεντέρη που ανέλαβε να αποπροσανατολίσει τη συζήτηση με κορώνες τύπου "πώς είναι δυνατόν μια ομάδα να επιβάλει με το έτσι θέλω τις απόψεις της στρέφοντας με τέτοιο τρόπο τα φώτα της δημοσιότητας πάνω της" πνίγοντας -κάτι που ξέρει καλά άλλωστε- κάθε μήνυμα λαϊκής δυσαρέσκειας. Μπράβο στους αδιόριστους εκπαιδευτικούς που μπούκαραν στην ΕΡΤ εκφράζοντας την οργή και την αγανάκτησή τους! Ας γίνει κι έτσι! Ας ξεσπάσει η αντίδραση -καιρός είναι- κι ας γίνει η αρχή από την εκπαίδευση, κι ας θυσιαστεί η κα Διαμαντοπούλου ως Ιφιγένεια στο βωμό της κοινωνικής εξέγερσης!